γράφει ο
Βύρων Δημητριάδης
“… Έχουμε εισέλθει σε μια νέα γεωπολιτική φάση. Αυτό δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους, αλλά πιστεύω ότι δημιουργεί επίσης μια σημαντική ευκαιρία για τη διαμόρφωση μιας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας που μπορεί να φέρει ειρήνη και ευημερία.
Πιστεύω ότι σ’ αυτό το πλαίσιο, η τριμερής συνεργασία μας έχει ακόμη μεγαλύτερη στρατηγική σημασία…”, δήλωσε ο Μητσοτάκης καθήμενος εκ δεξιών του Νετανιάχου που είναι καταζητούμενος από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο κατηγορούμενος για εγκλήματα πολέμου, για τη γενοκτονία στη Γάζα, για την πραγματική -αυτή τη φορά- σφαγή νηπίων.
Για να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε κάπως το παιχνίδι θα πρέπει να προσέξουμε ένα μικρό μέρος από την ομιλία του Νετανιάχου:
“...Σε όσους πιστεύουν ότι μπορούν να επαναφέρουν την αυτοκρατορία τους, λέμε ότι αυτό δεν θα συμβεί. Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας…”, είπε αναφερόμενος στην Τουρκία, δίχως ωστόσο να την κατονομάζει.
“...Το ενδιαφέρον είναι -γράφει ο Κ. Ιορδανίδης στην “Καθημερινή” 28/12- ότι η “καταγγελία” αυτή διατυπώθηκε από τον Πρωθυπουργό μιας κυβέρνησης συνασπισμού, που ακολουθεί πολιτική επανιδρύσεως υπό ρεπουμπλικανική μορφή του “Ηνωμένου Βασιλείου του Ισραήλ” των βιβλικών Βασιλέων Σαούλ, Δαυίδ και Σολομώντος, που περιλαμβάνει και τη σημερινή κατεχόμενη Δυτική Όχθη.
Ούτε είναι τυχαίο πως την παραμονή της τριμερούς συνάντησης η ισραηλινή Βουλή ενέκρινε τη δημιουργία 19 νέων οικισμών στη Δυτική Όχθη… Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Ισραήλ είναι υπαρξιακό και ο κίνδυνος εμπλοκής της χώρας μας στις κολασμένες εσχατολογικές συγκρούσεις της περιοχής δεν είναι ασήμαντος…”.
Η Ισραηλινή εφημερίδα “Maariv” αποκάλυψε ότι το Ισραήλ έχει προχωρήσει ενεργά στη διαμόρφωση ενός περιφερειακού συνασπισμού με τη συμμετοχή της Ελλάδας και της Κύπρου με στόχο την αντιμετώπιση αυτού που περιγράφει ως “τουρκική επέκταση” στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Λιβύη, στη Συρία και στη Γάζα.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, δεν πρόκειται απλώς για πολιτικό συντονισμό, αλλά για έναν άμεσο στρατιωτικό σχεδιασμό, υπό την καθοδήγηση του διοικητή της Ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας, που περιλαμβάνει τριμερείς συναντήσεις με τους ομολόγους του στην Ελλάδα και την Κύπρο, κοινές ασκήσεις, καθώς και την ανάπτυξη ολοκληρωμένων συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας.
Το άρθρο του Οικονομολόγου Λεωνίδα Βατικιώτη (DOC 28/12) με τίτλο: “Ελλάδα και Κύπρος στην υπηρεσία ΗΠΑ-Ισραήλ” είναι αποκαλυπτικό: “...Σε εμπόλεμη ζώνη μετατρέπουν την ανατολική Μεσόγειο Ισραήλ, Ελλάδα και Κύπρος. Η πρόσφατη, 10η στη σειρά τριμερής συνάντηση στην Ιερουσαλήμ αναβάθμισε τον ρόλο του Ισραήλ δίνοντας περαιτέρω ώθηση στα πολεμικά σχέδια που απειλούν την ειρήνη στην ανατολική Μεσόγειο.
