γράφει ο

Αλέξης Γούλας

 

Πολλές φορές το θέμα δεν είναι αν κάποιος δημόσιος - δημοτικός υπάλληλος κάνει σωστά τη δουλειά του, αλλά αν υπερβαίνει αυτά του τα καθήκοντα, γιατί το πόστο του αφορά υπηρεσίες κοινής ωφέλειας.

 

Αν δηλαδή αυτός ο υπάλληλος μόλις είδε πως τελείωσε το 8ωρο του, δεν είπε σχολάω αλλά συνεχίζω. Έστω με υπερωρίες. Υπερωρίες που όταν έχουν σχέση με λάκκο και λασπόνερα πραγματικά δεν έχουν αντίτιμο. Όταν λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι για να διορθώσουν αμαρτίες κάποιων άλλων συμπληρώνουν 24ωρο στο λάκκο αξίζουν το σεβασμό μας.

 

Επίσης να αναφέρουμε πως μιλάμε για περιστατικά βλαβών κι όχι προγραμματισμένης συντήρησης. Εκεί μπορεί να είχαμε και δίκιο να γκρινιάζουμε. Στη βλάβη όμως όλοι οι παράγοντες είναι αστάθμητοι. Δεν έχουν χρόνους, δεν έχουν πρόβλεψη, δεν έχουν τίποτα.

 

Συνέβαιναν και θα συνεχίσουν να συμβαίνουν ας μην γελιόμαστε. Όσο κι αν τα νέα συστήματα βοηθούν στον γρηγορότερο εντοπισμό τους δεν θα εκλείψουν ποτέ. Επώδυνη η απουσία νερού ή ρεύματος αλλά πολλές φορές συμβαίνει.

 

Στατιστικά όχι περισσότερες φορές στο Παληό από κάπου αλλού. Το να λέμε πως εδώ συμβαίνουν όλες οι πληγές του Φαραώ δεν είναι αλήθεια και δεν βοηθούν όσους έχουν καταλύματα.

 

Τέλος έχουμε ανάγκη από υπομονή και ανοχή. Ειδικά αν κάτι μας αφορά όλους κι όχι κάποιους μεμονωμένα. Ας ελπίσουμε άλλο κακό να μη μας βρει και να περάσει το καλοκαίρι απροβλημάτιστο.

 

Ν' αναφέρω πως σε όλο αυτό, μερίδιο δράσης έχουμε κι εμείς τη στιγμή που βρισκόμαστε στην κάλπη για να ψηφίσουμε. Εκεί αποφασίζουμε αν στο μέλλον θα έχουμε ποιότητα ζωής, ποιότητα υπηρεσιών, ποιότητα έργων.

 

Εκείνα τα δύο λεπτά μέσα στο παραβάν είναι κρισιμότερα απ' όσο όλοι μας φανταζόμαστε. Μικρή η πόλη μας κι όλοι μας γνωριζόμαστε καλά μεταξύ μας.

 

Για μια ακόμα φορά τις ευχαριστίες μας σε όσους ξενύχτησαν μέσα στη βροχή για να κάνουν την ταλαιπωρία μας συντομότερη.