γράφει ο
Γιώργος Καρανίκας
Κάποτε που οι γιατροί στα Νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας του ΕΣΥ του Γεννηματά περίσσευαν οι ασθενείς ήταν λιγότεροι από τις άσπρες μπλούζες που κυκλοφορούσαν στα νοσηλευτικά μας ιδρύματα.
Σήμερα και μετά την κρίση του 2010 που πολλοί γιατροί και νοσηλευτές που δεν είχαν υποχρεώσεις κοινωνικού χαρακτήρα πίσω τους, πήραν των ομματίων τους και ξενιτεύτηκαν για να μπορέσουν να πληρώσουν τις οφειλές τους και για να ζήσουν με αξιοπρέπεια τις οικογένειές τους.
Από τότε μέχρι σήμερα πέρασαν 16 ολόκληρα χρόνια με τους μαθητευόμενους μάγους πολιτικούς μας και κυβερνητικούς να μας πιπιλίζουν ότι η οικονομία πάει καλά, βγήκαμε από τα μνημόνια, είμαστε σε τροχιά ανάπτυξης και αυτά τα όμορφα και ψεύτικα λόγια που λένε συνήθως.
Αλλά στα άλλοτε κραταιά νοσηλευτικά μας ιδρύματα του ΕΣΥ έχει φωλιάσει μια πολύ κακή νοοτροπία.
Η νοοτροπία ποιος θα κάνει κουμάντο και ποιος θα βγει πιο πάνω από τον άλλον, μια νοοτροπία που δημιουργεί σύγχυση στους πολίτες και ασθενείς και γεμίζει ασφυκτικά τις ιδιωτικές κλινικές και τα ιδιωτικά ιατρεία.
Σε εποχές που αναγκάζονται πολλοί να πουλήσουν ότι τους απέμεινε για να κάνουν μια εγχείρηση η οποία κοστίζει χιλιάδες ευρώ, χωρίς καμία συμμετοχή από το ταμείο που επί δεκαετίες πλήρωνες ανόητε ασφαλισμένε.
Διαβάζω με προσοχή τις ανακοινώσεις που βγάζουν συνδικαλιστικοί φορείς των γιατρών στην Καβάλα και άλλων συνταξιούχων που έχουν άποψη για τα τεκταινόμενα στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας και φρίττω από την φρασεολογία τους, με τον ασφαλισμένο να μένει ενεός στον καυγά τους…
Διαβάζω: «Η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕλλάδος) προχώρησε σε μια ηχηρή παρέμβαση, στηρίζοντας την τοπική ένωση γιατρών (ΕΓΕΣΥΚαβάλας) κόντρα στις προσπάθειες επικοινωνιακού αποπροσανατολισμού αναφορικά με τα σοβαρά προβλήματα υποστελέχωσης και λειτουργίας στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Kavala News, η Ομοσπονδία καταγγέλλει τη διοίκηση για τη δημιουργία ενός «τοξικού κλίματος» με συνεχείς Ένορκες Διοικητικές Εξετάσεις (ΕΔΕ) και εξώδικα προς τους γιατρούς, γεγονός που τους ωθεί σε μαζικές παραιτήσεις και φυγή προς νοσοκομεία γειτονικών νομών.
Τα Κύρια Σημεία της Αντιπαράθεσης:
• Διαλογή στα Επείγοντα (ΤΕΠ): Υπάρχει σοβαρή διαφωνία για τον τρόπο διαλογής των περιστατικών. Η ΕΓΕΣΥΚ προτείνει η διαλογή να γίνεται από εκπαιδευμένους νοσηλευτές υπό τον συντονισμό και την ευθύνη των γιατρών των ΤΕΠ για να μειωθούν οι μεγάλες αναμονές.
• Κίνδυνος Κατάρρευσης Κλινικών: Η ΟΕΝΓΕ προειδοποιεί ότι νευραλγικά τμήματα όπως οι Παθολογικές Κλινικές, το Αναισθησιολογικό και η ΜΕΘ θα αντιμετωπίσουν άμεσα πρόβλημα εφημέρευσης λόγω αποχωρήσεων.
• Όχι στις Συγχωνεύσεις: Εκφράζεται κατηγορηματική αντίθεση στην πολιτική συγχώνευσης κλινικών, η οποία απλώς διπλασιάζει τον φόρτο εργασίας για το ήδη εξαντλημένο προσωπικό.
• Αιτήματα: Ζητείται η άμεση διακοπή των πειθαρχικών διώξεων και των εξωδίκων, καθώς και η άμεση προκήρυξη όλων των κενών οργανικών θέσεων του νοσοκομείου.
Η νέα αυτή κόντρα έρχεται σε συνέχεια προηγούμενων πολιτικών και εσωτερικών εντάσεων στο νοσοκομείο, για τις οποίες είχε παρέμβει προσωπικά και ο Υπουργός Υγείας, ζητώντας να σταματήσουν οι προσωπικές αντιπαραθέσεις που επιβαρύνουν τη λειτουργία του ιδρύματος…
Τα ΤΕΠ που πρόσφατα ήρθε και εγκαινίασε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης φαίνεται ότι μόνο στα ντουβάρια τους ανακαινίστηκαν μια και λείπει πολύτιμο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
Θέλουν μαθαίνω να συνεχίσουν να υπάρχουν δύο παθολογικές και δύο χειρουργικές κλινικές όπως παλιά που η Καβάλα είχε δύο κτηριακά νοσοκομειακά συγκροτήματα με ελάχιστους γιατρούς και νοσηλευτές για να βολευτούν προφανώς νέοι διευθυντές.
Και στο φινάλε όπως σε κάθε συνδικαλιστική ανακοίνωση ζητούν περισσότερο προσωπικό που γνωρίζουν εκ των πραγμάτων ότι δεν υπάρχει περίπτωση να …βρεθεί για ποικίλους λόγους.
Το ΕΣΥ είναι υπό κατάρρευση και στα πρόθυρα …εντατικής!
Την ώρα, λοιπόν, που ο Άδωνις Γεωργιάδης επιδίδεται σε έναν αδιάκοπο αγώνα εγκαινίων και πανηγυρικών ανακοινώσεων για την αναβάθμιση του ΕΣΥ, η πραγματικότητα στα δημόσια νοσοκομεία επιμένει να τον διαψεύδει.
Η εικόνα συνθέτει μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από κορδέλες, φωτογραφίες και υπουργικές φιέστες.
