γράφει ο

Βύρων Δημητριάδης

 

“...Σας μιλώ από καρδιάς. Προφανώς δεν προέκυψα από πολιτική “παρθενογένεση”... Όμως, από το 2019 αγωνίζομαι να μετατρέψω την Ελλάδα σε σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος... γρήγορες συντάξεις... πολλά κρεβάτια εντατικής... αυτόματες κλήσεις τροχαίας... αεροφωτογραφίες καλλιεργειών και κοπαδιών... Όλες αυτές είναι πολιτικές που υλοποιούνται ήδη και αλλάζουν το “βαθύ κράτος”...

 

Ως Πρωθυπουργός, λοιπόν, αλλά και ως Πρόεδρος ενός κόμματος που εγγυάται τη σταθερότητα και την ασφάλεια, οφείλω να αξιολογήσω τη συγκυρία, όχι μόνο ως δίδαγμα μιας αρνητικής εμπειρίας αλλά και ως μία νέα αφετηρία μάχης με το “βαθύ κράτος”...”.

 

Μεγάλες κουβέντες μεγάλου ανδρός εκ των οποίων ασφαλώς δεν είναι η “παρθενογένεση” αλλά το “προφανώς δεν προέκυψα” υπονοώντας προφανώς πως μας κάνει τη χάρη και κατεβαίνει στο επίπεδό μας, των μπατανοβγαλμένων ραγιάδων, μόνο και μόνο για να μας διαβεβαιώσει γι' άλλη μια φορά, πως “από το 2019 αγωνίζομαι να μετατρέψω την Ελλάδα σε σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος”.

 

Κι αν επιμένει να μην θέλει ν' αλλάξει το “βαθύ κράτος” δεν φταίει αυτός αλλά εμείς οι ραγιάδες του “σφάξε μ' αγά μ' ν' αγιάσω”.

 

Χωρίς αιδώ, ανερυθρίαστοι, βγήκαν κι άλλοι μεγάλοι άνδρες και είπαν μεγάλες κουβέντες όπως “βαθύ κράτος είναι ο Μητσοτάκης” κ.α.

 

Όμως ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ως Μητσοτάκης που είναι, από το 2019 δεν χάνει ευκαιρία να μας διαβεβαιώνει ότι δίνει τη μάχη ενάντια στο “βαθύ κράτος”.

 

Ίσως μάλιστα, γι' αυτή του τη συνεχή προσπάθεια να κάνει λόγο για “σταθερότητα που εγγυάται” στο διάγγελμά του.

 

Για Τέμπη-ΟΣΕ είπε, για παράδειγμα, στις 21/3/23: “...Μιλάμε για ιστορίες οι οποίες πραγματικά ισοδυναμούν όχι απλά με αυτό που αποκαλούμε “βαθύ κράτος”, με μαύρη τρύπα...”.

 

Ανοίγω παρένθεση -εδώ θα καταγγείλω την προσπάθεια να δώσει ως τη φανερή μορφή του “βαθέως κράτους” τη “μαύρη τρύπα” όταν η φανερή μορφή του “βαθέως κράτους” είναι το “κράτος δικαίου” -κλείνω παρένθεση.

 

Για εγκληματικότητα είπε στις 11/4/24: “...Αυτή η δεύτερη τετραετία είναι τετραετία που πρέπει να κάνουμε πολύ βαθιές τομές στο κράτος... τα βάζουμε με το “βαθύ κράτος”...”.

 

Για τις διαδηλώσεις των Τεμπών είπε στις 28/5/25: “...Μοιραία ανθρώπινα λάθη... δείχνει το μέγεθος της μάχης που έχουμε να δώσουμε μέχρι να νικηθεί το “βαθύ κράτος” του παρελθόντος...”.

 

Για διαφθορά-ΟΠΕΚΕΠΕ είπε στις 2/2/26: “...Η σύγκρουση με το “βαθύ κράτος” αποτέλεσε κεντρική προτεραιότητα της δεύτερης τετραετίας...”.

