

γράφει ο
Μιχάλης Λυχούνας
Την Τετάρτη το απόγευμα στις 7.00 θυμόμαστε και τιμάμε τον Φώτη Τριάρχη. Έναν άνθρωπο που βρέθηκε επαγγελματικά στη Μακεδονία από την Αθήνα, έστησε οικογένεια με την Ελένη (το γένος Κουμτσέλη από τις Μαριές) που δούλευε στο δημοτικό μαιευτήριο της Καβάλας και αφιέρωσε το λαογραφικό, ιστορικό, λογοτεχνικό και δημοσιογραφικό του έργο στην Καβάλα, τη Θάσο, την περιοχή της Δράμας και των Σερρών (όπου και υπηρέτησε ως αστυνομικός). Όταν απελευθερώθηκε από τα υπηρεσιάκα του καθήκοντα μετακινήθηκε στη Θεσσαλονίκη και υπήρξε δραστήριο μέλος της λογοτεχνικής κοινότητας της πόλης.
Η παρουσία του στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ είναι ενδεικτική μιας άλλη ποιότητας εφημερίδων της εποχής.
Στο ανθολόγιο της δουλειάς του που δημοσιεύεται στον τόμο που προετοίμασε η κόρη του Βασίλεια Τριάρχη-Hermann, ειδική παιδαγωγός στο Μόναχο με μεγάλη προσφορά στην ελληνική κοινότητα Βαυαρίας, βρίσκουμε κείμενα διαφόρων ειδών και ανάμεσα τους, μια μικρή μελέτη για την ΑΠΑΓΩΓΗ απο τους ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ του Αθανασίου Μυρέων και άλλων Ελλήνων προκρίτων κατά την πρώτη βουλγαρική κατοχή, που ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ έδωσε συγχωροχάρτι και μάλιστα ΕΠΙΔΟΚΙΜΑΣΕ με την παράδοση οστών για να πάρει ΔΕΥΤΕΡΑΝΤΖΕΣ (και αφελείς και κακόγουστοι)