Με ένα αιχμηρό αλλά βαθιά ειρωνικό σχόλιο, ο γνωστός Καβαλιώτης γιατρός Θεόδωρος Μήτρας άνοιξε ξανά τον ασκό του Αιόλου για ένα από τα γνωστά προβλήματα της πόλης: τον εκκωφαντικό θόρυβο από τα φορτηγά πλοία που εκφορτώνουν τσιμέντο, μετατρέποντας τις νύχτες των κατοίκων αλλά και των τουριστών σε εφιάλτη.
Αρκετά σχόλια υπήρξαν στην ανάρτηση του για το θέμα από Καβαλιώτες. Ο ίδιος, επιστρατεύοντας διαβρωτικό χιούμορ και σκωπτική διάθεση, περιέγραψε τον θόρυβο από τα πλοία που εκφορτώνουν τσιμέντο ως... «σονάτα σε ξι φαλτσορέ», κατηγορώντας εμμέσως τους αρμόδιους για την αδιαφορία τους απέναντι στην ποιότητα ζωής κατοίκων και επισκεπτών.
Δεκάδες κάτοικοι κατέθεσαν τη δική τους μαρτυρία, στηλιτεύοντας το γεγονός ότι οι σειρήνες και οι μηχανές ακούγονται μερόνυχτα. Όπως καταγγέλλουν πολίτες, η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, καθώς τις ημέρες που βρίσκεται πλοίο στο λιμάνι αναγκάζονται να κλείνουν πόρτες και παράθυρα εν μέσω καλοκαιριού για να καταφέρουν να κοιμηθούν.
Στον αντίποδα, δεν έλειψαν και κάποιες φωνές που υπερασπίστηκαν τη βιομηχανική δραστηριότητα και την ανάπτυξη, υποστηρίζοντας πως οι εκφορτώσεις είναι αραιές και προσφέρουν θέσεις εργασίας στην τοπική οικονομία.
Αναλυτικά, η σχετική ανάρτηση του Θόδωρου Μήτρα αναφέρει τα εξής:
«Η βραδιά θα κλείσει μαγικά με την σονάτα αριθμός 4 σε ΞΙ ΦΑΛΤΣΟΡΕ στο πιο τουριστικό μέρος της πόλης, κάτω από φεγγάρι και δίπλα στους τουρίστες να γευματίζουν και να αναρωτιούνται από που πηγάζει τέτοια μαγεία και αγαλλίαση Παρακαλώ βάλτε τον ήχο όσο πιο δυνατά γίνεται.»
Ανάμεσα στα δεκάδες σχόλια που ακολούθησαν, ξεχωρίζει η εκτενής τοποθέτηση ενός πρώην εργαζομένου σε εταιρεία τσιμέντων, ο οποίος αναφέρει τα εξής:
«Για 33 χρόνια δούλεψα στην εταιρία των τσιμέντων και συμμετείχα στο πρόβλημα εκ των έσω και από έξω Εκ των έσω σαν στέλεχος της εταιρίας και από έξω σαν γέννημα - θρέμα καβαλιώτης.
Διαβάζω τις δικαιολογημένες διαμαρτυρίες και θα μπω στο κόπο να καταθέσω μια άποψη. Το πρόβλημα του θόρυβου των πλοίων που ξεφορτώνουν τσιμέντο στις εγκαταστάσεις είναι υπαρκτό πολλές δεκαετίες.
Το 1966 που ξεκίνησε η εγκατάσταση τη λειτουργία της η περιοχή ήταν βιομηχανική ζώνη. Η παλιά βιομηχανική ζώνη της Καβάλας. Στη συνέχεια η πόλη ξεπέρασε τη βιομηχανική ζώνη, με αποτέλεσμα να αρχίσει να υπάρχει πρόβλημα.
Όσο η εταιρία ήταν σε ελληνικά χέρια, υπήρχε ιδιόκτητος στόλος πλοίων, που μπορούσε η εταιρία να κάνει παρεμβάσεις για να διορθώσει ή τουλάχιστον να αμβλύνει το πρόβλημα. Η πολυεθνική που την αγόρασε το 2001 διέλυσε τη θυγατρική ναυτιλιακή, πούλησε τα πλοία και έκτοτε όσα έρχονται για εκφόρτωση είναι ναυλωμένα από εφοπλιστές.
