γράφει ο
Βύρων Δημητριάδης
Το απόλυτα συναινετικό αντιπολιτευόμενο κομμάτι του Πολιτικού Συστήματος της χώρας, ως συνήθως, και για εντελώς ευνόητους λόγους, καταγγέλει ότι ο λαός κηδεμονεύεται από μία μιντιοκρατούμενη τυραννία, που φορά την καθωσπρέπει μάσκα της δημοκρατίας.
Ότι όποιος τολμήσει να εναντιωθεί στη νεοναζιστική ατζέντα των Οικονομικών δολοφόνων της κυβέρνησης Μητσοτάκη κηλιδώνεται αυτομάτως όχι μόνο ως “ακροδεξιός”, αλλά και ως “αρνητικός”, “συνωμοσιολόγος” και “ψεκασμένος”, ενίοτε δε και ως “θρησκόληπτος”.
Ο στιγματισμός κάθε διαφωνούντος με αυτά τα “κοσμητικά επίθετα” υλοποιείται, πρωτίστως, από τα γρανάζια των ποικιλώνυμων δημοσιογραφίσκων, οι οποίοι κατακλύζουν ως απειράριθμες συστημικές λεγεώνες τις καρέκλες και τα μικρόφωνα των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης.
Ένα μάτσο από πολύχρωμα παπαγαλάκια, με φανερά τα σημάδια του εκφυλισμού, που ο πρωθυπουργός της χώρας χρησιμοποιεί ως δέκτες - πομπούς των αρχών της ορίτζιναλ Γκεμπελικής προπαγάνδας.
Για ώρες τους βομβάρδισε με ψέματα αδιαφορώντας εντελώς - προβάλλοντας, μάλλον, συνειδητά, αυτή καθ' αυτή τη γύμνια τους.
Ταυτόχρονα, κάπου εκεί κοντά, είχε ξεκινήσει τις εργασίες του το Forum που οργάνωσε ο “Οικονομικός Ταχυδρόμος” στον περιορισμένο χώρο του οποίου συνωστήθηκαν όλοι οι σεσημασμένοι Οικονομικοί δολοφόνοι της νεοναζιστικής κυβέρνησης Μητσοτάκη και της οικονομοκρατούμενης τυραννίας που επάξια “μπήκε” στο πόδι της Άριας Φυλής.
Ως η κατ' εξοχήν ηγετική μορφή του Forum ξεχώρισε η παρουσία του Πιερρακάκη.
Αυτός, ας πούμε, βαρύνεται με την κατηγορία ότι δεν μας εξήγησε ακόμη τι ακριβώς έμαθε στη Ρουμανία, στην Ακαδημία Majoritas, σχετικό με την εξόρυξη ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων όταν τον έστειλε το 2018, μαζί με τον Λιβάνιο, ο Μητσοτάκης να μαθητεύσει μαθήματα ειδικού σκοπού.
Ποια ήταν ακριβώς η σχέση τους με την CIAκρατούμενη Palantir και σε ποια έκταση είχαν προχωρήσει - ενόψει των εκλογών 2019 - οι ταυτοποιήσεις.
Με πιο απλά λόγια: πόσο είχαν επηρεάσει το αποτέλεσμα των εκλογών;
Ως ηγετική μορφή ξεχώρισε και η παρουσία του Παπασταύρου, ο οποίος, αν και υπουργός σήμερα, βαρύνεται με την κατηγορία του γνήσιου υπονομευτή της εκλεγμένης από τον λαό κυβέρνησης του Τσίπρα.
Η υπονόμευση δεν σταμάτησε ποτέ. Πότε παίρνοντας τη μορφή της ενίσχυσης του βαθέως κράτους που πάντα θα κυβερνά από το παρασκήνιο ανεξάρτητα από το ποια κυβέρνηση βρίσκεται στην εξουσία, πότε ενισχύοντας τη “συναίνεση” του αντιπολιτευτικού κομματιού του πολιτικού συστήματος - του Ολιγαρχικού αντιπροσωπευτικού κοινοβουλευτισμού και της Βουλής που ήδη έχει μεταλλαχθεί σε επίσημο άντρο της Greek Mafia.
Με την τροπολογία που κατέθεσε ο Μητσοτάκης και προβλέπει ότι στις περιοχές που εφαρμόζονται έκτακτα μέτρα για τον αφθώδη πυρετό θα ορίζονται οι Ένοπλες Δυνάμεις ως υπηρεσιακοί συντονιστές, επί της ουσίας “ουροθετεί” προκειμένου να ελέγξει απόλυτα τη συναίνεση: είναι σα να σηκώνει το πόδι και να κατουρά -αφήνοντας τη μυρωδιά του- όλα τα υπόλοιπα κόμματα.
