γράφει ο
Βύρων Δημητριάδης
“...Κάθε φορά που την κοιτάζω... κλαίω...” είπε με το πρόσωπό της να παίρνει μία άκρως απολογητική, ενοχική θα έλεγες, έκφραση, η νεαρή Παλαιστίνια μάνα με τα διεθνή Μέσα Μαζικής Προπαγάνδας να δείχνουν την κορούλα της -γράφω “κορούλα” γιατί η ίδια η μάνα χρησιμοποίησε το “την”.
Έτσι κατάλαβα ότι αυτό που είδα στις “ειδήσεις” ήταν ένα μικρό κοριτσάκι, ένα παραμορφωμένο κοριτσάκι, όχι από το “έξυπνο” οπλοστάσιο του σιωνιστικού Ισραήλ που τόσο πλουσιοπάροχα παρέχουν οι σύμμαχοι σ' Ευρώπη και Αμερική, αλλά της γενοκτονικής “οπλοποίησης” της πείνας και, στη συνέχεια, “οπλοποίησης της βοήθειας”!!!
Από την εργαλειοποίηση της πείνας ο Νετανιάχου προχώρησε στην εργαλειοποίηση της ανθρωπιστικής βοήθειας -γράφει ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου στην “Καθημερινή” 1/6.
Αποδέχθηκε περιορισμένη είσοδο τροφίμων -εντελώς ανεπαρκή σύμφωνα με τον ΟΗΕ- βάζοντας σε εφαρμογή ένα σχέδιο που είχε εκπονήσει από τον Νοέμβρη: να μην διανέμεται η βοήθεια από την υπηρεσία UNRWA του ΟΗΕ, που διαθέτει τις ανάλογες υποδομές και πείρα δεκαετιών, αλλά από μια νεοσύστατη ΜΚΟ που ακούει στο όνομα “Ανθρωπιστικό Ίδρυμα για την Γάζα” (GHF) υπό τον αυστηρό έλεγχο του Ισραηλινού στρατού.
Πρόκειται για οργάνωση-φάντασμα, που εμφανιζόταν να έχει έδρα στην Ελβετία και επικεφαλής έναν απόστρατο λοχία των Αμερικάνων πεζοναυτών ονόματι Τζέικ Γουντ, ο οποίος παραιτήθηκε ύστερα από τη διεθνή κατακραυγή.
Ο πρώην υπουργός εξωτερικών του Ισραήλ Άβιγκντορ Λίμπερμαν αποκάλυψε ότι τα χρήματα για την GHF έρχονταν από το Ισραηλινό Υπουργείο Άμυνας και τη μυστική υπηρεσία MOSANT.
Υπηρεσίες σεκούριτι στη GHF προσφέρει η αμερικανική εταιρεία Safe Reach Solutions.
Η πρεμιέρα της GHF σε ένα απομονωμένο σημείο κοντά στη Ράφα βάφτηκε στο αίμα.
Όπως έγραψαν οι Times of Israel και η γαλλική Le Figaro, τα σημεία διανομής της βοήθειας έχουν επιλεγεί ώστε να συγκεντρωθεί ο μεγάλος όγκος του Παλαιστινιακού πληθυσμού σε τρεις “νεκρές ζώνες”. Στριμώχνοντας 2,1 εκατ Παλαιστίνιους σε μια έκταση μόλις 90 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ο Ισραηλινός στρατός εκτιμά πως θα μπορέσει να πολεμίσει πιο αποτελεσματικά τη Χαμάς και να καταλάβει το 75% της Λωρίδας, από το 40% που υπολογίζεται ότι κατέχει σήμερα.
Αλλά το σχέδιο για επέκταση της κατοχής δεν περιορίζεται στη Γάζα.
Την Πέμπτη (29/5), η κυβέρνηση Νετανιάχου ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει στην κατασκευή 22 νέων εποικισμών στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.
