Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Καβάλας εκφράζει την έντονη αντίθεσή του στην πολιτική υποβάθμισης των σχολικών μονάδων. και της δραματικής μείωσης των οργανικών θέσεων.
Με μια αιχμηρή ανακοίνωση, οι εκπαιδευτικοί κάνουν λόγο για μια κυρίαρχη λογική που αντιμετωπίζει την παιδεία με στενά δημοσιονομικά και αριθμητικά κριτήρια, ξεκαθαρίζοντας πως η εκπαίδευση δεν είναι ένας απλός πίνακας κόστους, αλλά το θεμέλιο της κοινωνικής συνοχής και ένα αναφαίρετο κοινωνικό αγαθό.
Η οργή της εκπαιδευτικής κοινότητας ξεχειλίζει, καθώς οι τρέχουσες αποφάσεις διαψεύδουν πανηγυρικά τις ρητές διαβεβαιώσεις που είχε λάβει πρόσφατα το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου από την ίδια τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας, η οποία είχε δεσμευτεί πως δεν επρόκειτο να υπάρξουν υποβαθμίσεις. Το κύμα συρρίκνωσης, ωστόσο, δεν περιορίζεται μόνο σε απομακρυσμένα χωριά, αλλά χτυπά πλέον τόσο τα σχολεία της ευρύτερης περιφέρειας όσο και των πόλεων, επηρεάζοντας ακόμη και σχολικές μονάδες που είχαν ήδη υποστεί συγχωνεύσεις στο παρελθόν. Οι εκπαιδευτικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ειδικά για την ύπαιθρο, προειδοποιώντας πως το «μάζεμα» των σχολείων λειτουργεί ως ταφόπλακα για τις τοπικές κοινωνίες, αφού αποτρέπει τις νέες οικογένειες από το να μείνουν στον τόπο τους και επιταχύνει ανεξέλεγκτα την ερήμωση των χωριών.
Όπως καταγγέλλει ο Σύλλογος, οι διευθυντές πιέζονται να στείλουν βεβαιώσεις και να αιτιολογήσουν οι ίδιοι τις μειώσεις των λειτουργικοτήτων, παρότι ο καθορισμός τους αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα και απόφαση των ανωτέρων τους. Απέναντι σε αυτό το σκηνικό, οι εκπαιδευτικοί απαιτούν να μπει άμεσο φρένο σε κάθε νέα υποβάθμιση, να διατηρηθούν στο ακέραιο όλες οι οργανικές θέσεις και να σταματήσει το παιχνίδι των ευθυνών εις βάρος των διευθυντών, ζητώντας ουσιαστική στήριξη του δημόσιου σχολείου με μοναδικό γνώμονα τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών.
Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση
Θέμα: ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ
Να σταματήσει τώρα η πολιτική υποβάθμισης των σχολικών μονάδων – Όχι στη μετακύλιση ευθυνών στους Διευθυντές των σχολείων
Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Καβάλας εκφράζει την έντονη αντίθεσή του στην πολιτική υποβάθμισης των σχολικών μονάδων, η οποία εφαρμόζεται μέσω της μείωσης των λειτουργικοτήτων των σχολείων και οδηγεί σε υποβαθμίσεις σχολικών μονάδων, στη μείωση των οργανικών θέσεων εκπαιδευτικών και στη συνολική συρρίκνωση του δημόσιου σχολείου. Ιδιαίτερη ανησυχία και έντονο προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι οι σημερινές εξελίξεις έρχονται σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις που είχαν δοθεί προς το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας, κατά τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε με τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, σύμφωνα με τις οποίες δεν επρόκειτο να υπάρξουν υποβαθμίσεις σχολικών μονάδων.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί εύλογη ανασφάλεια στην εκπαιδευτική κοινότητα και γεννά σοβαρά ερωτήματα για τον σχεδιασμό που ακολουθείται. Η επιλογή αυτή παρουσιάζεται ως εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας. Ωστόσο, η εκπαίδευση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά μέσα από αριθμητικά κριτήρια και δημοσιονομικές λογικές. Το δημόσιο σχολείο δεν είναι ένας πίνακας λειτουργικοτήτων, ούτε μια λογιστική άσκηση. Είναι χώρος μάθησης, διαπαιδαγώγησης και κοινωνικοποίησης, που υπηρετεί το δικαίωμα όλων των παιδιών σε ποιοτική, ισότιμη και δωρεάν δημόσια εκπαίδευση και συμβάλλει καθοριστικά στην κοινωνική συνοχή. Η υποβάθμιση των σχολικών μονάδων έχει σοβαρές παιδαγωγικές, κοινωνικές και εργασιακές συνέπειες.
