γράφει ο
Μιχάλης Λυχούνας
Ολοκληρώθηκε η μεταβίβαση της διαχείρισης του μεγαλύτερου οδικού έργου της χώρας, της Εγνατίας Οδού. Δεν θα μιλήσω για ξεπούλημα, παρότι δεν το αποκλείω.
Μια κυβέρνηση Αθηνών μετέφερε σε μια εταιρεία Αθηνών τον μεγαλύτερο δρόμο της βόρειας Ελλάδας.
Σε ένα περιβάλλον απολύτως αποικιοκρατικό στην κοινωνία που περιβάλλει τον αυτοκινητόδρομο δεν μένει τίποτα άλλο από τα ... ΚΑΥΣΑΈΡΙΑ και λίγες κακοπληρωμένες δουλειές, όσο ακόμη τα διόδια έχουν και ανθρώπους.
Η αθηναϊκή αναισθησία είναι γαιδουρινη, αλλά γνωστή. Αυτό που είναι αποκαρδιωτικό είναι η ταπεινωμένη και ευνουχισμενη κοινωνία και ηγεσία της περιοχής.
Δε θα ασχοληθώ με την ανύπαρκτη περιφερειάρχη κεντρικής Μακεδονίας (ούτε ξέρω, όπως και κανείς, το όνομα της), αλλά δεν μπορώ παρά να εκφράσω την απογοήτευση μου για την ηγεσία της περιφέρειας μας, τους βουλευτές και ιδίως τους κυβερνητικούς ( που ανεβάζουν και χαριτωμένες φωτογραφίες από τη βασιλική ακροάση που τους χορηγήθηκε), τους δημάρχους που κοπτονται για έσοδα ή τους ολόχρυσα ντυμένους μητροπολίτες.
Η απόδοση ποσοστού των εσόδων από τη διέλευση των οχημάτων και ιδίως των βαρέων, είναι το λιγότερο που θα έπρεπε να διεκδικηθεί, ασχέτως του αποτελέσματος.
Και μόνο η δυναμική διεκδίκηση θα έδειχνε πως οι τοπικές κοινωνίες και ηγεσίες δεν είναι υποτακτικοί, αλλά διεκδικούν με γνώση, όπως έπρεπε να διεκδικήσουν και για τα αεροδρόμια και τα λιμάνια.
Είναι τόσο απογοητευτικά αποδυναμωμένη ψυχικά και αποχαυνωμενη πολιτικά η τοπική πολιτική τάξη, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να οδηγήσει σε ανάπτυξη την περιοχή, ας περιοριστεί στις χειραψίες.
Προς καλοπροαίρετους θρησκευόμενους πολιτικούς....μια επίσκεψη στην Τουρκία, θα είναι ένα καλό μάθημα για το πώς κατά τη έξοδο από τη χώρα σε περιμένει ο λογαριασμός για τα διόδια ( χωρίς μπάρες) και τις κλήσεις....αλλά μιλάμε για την Τουρκία!