Όπως απροκάλυπτα δήλωσε ο Υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατς, πρόκειται για “... στρατηγική κίνηση προκειμένου να εμποδιστεί η εγκαθιδρυση Παλαιστινιακού κράτους που θα απειλούσε το Ισραήλ...”.
Τα δόγματα, “Δεν υπάρχουν άμαχοι στη Γάζα” και “Δεν θα εγκαθιδρυθεί Παλαιστινιακό κράτος” τα γνώριζαν και τα αποδέχονται από πάντα οι σύμμαχοι του σιωνιστικού Ισραήλ κι αυτό είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός που, αν μη τι άλλο, δείχνει, τουλάχιστον, το γκεμπελιστικό πνεύμα που τους διακατέχει όταν “χτυπιούνται” και “φιλούν σταυρούς” ότι στους φίλους και “στρατηγικούς συμμάχους” λένε “σκληρές αλήθειες”, είτε ότι πρέπει “να σταματήσουν αυτό που κάνουν” είτε ότι είναι “υπέρ της δημιουργίας δύο κρατών”.
Οι ίδιοι, τελικά, μας έδειξαν τον αντικειμενικό σκοπό των “στρατηγικών κινήσεων” της οπλοποίησης της πείνας και της οπλοποίησης της τροφής και τις άμεσες παράπλευρες κατασκευές: την κατασκευή του ζωντανού πλασματος που αν το αντίκριζα πριν γράψω το “Η κοινοτοπία του Ναζισμού” (παραφράζοντας ελαφρά την Εβραία φιλόσοφο Χάνα Άρεντ) δεν θα απέφευγα να μεταφέρω την μαρτυρία του Πρίμο Λέβι για τους “μουσουλμάνους” (der Muselmann) αυτοπεριοριζόμενος στα “ανθρώπινα τσόφλια” και τους “βουλιαγμένους”. Εκείνη τη στιγμή θεώρησα πως αν χρησιμοποιούσα τον όρο “μουσουλμάνος” θα έπρεπε να μεταφέρω και την περιγραφή του ώστε να μην εκληφθεί ως θρησκευτικός προσδιορισμός.
Τώρα όμως που είδα -δυσκολεύομαι να χρησιμοποιήσω ακόμη και τη λέξη “φιγούρα” που χρησιμοποιούσαν τα SS όπως αναφέρει ο Ιταλός Κοινωνιολόγος Τζόρτζιο Αγκάμπεν στο βιβλίο του “Αυτό που μένει από το Άουσβιτς”: ...Όπως πάντοτε, ο Πρίμο Λέβι βρίσκει την πιο ορθή διατύπωση και ταυτοχρόνως την πιο τρομερή: “Διστάζουμε” γράφει, “να αποκαλέσουμε θάνατο τον θάνατό τους”. Πιο ορθή αφού αυτό που προσδιορίζει τους μουσουλμάνους δεν είναι τόσο ότι η ζωή τους δεν έχει πλέον ζωή (...) όσο μάλλον το γεγονός ότι ο θάνατός τους δεν είναι θάνατος. Αυτό (...) είναι ο ιδιαίτερος τρόμος που ο μουσουλμάνος εισάγει στο στρατόπεδο και το στρατόπεδο στον κόσμο. Όμως αυτό σημαίνει -και γι' αυτό η φράση του Λέβι είναι τρομερή- ότι οι SS έχουν δίκιο να αποκαλούν τα πτώματα Figuren...”, όταν , λοιπόν, είδα την εικόνα της μικρούλας, θεώρησα ότι είδα μουσουλμάνο που εισάγει τον τρόμο στο στρατόπεδο της Λωρίδας της Γάζας και στο στρατόπεδο της Δυτικής Όχθης και αυτά τα στρατόπεδα στον κόσμο του 21ου αιώνα όπου βρίσκεται και το δικό μου σπίτι και η δική μου οικογένεια και η δική μου κορούλα.