Αυτά είναι φτιαγμένα, για να ξεφορτώνουν σε βιομηχανικά λιμάνια, φτιαγμένα για αυτό το σκοπό, μακριά από αστικές περιοχές και οικισμούς κι όχι φυσικά στο κέντρο πλέον μιας πόλης. Και ιδιαίτερα μιας πόλης η οποία είναι αμφιθεατρική και ο ήχος ταξιδεύει μέχρι τα πιο ψηλά σημεία της. Αυτά για την ιστορία του πρβλήματος.
Για τη λύση του... 1) Αν η ενόχληση είναι σε ώρες κοινής ησυχίας, η λύση του είναι απλή. Αντί να γράφουμε στο Facebook που κανείς δεν δίνει σημασία, κάνουμε ένα τηλέφωνο στο λιμεναρχείο. Είναι υποχρεωμένοι να διατάξουν τον καπετάνιο για άμεση διακοπή της λειτουργίας και να επιβάλλουν και τα ανάλογα για διατάραξη κοινής ησυχίας.
Αν η ενόχληση είναι μεγάλη (δεν ξέρω γιατί πλέον ζω εκτός πόλης) ακόμη και τις ώρες που δεν είναι ορισμένες ως κοινής ησυχίας, τότε πρέπει οργανωμένη ομάδα ανθρώπων, μέσω συλλόγου καλύτερα (π.χ. Κηπούπολης ή όποιου άλλου) να προβεί σε διαμαρυρία και να γίνουν μετρήσεις για την ηχορύπανση απο την αρμόδια υπηρεσία. Σε κάθε άλλη περίπτωση κανείς δεν θα δώσει λύση στο πρόβλημα και το σφύριγμα θα συνεχίσει να συντροφεύει την καθημερινότητα»
Στον διαδικτυακό διάλογο συμμετείχαν πολλοί ακόμη Καβαλιώτες, καταθέτοντας τις εμπειρίες και τις απόψεις τους. Ακολουθούν αρκετά σχόλια πολιτών:
«Τι να πουν και οι δυτικές συνοικίες; Μόνιμη σειρήνα βραδιάτικα, όποτε φορτώνει... Τι να κάνουν κι αυτοί...»
«Το ένα σε ξυνισει,το άλλο σε μυρίζει ..όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος τόσο και πιο ιδιόρρυθμος γίνεται ας ούμε»
«Δύο μέρες συνεχόμενα απο το πρωί μέχρι το βράδυ!»
«Άστο γιατρέ μας έχει πάρει τα αυτιά κάθε φορά που έρχεται.»
«Από τα ξημερώματα παιζει»
«Συνέχεια γίνεται εδω και αρκετά χρόνια χωρις κανένα μέτρο να έχουνε πάρει»
«Καλιμπραρει η συμφωνική τα όργανα!!!!»
«Αφήστε ρε τη ναυτιλία να δουλέψει».
«Ρομαντισμό δε θέτε... Μουσική δε θέτε... Τι θέτε πείτε μας να ξέρουμε...».
«Ανάπτυξηηηη....»
«Όταν έρχεται δεν τολμαμε να καθίσουμε το βράδυ στο μπαλκόνι και εννοείται κλειστές πόρτες και παράθυρα για να κοιμηθούμε.»
«Έχει δύο μέρες που σφυρίζει».
«Άραγε πόσοι από αυτούς που ενοχλούνται αναρωτήθηκαν έστω αν μπορούν να διαμαρτυρηθούν επίσημα στους αρμόδιους ή να το καταγγείλουν;».
«αστα ακουγεται και στον Βυρωνα μερα νυχτα».
«Απίστευτο τι φασαρία είναι αυτή νυχτικά;».
«Δηλαδή τώρα σας ενοχλεί κι αυτό???? Μία φορά τον μήνα έρχεται και άντε το καλοκαίρι που έχει δουλειά η οικοδομή να έρθει δυο.... Και δουλεύει και πόσος κόσμος εκεί! Φτάνει η γκρίνια ρε παιδιά!».
«Χθες όλη μέρα ήταν αυτός ο μαγευτικός ήχος!»
«Το ακούμε συνεχώς και στα σπίτια μας.»
«Από μικρό παιδάκι υπάρχει αυτό όταν έχει πλοίο και φυσάει προς τά σπίτια».
