γράφει ο
Βύρων Β. Δημητριάδης
“...Ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε, για να μην αναβιώσει ποτέ ξανά. Δεν θέλω να συμβεί αυτό, αλλά πιθανότατα θα συμβεί.
Ωστόσο, τώρα που έχουμε Πλήρη και Ολική Αλλαγή Καθεστώτος, όπου επικρατούν διαφορετικά, πιο έξυπνα και λιγότερο ριζοσπαστικοποιημένα μυαλά, ίσως κάτι επαναστατικά υπέροχο μπορεί να συμβεί. ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ;
Θα το μάθουμε απόψε, μια από τις πιο σημαντικές στιγμές στη μακρά και περίπλοκη ιστορία του κόσμου.
47 χρόνια εκβιασμού, διαφθοράς και θανάτου θα τελειώσουν επιτέλους.
Ο Θεός να ευλογεί τον Μεγάλο Λαό του Ιράν...” -δήλωσε ο Τραμπ με ανάρτησή του στο “Truth Social”.
Ένας πολιτισμός θα πεθάνει σήμερα αλλά ποιος θα είναι αυτός; -αναρωτιέται ο δημοσιογράφος Γ. Τσιάρας (“ΕφΣυν” 8/4).
Ο πανάρχαιος πολιτισμός του Ιράν, που άντεξε χιλιάδες χρόνια εισβολών και φυσικών καταστροφών για να ανθίσει ξανά και ξανά μέσα από τις στάχτες του;
Ή μήπως το φάντασμα του δήθεν “ηθικού” και “ανώτερου” αποικιοκρατικού δυτικού πολιτισμού, οι ψεματοφύλακες του οποίου έχουν στην πραγματικότητα καταληστέψει εδώ και αιώνες τους πόρους και τον πλούτο ολόκληρου του πλανήτη σκοτώνοντας άμεσα ή έμμεσα εκατοντάδες εκατομμύρια ψυχές και καταδικάζοντας τους επιζώντες στη φτώχεια και τη μαζική μετανάστευση στις καπιταλιστικές μητροπόλεις.
Διαβάζοντας τις υπεροπτικές δηλώσεις του Τραμπ, θυμήθηκα την περίφημη σκωπτική απάντηση που αποδίδεται στον Μαχάτμα Γκάντι, όταν τον ρώτησαν ποια είναι η γνώμη του για τον δυτικό πολιτισμό: “...Νομίζω πως αυτό θα ήταν μια πολύ καλή ιδέα...”!
Αλλά και τη ρήση του Ζορζ Κλεμανσό πως “...Η Αμερική είναι το μοναδικό έθνος στον κόσμο, σε ολόκληρη την Ιστορία που πέρασε ως εκ θαύματος από τη βαρβαρότητα κατευθείαν στην παρακμή χωρίς να γνωρίσει τον πολιτισμό...”!
Στο ίδιο φύλλο της “ΕφΣυν” ο Οικονομολόγος Ηλίας Καραβόλιας γράφει: “... “Το καλύτερο μέρος που μπορεί να πεθάνει κανείς είναι εκεί όπου πεθαίνει για τους άλλους”, λέει ένας Βρετανός συγγραφέας.
Οι Ιρανοί παρατάσσονται σε γέφυρες που προκαλούν τον Τραμπ να τους ρίξει πυραύλους.
Ήρωες λοιπόν είναι -ας το μάθουμε στη Δύση- κάποιοι που δίνουν τη ζωή τους σε κάτι που είναι μεγαλύτερο από αυτούς.
Και αυτοί οι άνθρωποι δεν προσποιούνται τους ήρωες: δεν φοβούνται τον θάνατο, τον δαίμονα, τον σχιζοφρενή καπιταλιστή της δυτικής ηγεμονίας.
Αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν καλά ότι είναι πιο δύσκολο να ζήσεις σαν μάρτυρας παρά να πεθάνεις σαν μάρτυρας...
“Ένας πολιτισμός καταστρέφεται όταν οι θεοί του καταστρέφονται” έλεγε ο σπουδαίος Emil Cioran. Δεν το ξέρει φυσικά αυτό ο Τραμπ.