Μπορεί οι νεοναζί Εβραίοι με την επίδειξη “Figuren” να θέλησαν να εξάγουν τον τρόμο όμως, ταυτόχρονα, επιβεβαίωσαν το συμπέρασμα του Πρίμο Λέβι ότι “το τέλειο και αιώνιο χαρακτηριστικό της “γκρίζας ζώνης” είναι ότι δεν γνωρίζει χρόνο και βρίσκεται σε κάθε χώρο”:
“...θα μπορούσαμε να πούμε ότι η δεύτερη φάση ξεκινούσε περίπου όταν το λιμοκτονούν άτομο είχε χάσει το ένα τρίτο του κανονικού του βάρους. Αν συνέχιζε να αδυνατίζει, άλλαζε επίσης και η όψη του. Το βλέμμα του γινόταν απλανές και το πρόσωπό του έπαιρνε μια αδιάφορη έκφραση, μηχανική και θλιμμένη. Τα μάτια σκεπάζονταν από ένα πέπλο, οι κόγχες βαθούλωναν. Το δέρμα έπαιρνε ένα χρώμα γκρίζο χλωμό, γινόταν εύθραστο, σκληρό, όπως το χαρτί, ενώ άρχιζε να απολεπίζεται.
Ήταν άκρως ευαίσθητος σε κάθε μόλυνση και επιδημία, ιδιαιτέρως στην ψώρα. Το κεφάλι μάκραινε, γίνονταν πολύ ευδιάκριτα τα ζυγωματικά και οι κόγχες. Ο άρρωστος ανέπνεε αργά, μιλούσε σιγά και με μεγάλη προσπάθεια. Ανάλογα με τη διάρκεια του υποσιτισμού εμφανίζονταν μεγάλα ή μικρά οιδήματα... Στα πρηξίματα προστίθετο συχνά η διάρροια, που συχνά μπορούσε να προκαλείται από την ανάπτυξη των οιδημάτων. Σε αυτή τη φάση οι άρρωστοι αδιαφορούσαν για ό, τι συνέβαινε γύρω τους. Αυτοαποκλείονταν από κάθε επαφή με το περιβάλλον τους. Αν μπορούσαν ακόμη να κινούνται, αυτό γινόταν στο ρελαντί, χωρίς να λυγίζουν τα γόνατα. Δεδομένου ότι η θερμοκρασία τους έπεφτε κάτω από τους 36 βαθμούς, έτρεμαν από το κρύο.
Αν έβλεπες από μακριά μια ομάδα από αρρώστους, είχες την εντύπωση Αράβων που προσεύχονταν. Από αυτή την εικόνα προήλθε ο όρος που χρησιμοποιούσαν συνήθως στο Άουσβιτς για να περιγράψει εκείνους που πέθαιναν από τον υποσιτισμό: μουσουλμάνοι...”.
Όταν η αλήθεια για τα στρατόπεδα άρχισε να γίνεται γνωστή σε όλες τις λεπτομέρειες η Χάνα Άρεντ αντέδρασε: “... Αυτό δεν έπρεπε να έχει συμβεί. Δεν αναφέρομαι μοναχά στον αριθμό των θυμάτων. Αναφέρομαι στη μέθοδο, στη βιομηχανία των πτωμάτων κ.ο.κ. Δεν χρειάζεται να υπεισέλθω περισσότερο σε αυτό. Αυτό δεν έπρεπε να συμβεί. Κάτι συνέβη εκεί με το οποίο δεν μπορούμε να συμφιλιωθούμε. Κανείς μας δεν μπορεί να το κάνει...”.
Κι όμως συνέβη κατ' επανάληψη. Και σήμερα συμβαίνει από αυτούς που μπορούν να το κάνουν: είναι οι ίδιοι οι Εβραίοι νεοναζί σιωνιστές με την κάλυψη και ενίσχυση ασφαλώς της διεθνούς των νεοναζί ηγετών που αναγνωρίζονται ως νεοφιλελεύθεροι πολιτικοί απατεώνες και οικονομικοί δολοφόνοι σ' Αμερική και Ευρώπη.
Ε... λοιπόν. Όχι στ' όνομά μου φυρερίσκε Μητσοτάκη.
