

γράφει ο
Γιώργος Καρανίκας
Μετά τον θάνατο των πέντε εργαζομένων γυναικών στην Βιολάντα, έχει ανοίξει ένας διάλογος ο οποίος για μια ακόμη φορά φαίνεται ότι θα είναι προσχηματικός.
Το Υπουργείο Ανάπτυξης όπως και το Υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος δεν τα είδαμε ενεργά στην όλη ιστορία που ακουμπάει πάνω στις αρμοδιότητές τους.
Μάλιστα η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας του Υπουργείου Ανάπτυξης εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την αδειοδότηση του εργοστασίου «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, επισημαίνοντας ότι με βάση τις διατάξεις του ν. 3982/2011 αδειοδοτούσα αρχή είναι η Περιφέρεια Θεσσαλίας και συγκεκριμένα η Διεύθυνση Ανάπτυξης της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων.
«Η λειτουργία του συγκεκριμένου εργοστασίου υπάγεται στο καθεστώς γνωστοποίησης, σύμφωνα με τον ν. 4442/2016. Μετά την υποβολή της γνωστοποίησης, οι δραστηριότητες αποτελούν αντικείμενο εκ των υστέρων ελέγχων από τις εκάστοτε αρμόδιες αρχές, κατά λόγο αρμοδιότητας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 του ίδιου νόμου», σημειώνει η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας.
«Οι έλεγχοι αυτοί διενεργούνται κατά περίπτωση από τις υπηρεσίες της Περιφέρειας, της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, των περιβαλλοντικών αρχών και της Επιθεώρησης Εργασίας, στο πλαίσιο των διακριτών θεσμικών τους αρμοδιοτήτων», καταλήγει η ανακοίνωση.
Και τι σημαίνει αυτό;
Ποιος νομοθετεί περί των εγκαταστάσεων των βιομηχανικών μονάδων της χώρας και οριοθετεί τις αρμοδιότητες οι οποίες ξεκινούν από την χαμηλή βαθμίδα των ελέγχων και φτάνουν μέχρι τα Υπουργεία;
Από εκεί και πέρα φαίνεται ξεκάθαρα από τα μέχρι στιγμής στοιχεία που έρχονται με το σταγονόμετρο στην επικαιρότητα ότι αποσπασματικοί και χωρίς να τηρούνται σε μια ενιαία βάση δεδομένων παραμένουν οι έλεγχοι των οικονομικών δραστηριοτήτων, από καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος μέχρι μεγάλες μεταποιητικές μονάδες.
Αν και η σχετική πρόβλεψη υπήρχε ήδη από την προηγούμενη δεκαετία, όταν έγινε η μεγάλη μεταρρύθμιση στην απλοποίηση της αδειοδοτικής διαδικασίας των οικονομικών δραστηριοτήτων με τον νόμο 4442/2016, και ενώ έχει γίνει όλη η σχετική προετοιμασία από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Ανάπτυξης, η θεσμοθέτηση του οργανωμένου συστήματος εποπτείας και ειδικά όσον αφορά την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων δεν προχώρησε ποτέ.
Τι λένε οι περιφερειακές υπηρεσίες ελέγχου;
Δεν έχουμε υπαλλήλους και ότι οι υπηρεσίες μας είναι υποστελεχωμένες!
Και έρχεται η επόμενη ερώτηση;
Ποιος αξιολόγησε μέχρι σήμερα την ποσότητα και την ποιότητα των ελέγχων που συνήθως γίνονται μετά από καταγγελίες και όχι σε τακτά χρονικά διαστήματα;
Και έρχονται όλοι εκ των υστέρων του τραγικού περιστατικού να ξεκινήσουν ένα πινγκ πονγκ μεταξύ τους μέχρι το μπαλάκι να πέσει εκτός της αγωνιστικής περιοχής και να χαθούμε όλοι στο βάθος του χρόνου.
Αυτό, πάντως, που ούτε τώρα αναμένεται ότι θα προωθηθεί είναι να ενσωματωθεί όλο το σύστημα των ελέγχων στην πλατφόρμα ΟpenΒusiness που λειτουργεί εδώ και περίπου ένα χρόνο.
Η πλατφόρμα διαθέτει τα τεχνικά χαρακτηριστικά και προδιαγραφές προκειμένου σε αυτήν να καταχωρίζονται όλοι οι έλεγχοι που έχουν γίνει σε κάθε επιχείρηση από όλες τις αρμόδιες αρχές.
Μάλιστα η τότε υφυπουργός Ανάπτυξης, Άννα Μάνη Παπαδημητρίου, στην εκδήλωση παρουσίασης του νέου πληροφοριακού συστήματος «OpenBusiness» για την αδειοδότηση και εποπτεία των οικονομικών δραστηριοτήτων στην Ελλάδα που έχει διοργανωθεί από τη Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας του υπουργείου Ανάπτυξης και την Κοινωνία της Πληροφορίας Μ.Α.Ε. είχε παινέψει την πλατφόρμα και είχε αναφέρει ότι αυτή, είναι σχεδιασμένη για να εξελίξει τον τρόπο που οι επιχειρήσεις αδειοδοτούνται και αλληλεπιδρούν με το κράτος.
Μέσα από ένα ενιαίο, ψηφιακό περιβάλλον, κάθε επιχείρηση θα μπορεί να διεκπεραιώνει τις διαδικασίες αδειοδότησης και μεταβολών γρήγορα και εύκολα.
Το Open Business, έλεγε η υφυπουργός, φέρνει όλες τις διαδικασίες σε ένα κεντρικό σύστημα, απελευθερώνοντας πολύτιμο χρόνο για τους επιχειρηματίες ώστε να επικεντρωθούν σε αυτό που έχει πραγματική σημασία: Την παραγωγή, την εξωστρέφεια και την καινοτομία.
Τελικά άλλη μια επιτελική πλατφόρμα έμεινε στην πεδιάδα των υποσχέσεων και της μεταρρύθμισης που ξέμεινε στο ντουλάπι, ανενεργή.
Το ερώτημα συνεχίζει να υπάρχει…
Ποιος ελέγχει ποιόν και με ποιόν τρόπο;
Αυτή την απάντηση κανείς δεν πρόκειται να μας την δώσει κι ακόμη μια φορά η ευθύνη θα χαθεί στις δικογραφίες και στις νομικές διαδικασίες που ελπίζουμε να δώσουν μια απάντηση στους συγγενείς των θυμάτων!