Η τριμερής σύνοδος κορυφής έγινε στο φόντο αδιάψευστων δηλώσεων και σχεδίων που προκρίνουν τη δημιουργία από τις τρεις χώρες δύναμης ταχείας επέμβασης, επιπέδου ταξιαρχίας στελεχωμένη από 2.500 ενόπλους η οποία υποτίθεται θα αντιμετωπίσει τις τουρκικές απειλές.
Δεν αποκλείεται όμως να πραγματοποιήσει και προληπτικά πλήγματα εντός της Τουρκίας!
Αντικειμενικός στόχος του Τελ Αβίβ είναι να οξύνει τον ανταγωνισμό του με την Άγκυρα, δημιουργώντας νέες εστίες έντασης μακριά από το Ισραήλ και εγγύτερα στη Τουρκία.
Σε αυτό το εμπρηστικό σχέδιο χρησιμοποιεί την Ελλάδα και την Κύπρο, επικαλούμενο τις διακηρυγμένες τουρκικές αμφισβητήσεις των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και τον αναθεωρητισμό της Άγκυρας…”.
Με τον Λεωνίδα να καταλήγει σ’ ένα πρώτο συμπέρασμα:
“...Η τριμερής σύνοδος διευκόλυνε περαιτέρω τα επεκτατικά σχέδια και τη δράση του Ισραήλ ως δύναμης αποσταθεροποίησης…”.
Και ιδού η εικόνα που έχει διαμορφωθεί: η ελληνική κυβέρνηση του φιλοσιωνιστή Μητσοτάκη ως παράγοντας αποσταθεροποίησης της ανατολικής Μεσογείου να βρίσκεται σε χάσμα αγεφύρωτο με το κοινωνικό φιλοαραβικό αίσθημα του λαού της δημοκρατικής Ελλάδας.
Ο φιλοσιωνιστής Μητσοτάκης μίλησε και για τον “αντισημιτισμό” και την “...καταπολέμηση του μίσους του φανατισμού και του ρατσισμού…”, χωρίς, ασφαλώς, να μπορεί να πείσει κανέναν ότι δεν χρησιμοποιεί τον όρο “αντισημιτισμός” για να στοχοποιήσει το αντισιωνιστικό-αντιρατσιστικό κίνημα.
Για τον σιωνιστικό φυλετικό ρατσισμό ο φιλόσοφος Κορνήλιος Κατοριάδης γράφει: “...Ξαναδιαβάζουμε λοιπόν προσεκτικά την Παλαιά Διαθήκη, ιδίως τα βιβλία τα σχετικά με την κατάκτηση της Γης της Επαγγελίας και βλέπουμε ότι ο Περιούσιος Λαός δεν είναι απλώς μια θεολογική αλλά και μια κατεξοχήν πρακτική έννοια…
Βλέπουμε εκεί ότι όλοι οι λαοί που κατοικούν στην “περίμετρο” της Γης της Επαγγελίας “Διαπερνώνται Δια Στόματος Ρομφαίας” και τούτο χωρίς διάκριση φύλου ή ηλικίας, ότι καμιά προσπάθεια “μεταστροφής” τους δεν γίνεται, ότι οι ναοί τους κατασκάπτονται, τα ιερά τους άλση κατακόπτονται και όλα αυτά δι’ απ’ ευθείας διαταγής του Ιεχωβά.
Και σαν αυτό να μην έφτανε, άφθονες έρχονται οι απαγορεύσεις σχετικά με την υιοθέτηση των συνηθειών τους και τις σεξουαλικές σχέσεις μ' αυτούς -πορνεία, λέξη που επανέρχεται πιεστικά στα πρώτα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης.