Η μείωση των οργανικών θέσεων, η επιβάρυνση της λειτουργίας των σχολείων, η αύξηση των μετακινήσεων εκπαιδευτικών, η αποδυνάμωση του παιδαγωγικού έργου και η συρρίκνωση των εκπαιδευτικών δομών δεν αποτελούν εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.
Αποτελούν μια πολιτική που αντιμετωπίζει το δημόσιο σχολείο ως δημοσιονομικό μέγεθος και όχι ως κοινωνικό αγαθό. Οι πρόσφατες αποφάσεις αποδεικνύουν ότι η πολιτική υποβάθμισης των σχολικών μονάδων δεν αποτελεί ένα αποσπασματικό μέτρο που αφορά μόνο την ύπαιθρο. Πλήττει πλέον τόσο τα σχολεία της περιφέρειας όσο και σχολικές μονάδες των πόλεων, ακόμη και εκείνες που είχαν ήδη προκύψει από προηγούμενες συγχωνεύσεις. Πρόκειται για μια συνολική πολιτική συρρίκνωσης του δημόσιου σχολείου, με ιδιαίτερα δραματικές συνέπειες για την ελληνική ύπαιθρο, όπου κάθε υποβάθμιση ενός σχολείου στερεί από μια τοπική κοινωνία έναν βασικό πυλώνα ζωής, ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής. Το σχολείο αποτελεί την καρδιά κάθε τοπικής κοινωνίας.
Η υποβάθμισή του δεν έχει μόνο εκπαιδευτικές συνέπειες. Αποθαρρύνει την παραμονή νέων οικογενειών στην περιφέρεια, επιβαρύνει την καθημερινότητα μαθητών και γονέων, αποδυναμώνει την κοινωνική συνοχή και επιταχύνει την ερήμωση της ελληνικής υπαίθρου. Δεν μπορεί η Πολιτεία να μιλά για περιφερειακή ανάπτυξη, αποκέντρωση και στήριξη της ελληνικής υπαίθρου, ενώ ταυτόχρονα αποδυναμώνει έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που κρατούν ζωντανές τις τοπικές κοινωνίες. Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί και η προσπάθεια μετακύλισης της ευθύνης στους Διευθυντές των σχολικών μονάδων. Οι Διευθυντές καλούνται να αποστείλουν βεβαιώσεις και αιτιολογήσεις για αποφάσεις που αφορούν τις λειτουργικότητες των σχολείων, ενώ ο καθορισμός τους αποτελεί αρμοδιότητα της Διοίκησης. Οι Διευθυντές έχουν την ευθύνη της εύρυθμης λειτουργίας των σχολείων και της εφαρμογής της νομοθεσίας. Δεν μπορούν, όμως, να μετατρέπονται σε αποδέκτες της ευθύνης για διοικητικές επιλογές ούτε να καλούνται να αιτιολογούν αποφάσεις που δεν λαμβάνουν οι ίδιοι.
Οι εκπαιδευτικοί δεν αποδεχόμαστε μια πολιτική που αντιμετωπίζει τη δημόσια εκπαίδευση με όρους κόστους και αριθμών. Η ποιότητα της εκπαίδευσης δεν διασφαλίζεται με λιγότερα σχολεία, λιγότερες οργανικές θέσεις και διαρκείς υποβαθμίσεις. Αντίθετα, απαιτεί επένδυση στο δημόσιο σχολείο, ενίσχυση των σχολικών μονάδων, στήριξη της ελληνικής περιφέρειας και ουσιαστικό σεβασμό στις μορφωτικές ανάγκες όλων των παιδιών.
Απαιτούμε:
• Να σταματήσει κάθε νέα υποβάθμιση σχολικής μονάδας.
• Να διατηρηθούν όλες οι οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών.
• Να ενισχυθούν ουσιαστικά τα σχολεία της υπαίθρου και των τοπικών κοινωνιών, ώστε να συνεχίσουν να αποτελούν πυρήνες εκπαίδευσης, πολιτισμού και κοινωνικής συνοχής.
• Να σταματήσει κάθε προσπάθεια μετακύλισης των ευθυνών της εκπαιδευτικής πολιτικής στους Διευθυντές των σχολείων.
• Να σχεδιάζεται η εκπαιδευτική πολιτική με γνώμονα τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών και την ισόρροπη ανάπτυξη της χώρας και όχι αποκλειστικά με δημοσιονομικά κριτήρια.
Το δημόσιο σχολείο δεν είναι κόστος. Είναι κοινωνικό αγαθό. Η υποβάθμιση ενός σχολείου δεν αφορά μόνο τους εκπαιδευτικούς.
Αφορά τους μαθητές, τις οικογένειές τους, τις τοπικές κοινωνίες και το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου. Η υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου είναι υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας.