 

Απ' όλα αυτά, και πολλά άλλα, βγαίνει το συμπέρασμα ότι το “βαθύ κράτος” δεν είναι “του παρελθόντος”, δεν είναι “μαύρη τρύπα”, δεν είναι “ρουσφέτια”, δεν είναι “του Μητσοτάκη”, δεν είναι “ο Μητσοτάκης”.

 

Οι Μητσοτάκηδες είναι ο ανθρωπότυπος που κατασκευάζει το βαθύ κράτος προς αυτοεξυπηρέτησή του και προς διαιώνισή του.

 

Ο Μητσοτάκης είναι ο νεοφιλελεύθερος πολιτικός απατεώνας και οικονομικός δολοφόνος, είναι και νεοναζί και κατσικοκλέφτης μαζί.

 

Το βαθύ κράτος είναι οι ιδιοκτήτες της χώρας, είναι όλοι εκείνοι οι θεσμοί οι κανόνες και οι νόμοι που το Σύνταγμα προστατεύει ως η νόμιμη βία του κράτους προκειμένου να μην αλλάξουν ποτέ και για κανένα λόγο -λες και είναι “εντολές εκ θεού πορευόμενες” που διδάσκονται σε Λέσχες και Σχολές, όπως είναι οι Στρατιωτικές, οι Δικαστικές κ.α.

 

Τα παράλια του βαθέως κράτους είναι το “κράτος δικαίου” στ' όνομα του οποίου δικάζει το “Κράτος των Δικαστών”.

 

“...Οι φιλελεύθεροι -γράφει ο Κώστας Δουζίνας καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου στο βιβλίο του “ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ” 2025- δεν ξεχνούν ακόμη και σήμερα τους φόβους για τον κίνδυνο ενός εχθρικά ταξικού κράτους που θα επέβαλε περιορισμούς στην ιδιοκτησία και αυξήσεις στη φορολογία για να μειωθούν οι ανισότητες.

 

Έτσι μετά την καθολίκευση της ψήφου η προστασία της ιδιοκτησίας πέρασε από τους περιορισμούς των ψηφοφόρων στα δικαστήρια...

 

Η δικαστική εξουσία έχει την αρμοδιότητα να καταργεί ή τροποποιεί αποφάσεις της πολιτικής εξουσίας για διάφορους λόγους, κυρίως για αντίθεση στο Σύνταγμα.

 

Το “Κράτος των Δικαστών”... εμφανίζεται όταν τα ανώτερα δικαστήρια ακυρώνουν επανειλημμένα σημαντικούς νόμους ή εκτελεστικές αποφάσεις που αποτελούν κεντρικές πολιτικές της κυβέρνησης (βλέπε σύγκρουση κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με Άρειο Πάγο και ΣτΕ).

 

Το δίκαιο επιβάλλεται επί της λαϊκής κυριαρχίας, οι δικαστές επί των πολιτικών και τα δικαστήρια γίνονται ο αποφασιστικός παράγοντας της πολιτικής ζωής... 

 

Το γνωστό δημοκρατικό παράδοξο αντιπαραθέτει τη λαϊκή κυριαρχία με το κράτος δικαίου.

 

Το κράτος των δικαστών επιβάλλει συχνά τις δικαστικές προτιμήσεις με το πρόσχημα της υπεράσπισης του κράτους δικαίου...

 

Αλλά έτσι η δικαιοσύνη εγκαταλείπει το δίκαιο...”.

 

Ας δούμε στην πράξη πώς το κράτος δικαίου των δικαστών επιτίθεται στη λαϊκή κυριαρχία.

 

Με μια “Ανακοίνωση” της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (ΕΔΕ) 20/3/26 ο Πρόεδρος Σεβαστίδης μεταξύ άλλων υποστηρίζει ότι:

 

“...Τα όσα πρωτοφανή διαδραματίζονται στο Δικαστήριο της Λάρισας με το δίδυμο Κωνσταντοπούλου-Καρυστιανού και τη τέλεση σοβαρών αυτόφωρων κακουργημάτων και πλημμελημάτων, θυμίζουν σκηνές άγριας Δύσης (ο Σεβαστίδης αναγνώρισε στον καθρέφτη τον “Δικαστή Δυτικά του Πέκος”).