Ο εβραϊκός ρατσισμός είναι ο πρώτος του οποίου έχουμε γραπτά ίχνη -πράγμα που δεν σημαίνει ασφαλώς ότι είναι ο πρώτος. Τα πάντα μας κάνουν να υποθέτουμε το αντίθετο…” ( “Ο Θρυμματισμένος Κόσμος”).
Ο ρατσισμός των Εβραίων σιωνιστών, του Περιούσιου, δηλαδή, Λαού, με την επιχείρηση της γενοκτονίας του λαού της Παλαιστίνης πήρε τα χαρακτηριστικά του φυλετικού ναζιστικού ρατσισμού προσδιορίζοντας τους Ισραηλινούς ως νεοναζί και το κράτος του Ισραήλ σε εποικιστικό-αποικιοκρατικό, σε κράτος απαρτχάιντ.
Οι συνομιλίες και οι φωτογραφίες των δύο Ελλαδιτών πολιτικάντηδων μαζί με τον καταζητούμενο εγκληματία πολέμου, λειτουργούν σαν πλυντήριο αλλά και η διεξαγωγή της συνόδου αποτέλεσε επιβράβευση της εν εξελίξει γενοκτονίας της Γάζας.
Υπό αυτή την έννοια, τι νόημα μπορεί να έχει η δήλωση του Μητσοτάκη ότι η συμμαχία πρέπει να “… βασίζεται στο Διεθνές Δίκαιο…”;
Η αναφορά στο “Διεθνές Δίκαιο” από ένα “βήμα” που ακυρώνει το Διεθνές Δίκαιο με έναν απόλυτο τρόπο, πρακτικά, μάλλον στοχεύει στην παραπληροφόρηση και στον αποπροσανατολισμό του λαού για να μην φανεί το χειροπόδαρο δέσιμο της Ελλάδας στο άρμα της βιβλικής αυτοκρατορίας του “Ηνωμένου Βασιλείου του Ισραήλ” του Νετανιάχου ενόψει μιας ενδεχόμενης σύγκρουσης με την “Οθωμανική Αυτοκρατορία” του Ερντογάν που, απ’ ό, τι φαίνεται, προετοίμαζε όταν παραχωρούσε την ΕΥΠ στη ΜΟΣΑΝΤ (βλ: υπόθεση κατασκοπίας Predator σε DOC 25/5/25) ώστε να καλλιεργηθεί το κατάλληλο κλίμα μέσα στον λαό και να χειραγωγηθεί η κοινή γνώμη.
“...Στο διεθνές επίπεδο -γράφει ο Καστοριάδης (“Χώροι του Ανθρώπου”)- παρά τη ρητορική των καθηγητάδων του “δημόσιου διεθνούς δικαίου”, δεν υπάρχει στην πραγματικότητα δίκαιο, αλλά ο “νόμος του ισχυρότερου”.
Με άλλα λόγια, υπάρχει “νόμος” στον βαθμό που τα πράγματα δεν έχουν αληθινά σπουδαιότητα -στον βαθμό που δεν έχει κανείς πραγματική ανάγκη για νόμο. Και ο “νόμος του ισχυρότερου” αξίζει/ισχύει εξίσου για την εφαρμογή μιας καινούργιας “νομικής τάξης” σε μια χώρα: “Επικρατούσα επανάσταση δημιουργεί δίκαιο”, διδάσκει η οιονεί ολότητα των καθηγητών δημόσιου διεθνούς δικαίου, και όλες οι χώρες ακολουθούν στην πραγματικότητα αυτό το αξίωμα -αυτή η “επανάσταση” τις περισσότερες φορές είναι πραξικόπημα που πέτυχε…”.
Γιατί, πώς αλλιώς θα μπορούσες να περιγράψεις πιστά την άρνηση του Μητσοτάκη να υπηρετήσει τη, διαχρονικά διατυπωμένη, απόλυτα εκφρασμένη θέληση του λαού της Ελλάδας -μόνο ως πραξικόπημα.
