γράφει η
Στέλλα Αργυρίου
Διάβασα χθες στην «Καθημερινή» ένα άρθρο για την τάση που αρχίζει να αποτυπώνεται όλο και πιο έντονα στον τουρισμό, σύμφωνα με την οποία, όλο και περισσότεροι επισκέπτες, επιλέγουν να καταναλώνουν μέσα στο κατάλυμα και λιγότερο στην πόλη.
Αυτή δεν είναι μια τυχαία παρατήρηση, καθὼς αποτυπώνει μια ευρύτερη αλλαγή στη συμπεριφορά του σύγχρονου ταξιδιώτη.
Ας τη δούμε σε συνδυασμό με τα δικά μας δεδομένα, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΝΣΕΤΕ η Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, το 2024 καταγράφηκαν περίπου 1,44 εκατομμύρια επισκέψεις (+12,7%) και τουριστικά έσοδα που ξεπέρασαν τα 380 εκατ. ευρώ (+18%).
Την ίδια στιγμή, παρατηρείται αύξηση της δαπάνης ανά επισκέπτη, αλλά μικρότερη διάρκεια παραμονής.
Για την Καβάλα, μια παλαιότερη μελέτη επισκεψιμότητας εδειχνε οτι
- πάνω από τους μισούς επισκέπτες (53,6%) επιστρέφουν,
- η συνολική ικανοποίηση είναι υψηλή (4,11/5),
- αλλά η ημερήσια δαπάνη κινείται κυρίως μεταξύ 26–100 ευρώ.
Τα στοιχεία αυτά, παρότι διαχρονικά, αποκτούν σήμερα μια διαφορετική ανάγνωση.
Η Καβάλα είναι ένας προορισμός που επιλέγεται και αγαπιέται. Αυτό δεν αμφισβητείται.
Το ερώτημα είναι όμως άλλο:
- πώς μεταφράζεται αυτή η επιλογή σε πραγματική εμπειρία μέσα στην πόλη;
Η διεθνής τάση δείχνει ότι ο επισκέπτης γίνεται πιο επιλεκτικός. Δεν καταναλώνει αυτόματα. Επιλέγει πού θα κινηθεί, πού θα μείνει, πού θα ξοδέψει τον χρόνο και τα χρήματά του.
Αυτό σημαίνει πως η τουριστική ανάπτυξη δεν μπορεί να μετριέται μόνο σε αφίξεις και έσοδα.
Μετριέται και στο κατά πόσο η πόλη καταφέρνει να “βγάλει” τον επισκέπτη έξω από το κατάλυμα και να τον εντάξει στην καθημερινότητά της.
Εκεί βρίσκεται και η ουσία της επόμενης φάσης για την Καβάλα. Στη σύνδεση του επισκέπτη με την πόλη.
Στην εμπειρία που δεν περιορίζεται στη διαμονή, αλλά απλώνεται στον δημόσιο χώρο, στην αγορά, στον πολιτισμό, στην καθημερινή ζωή.
Γιατί τελικά ο σύγχρονος τουρισμός δεν είναι μόνο να έρθει κάποιος.
Είναι να έχει λόγο να μείνει, να κινηθεί και να επιστρέψει.
