γράφει ο
Βασίλης Μυλωνάς
Βρε, τον Τραμπ, τον τραμπολίνο, τον Αμέρικαν δελφίνο,
ξεμπουκάρει στο Νταβός και μας πιάνει πανικός!
Παίρνει ύφος Σουλεϊμάν, Μεγαλοπρεπή…ζαμάν
κι αναγγέλλει κι αναγγέλλει, πως τη Γροιλανδία θέλει!
-Ευρωπαίοι, βρε κακοί, δεν θα είχατε βρακί,
αν δε πέφτανε δολάρια, όλοι θα ’σασταν μουλάρια!
-Τι είμασταν εμείς χαζοί, που διώξαμε τους Ναζί;
Κάναμε τόσα και τόσα και μας βγάζετε και γλώσσα!
-Αν δεν είμασταν εμείς, τέκνα της Αμερικής,
θα μιλούσατε μοναχά, γερμανικά, ιαπωνικά!
-Πόσα κάναμε στο ΝΑΤΟ, το Σύμφωνο το βαρβάτο,
μα εσείς, αχαριστία, μας κοιτάτε με κακία!
-Εγώ παίζω μια ντουντούκα κι εσείς λέτε για μπαζούκα,
ο δασμός ωραία λέξη, σ’ όποιον δε θέλει να παίξει!
-Ναι, δασμούς, δασμούς σας βάζω και το λέω και το φωνάζω,
στα κρασιά και στις σαμπάνιες, σ’ όποιον δεν κάνει μετάνοιες!
-Τώρα λάσκα τους αφήνω, μα εγγύηση δε δίνω,
αύριο μη μετανιώσω και ξανά να σας τους χώσω!
-Τα προχθές στη Γροιλανδία, κάνατε μια κοροϊδία,
στείλατε δυό στρατιώτες, να φανείτε πατριώτες!
-Κι εγώ είμαι Ευρωπαίος, γι’ αυτό είμαι τόσο ωραίος,
μάνα από τη Σκοτία και μπαμπά από Γερμανία!
-Αγαπάω την Ευρώπη, την πατρίδα μου την πρώτη,
εγώ θέλω το καλό της, μα εσείς τον διάβολό της!
-Δώστε μου τη Γροιλανδία, πριν την πάρει η Ρωσία,
δώστε, ας είναι μόνο πάγοι, πριν ερθούν ανθρωποφάγοι!
-Πριν ερθούνε και οι Κινέζοι και ο χρόνος μάς πιέζει,
σας το λέω για καλό σας, θα φυλάμε τον ποπό σας!
Κι ενώ ο Τραμπ ετούτα λέει, πως η Ευρώπη σ’ όλα φταίει,
πρόσωπα κατσουφιασμένα και τα στόματα κλεισμένα.
Ποιος μια λέξη θα προφέρει και αντίρρηση θα φέρει;
Ο Τραμπ θα τον σημαδέψει, στο ταψί θα τον χορέψει.
Είπε ναι, τη «νήσο» θέλει και θα τηνε πάρει εντέλει,
οι Ευρωπαίοι αν το αρνούνται, μια ζωή θα το θυμούνται.
Και είπε, ήταν αδικία, που τη δώσαν στην Δανία,
ήτανε μια χαζομάρα, τώρα…ξήλωμα τη μπάρα.
Μα ο Τραμπ σε ποιους μιλούσε και το δάχτυλο κουνούσε;
Μερτς-Μακρόν απουσιάζουν, στην ατζέντα δεν τον βάζουν.
Δεν θέλουν τις χειραψίες και τις ύπουλες φιλίες,
της συκής τούς βάζει φύλλα, δεν αντέχουν την ξεφτίλα.
Ο Μακρόν την κοπανάει και του Ντόναλντ τού τη σκάει,
γιατί του ’βγαλε στη φόρα, μήνυμα που ήταν μπόρα.
Τα όμορφα γυαλιά φοράει κι ευθύς στο Παρίσι πάει,
ούτε να τον συναντήσει, ούτε να τον χαιρετίσει.
Και ο Μερτς με τη σειρά του, δε σκοτίζει τα μυαλά του,
…θέλει σκάψιμο ο μπαξές του, θέλουν κλάδεμα οι ελιές του;
Έτσι, η Δύση λόγια, λόγια, ένας δείχνει του άλλου δόντια,
μήπως βγάλει αυτή η γκρίνια, να γενούν δεσμοί συντρίμμια;
Τόση ομόνοια και φιλία, επί μια ογδονταετία,
λέτε να ’ρχεται η ώρα, να μας φέρει ο Τραμπ τη μπόρα;
Τούτος ο… ναρκισσισμένος, που ’ναι αποφασισμένος,
να τα θέλει όλα δικά του, ό,τι έρθουν στα μυαλά του.
Λέει λόγια κουτουράδα κι έφερε παντού ψυχράδα,
μα αυτή η ανωμαλία, ωφελεί…τη Σιβηρία.
Ο Βλαδίμηρος κοιτάζει και μας κάνει όλους χάζι,
άντε, Δύση φαγωθείτε και απ’ τα μαλλιά πιαστείτε.
-Διαλύστε και το ΝΑΤΟ, ποντικοί με έναν γάτο
κι ύστερα να είστε λεία, να σας τρώγω μ’ ευκολία!
Αυτά στο Νταβός εφέτος, έκτακτα και εξαιρέτως,
να, της Δύσης μας το χάλι, για να δούμε πού θα βγάλει!