Με αυτόν τον τρόπο στέλνει το μήνυμα στον λαό πως -ας μη γελιέται- αυτός είναι που τελικά αποφασίζει.
Για το κατέβασμα μέσα στον λαό του στρατού, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνητών Δημοσίων Υπαλλήλων αντιδρά λέγοντας ότι “...η διαχείριση μιας τέτοιας κρίσης απαιτεί επιστημονική γνώση, κλινική εμπειρία που διαθέτουν αποκλειστικά και μόνο οι κτηνίατροι εφαρμογής υγειονομικών πρωτοκόλλων και όχι στρατιωτικά διατάγματα της επίδειξης ισχύος.
Η μετατόπιση αυτών των ευθυνών στις Ένοπλες Δυνάμεις αποτελεί επικίνδυνη λύση καταδεικνύοντας με τον πιο ηχηρό τρόπο την αποτυχία του ΥΠΑΑΤ...”.
Ένα εκρηκτικό κλίμα που παραπέμπει στην εποχή της μεγάλης οικονομικής κρίσης που βίωσε η Ελλάδα την περασμένη 10ετία όπου υπήρξαν πολλές και τραγικές ιστορίες: άνθρωποι που διαλύθηκαν. Οικογένειες που καταστράφηκαν. Επιχειρήσεις που “βούλιαξαν”.
Λίγοι ήταν αυτοί που έμειναν πραγματικά αλώβητοι μέσα σε εκείνη τη, δίχως προηγούμενο, λαίλαπα που διέλυσε τα πάντα στο πέρασμά της.
Κάποιοι φοβήθηκαν και κρύφτηκαν. Κάποιοι έμειναν αμέτοχοι. Κάποιοι άλλοι αποφάσισαν να αγωνιστούν με όποιο τρόπο είχε ο καθένας.
Όπως μπορούσε. Έτσι διαμορφώθηκε το Κίνημα των Αγανακτισμένων που κατέλαβε τις πλατείες της χώρας και δίδαξε άμεση δημοκρατία.
Ήταν αυτοί που αποφάσισαν να ορθώσουν το ανάστημά τους την ώρα που οι περισσότεροι κατέβαζαν το κεφάλι ανήμποροι να αντιδράσουν.
Αν κάποια στιγμή, ο ιστορικός του μέλλοντος θελήσει να μιλήσει γι' αυτούς που αντιστάθηκαν στη μνημονιακή λαίλαπα και καταγράψει την ιστορία τους, τότε σίγουρα θα σταθεί ευλαβικά μπροστά στον 77χρονο συνταξιούχο φαρμακοποιό Δημήτρη Χριστούλα που μια ημέρα - 4/4/2012 - πήγε στην Πλατεία Συντάγματος, στάθηκε απέναντι στη Βουλή και έβαλε τέλος στη ζωή του.
Ήταν μια θυσία που επιχείρησε να αφυπνίσει τις συνειδήσεις όλων. Μια θυσία ανάλογη του φοιτητή Κώστα Γεωργάκη που στις 19/9/1970 αυτοπυρπολήθηκε στη Γένοβα διαμαρτυρόμενος για τη Χούντα στην Ελλάδα.
“... Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου (Σαμαρά - Βενιζέλου) εκμηδένισε κυριολεκτικά τη δυνατότητα επιβίωσής μου που στηριζόταν σε μια αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνο, χωρίς ενίσχυση κράτους, πλήρωνα γι' αυτή.
Επειδή έχω μια ηλικία που δεν μου δίνει την ατομική δυνατότητα δυναμικής αντίδρασης - χωρίς βέβαια να αποκλείω αν ένας Έλληνας έπαιρνε το καλάσνικοφ ο δεύτερος θα ήμουν εγώ - δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για τη διατροφή μου.
Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην Πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες...”, έγραψε στη διαθήκη του ο Δημήτρης Χριστούλας.
Υπό αυτή την έννοια ο νους - ιδιαίτερα όταν προέρχεται από ένα αποδεδειγμένα βρώμικο μυαλό - καθόλου δεν πάει σε μια ανατίναξη -ας πούμε- ολόκληρου του οικοδομικού συγκροτήματος όπου διεξάγονται οι εργασίες του Forum αλλά δια του φοβερού και τρομερού φλογοβόλου του Β'Π.Π που θα κάψει ζωντανούς τους μιντιοκρατούμενους και οικονομοκρατούμενους τυράννους... και μάλιστα σε δημόσια θέα.
Υ.Γ.
Στη σημερινή Γερμανία, ως γνωστόν, οι Χριστιανοδημοκράτες και οι Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας, οι Σοσιαλδημοκράτες και, φυσικά, οι Ελεύθεροι Δημοκράτες είναι οι επίσημες πηγές αναπαραγωγής της ναζιστικής κοσμοθεωρίας - όχι οι “ακροδεξιοί” της AfD.