Αγνοεί τους θεούς των άλλων, αγνοεί την ιστορία τους. Οι μέρες αυτές του παρανοϊκού πολέμου είναι μέρες εκφασισμού και εισβολής του θανάτου στο συλλογικό ασυνείδητο.
Δυστυχώς η ανθρωπότητα δεν εξανίσταται, δεν αγανακτεί. Συνεχίζει τον “δυτικό τρόπο” ζωής της. Τον “πολιτισμένο”...”.
Πριν αναζητήσουμε τις αιτίες στον “ανθρωπότυπο” που κατασκευάζει ο νεοφιλελευθερισμός (η ναζιστική οικονομία της Αγοράς), ας προσεγγίσουμε τον Τραμπ.
“...Είναι επιφανειακό και λαϊκίστικο φαινόμενο να ψυχιατρικοποιείται η Ιστορία. Ο “τρελός Χίτλερ” δεν αιματοκύλησε μόνος του τον πλανήτη κατά τον Β'Π.Π.
Η εξίσωση των γεγονότων έχει αμέτρητους παράγοντες, τα αφηγήματα διαφέρουν, τα συμπεράσματα δεν είναι αιώνια -γράφει ο Γ. Αλλαμανής (“ΕφΣυν” 10/4)-.
...Υπάρχουν όμως ειδικοί της ψυχιατρικής υγείας που χαρτογραφούν και αναλύουν συστηματικά τη συμπεριφορά του 80χρονου Τραμπ. Και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου...
...Τα πιο δηλητηριώδη βέλη προήλθαν εξ οικείων. Τα εξαπέλυσε ήδη από το 2020 η κλινική ψυχολόγος Μέρι Τραμπ ανιψιά του Προέδρου, κόρη του αδελφού του, Φρεντ Τραμπ Τζούνιορ, ο οποίος πέθανε αλκοολικός στα 42 του χρόνια.
Η Μέρι Τραμπ έχει γράψει τρία βιβλία, με το πιο γνωστό το “Too Much And Never Enough” (Πάρα πολύ και ποτέ αρκετό, 2020) που πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα στις ΗΠΑ.
Αναλύει εξονυχιστικά τον θείο της αναφέροντας πολλά άγνωστα περιστατικά, ιδίως για ενδοοικογενειακές οικονομικές συνωμοσίες και την περιθωριοποίηση συγγενών και συνεργατών.
Τον σκιαγραφεί ως ναρκισσιστή και νταή, ο χαρακτήρας του οποίου διαμορφώθηκε σε ένα δυσλειτουργικό οικογενειακό περιβάλλον υπό την επιρροή ενός απάνθρωπα αυστηρού πατέρα, του Νεοϋορκέζου μεσίτη ακινήτων Φρεντ Τραμπ. Προκύπτει μια ψυχοδομή ανθρώπου αμοραλιστή, ψεύτη, φιλοχρήματου, αδίστακτου και εμμονικού...”.
Τα παραπάνω δικαιολογούν απόλυτα ότι γι' άλλη μια φορά παθαίνει: TACO: το αγγλικό αρκτικόλεξο της πρότασης “Trump Always Chickens Out” (ο Τραμπ πάντα δειλιάζει), και αναβάλει την εξάλειψη “ενός ολόκληρου πολιτισμού”.
Όμως, ο καταζητούμενος για εγκλήματα πολέμου ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου ξέσπασε την οργή του στον Λίβανο και στον άμαχο πληθυσμό -αιματοχυσία που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας -ως Μητσοτάκης που είναι- για να βγει στο CNN και να χαρακτηρίσει “αντιπαραγωγική” τη μαζική δολοφονία περισσότερων από 250 αμάχων στον Λίβανο, σε μία μόνο ημέρα, από τον φίλο και στρατηγικό σύμμαχό μας Νετανιάχου.
“Αντιπαραγωγική ενέργεια” -γράφει ο Γ. Τσιάρας στην “ΕφΣυν” 10/4- για ένα ακόμα σιων(αζ)ιστικό μακελειό που εκτός των άλλων, αποτελεί ξεκάθαρη τορπίλη στην αμερικανο-ιρανική συμφωνία εκεχειρίας προτού καλά-καλά στεγνώσει το “μελάνι” της και, ως εκ τούτου, με δυνάμει τρομακτικές συνέπειες για την ελληνική και παγκόσμια οικονομία.