 

Τραμπουκισμοί, κατάληψη δημοσίων χώρων, εκδίωξη δικαστικών λειτουργών που βρίσκονται στα όρια των ανθρωπίνων αντοχών, παράνομες βιντεοσκοπήσεις διακινούνται στο διαδίκτυο ως κατόρθωμα και επιβεβαίωση ενός ψεύτικου αντισυστημισμού που κρύβει φασιστική νοοτροπία...”.

 

Και “καπάκι” με δεύτερη παρέμβαση στις 30/3 συνεχίζει:

 

“...Επιδίωξή μας είναι να διεξαχθεί η δίκη στη Λάρισα με όρους νηφαλιότητας και τήρησης των δικονομικών και ουσιαστικών κανόνων.

 

Αυτό επιβάλλουν οι στοιχειώδεις δημοκρατικές αρχές, από την αρχή ωστόσο διαφάνηκε η δηλωμένη στόχευση ορισμένων να αλλάξουν τον χαρακτήρα της δίκης και να τον μετατρέψουν σε πολιτικό επίδικο...

 

Εργαλειοποιούν τη δίκη και πουλάνε σόου στις τηλεοπτικές κάμερες και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να δείξουν τάχα το ενδιαφέρον τους...

 

Κάθε βίντεο που ανεβάζουν, κάθε παράνομη πράξη που διαπράττουν, μετατρέπεται στη δική τους συνείδηση σε χιλιάδες ψήφους στις επερχόμενες εθνικές εκλογές.

 

Να θυμηθούμε ότι τέτοιου είδους ψεύτικο αντισυστημισμό και επαναστατικότητα έδειξαν τα μέλη της Χρυσής Αυγής την πρώτη περίοδο της ανοδικής παρουσίας της...”.

 

Ο Σεβαστίδης μας ζητά να θυμηθούμε τη Χρυσή Αυγή!!!

 

Ας του κάνουμε το χατήρι λοιπόν: “...Ας δούμε -γράφει ο Δουζίνας- την κατάληξη της δίκης της Χρυσής Αυγής. Μας έδωσε σημαντικό παράδειγμα της επήρειας της ιδεολογίας των δικαστών. Οι νομικοί, οι πολίτες και η πολιτική τάξη ομόφωνα πίστευαν ότι οι κατηγορούμενοι είναι ένοχοι.

 

Με αυτή την έννοια, δεν ήταν μόνο η Χ.Α αλλά και η δικαστική εξουσία στο εδώλιο. Οποιαδήποτε άλλη απόφαση από την καταδίκη θα αποτελούσε σημαντική υποχώρηση για την αξιοπιστία της δικαιοσύνης και τη σχέση της με την κοινωνία. Εν τούτοις, η Εισαγγελέας της έδρας πρότεινε την αθώωση των κατηγορουμένων και, μετά την καταδίκη, την αναστολή της φυλάκισης.

 

Η εξαιρετική λειτουργία των δικηγόρων της πολιτικής αγωγής και η καταδικαστική απόφαση έσωσαν τη τιμή της δικαστικής εξουσίας...

 

Όταν τα δικαστήρια της πολιτικής ανωμαλίας (μετεμφυλιοπολεμικό καθεστώς) και της Χούντας έστελναν τους αγωνιστές στις φυλακές και εξορίες ακολουθούσαν το ισχύον δίκαιο.

 

Το ίδιο θα ακουγόταν αν το δικαστήριο στη δίκη της Χ.Α είχε ακολουθήσει την πρόταση της Εισαγγελέως...”.

 

Με πιο απλά λόγια: εάν ο “Δικαστής Ντρέντ” είναι η προβολή στο μέλλον της μορφής του “Δικαστή Δυτικά του Πέκος”, ποια είναι η μορφή του σήμερα εάν όχι ενός Δικαστηρίου γεμάτου ΟΠΚΕ;!

 

Υ.Γ. Μπροστά στη Ν.Δ του Μητσοτάκη η Χ.Α είναι παιδική χαρά.