Μπα, το μόνο που τον νοιάζει κι αυτόν και τους μαυρόψυχους ομοϊδεάτες του είναι ότι τέτοιες “αντιπαραγωγικές” ενέργειες μπορεί, λέει, να οδηγήσουν σε ενίσχυση της Χεζμπολάχ και βέβαια ότι το Ιράν ετοιμάζεται να επιβάλει “διόδια” στο Ορμούζ.
Άμα νοιαζότανε μαθές για τους νεκρούς αμάχους, δεν θα χρηματοδοτούσε ανοιχτά τη γενοκτονική πολεμική μηχανή των σιωνιστών με δισεκατομμύρια ευρώ για την ήδη διάτρητη “Ασπίδα (της πτέρνας) του Αχιλλέα”.
Ούτε θα πριμοδοτούσε τη μαζική πώληση της “Χρυσής Βίζας” και ελληνικών ακινήτων και ολόκληρων εκτάσεων από τους καταπατητές της Παλαιστίνης.
Όχι. Εδώ δεν θα επιχειρηθεί ψυχιατρικοποίηση του Μητσοτάκη -αν και ό, τι κι αν κάνει το κάνει όπως ο Τραμπ.
Τα χαρακτηριστικά του νεοφιλελέ πολιτικού απατεώνα και οικονομικού δολοφόνου στην υπηρεσία των Αγορών δένουν απόλυτα με αυτά του ναζισμού.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τον Ιστορικό Γιοάν Σαπουτό και όσα γράφει στο βιβλίο του “Ελεύθερος να Υπακούς”: “...Ο κοινωνικός δαρβινισμός βλέπει τον κόσμο σαν αρένα... Επιχειρηματολογεί χρησιμοποιώντας τις εμμονικές ιδέες του φυλετικού ναζισμού που, όμως, μιλά και τη γλώσσα που και ο δικός μας κόσμος, με τη δική του κοινωνική οργάνωση, χρησιμοποιεί...
...Η συνειδητοποίηση, μετά το 1945, ότι το ναζιστικό μαζικό έγκλημα είχε μια βιομηχανική διάσταση, προκάλεσε αισθήματα οργής και αγανάκτησης για την καπιταλιστική οργάνωση της νεοτερικότητάς μας...
...Η συγκεκριμένη οικονομική και κοινωνική οργάνωση, η εντυπωσιακή λογιστική υποδομή, κατέστησαν δυνατή, και επιθυμητή ακόμα, τη διάπραξη μιας σειράς εγκλημάτων, που αυθόρμητα αποδίδουμε σε έναν βάρβαρο πρωτογονισμό και όχι σαν μεθοδικό σχεδιασμό μιας πέρα από κάθε αμφιβολία, σύγχρονης επιχείρησης...
Τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας είναι το αποτέλεσμα ορθολογικού πολιτικού και οικονομικού προγραμματισμού, που αποφασίστηκαν από τεχνοκράτες και -ο όρος χρησιμοποιείται όλο και πιο συχνά από τους ιστορικούς που γράφουν για τη συγκεκριμένη περίοδο- managers, που μετακινούσαν πληθυσμούς, προκαλούσαν λιμοκτονία στους κατακτημένους λαούς και ενθάρρυναν την εξαντλητική εκμετάλλευση των ζωτικών αποθεμάτων με απίστευτη επαγγελματική ψυχρότητα και αποστασιοποίηση- “κοσμιότητα” έλεγε ο Χίμλερ...”.
Μπροστά στον κίνδυνο του ναζιστικού αντιπαραγωγισμού θα πρέπει να αναλάβουμε, επιτέλους, την ευθύνη της επαναστατικής μεταρρύθμισης αντικαθιστώντας την αντιπροσωπευτική Ολιγαρχία με τη δημοκρατική άμεση ενεργοποίηση του λαού.
Υ.Γ. Μπροστά στη Ν.Δ του Μητσοτάκη η Χ.Α είναι παιδική χαρά.
