γράφει ο

Βασίλης Βελιάνος (Vas.-Vel.-)

 

Σκασμένος με τον  μεροληπτικό παραγκωνισμό μου ως φορολογούμενου υποζυγίου  από την επιδοματική πολιτική του κράτους, αποφάσισα… να ονειρευτώ κι εγώ.  Ασύστολα.

 

Καταφεύγοντας  στην Τεχνητή Νοημοσύνη  και απευθύνοντας της  ένα απλό, απλούστατο ερώτημα:

 

«Είμαι ο Βασίλης ο πρώτος ο Μακεδόνας και είμαι από τους πιο  αδικημένους Έλληνας νομίζω. Δεν… τσίκνισα ποτέ,   ούτε ένα εφάπαξ  έστω   κρατικό επίδομα. Μην καταφέρνοντας   να φοροδιαφύγω ούτε δεκάρα τσακιστή!

 

Μιας και όλα  τα εισοδήματά μου,   προέρχονταν  από μισθωτές υπηρεσίες.  Φανερά και δηλωμένα. Φορολογημένα   προκαταβολικά μήνα- μήνα μάλιστα και μάλιστα  στην πηγή! Μην λαμβάνοντας  την παραμικρή ενίσχυση,  @μώ τα πλαφόν των εισοδηματικών κριτηρίων   επί τη ευκαιρία.   

 

Παρακαλώ θερμά  να μου υποδείξεις έναν τρόπο να πλουτίσω. Εύκολα και γρήγορα. Ψιλό-νόμιμο, αλλά και  γιατί όχι και  εφαπτόμενο με  τα όρια  της παρανομίας. Μέσα από τα παράθυρα των νόμων.  Βαρέθηκα να  γίνομαι ρεντίκολο στο καφενέ με την τόση  υποταγή  μου  στην νομιμότητα.» 

 

Σε δέκα λεπτά η τεχνητή νοημοσύνη είχε την απάντησή της. Ούτε  γραφειοκρατίες,  ούτε γρίφους στις  προτάσεις της. Κατανοητές,  και με  γραμμοσκιασμένες  ακόμα και τις γκρίζες περιοχές.

 

Καμία σχέση με  τις  ακατανόητες  οδηγίες χρήσεως  του gov.gr!  Που   μιλάει στη γλώσσα των Greeklish.  Σάμπως να είναι ταγμένος  χορηγός των λογιστών. Ανακάθισα ρουφώντας  τις προτάσεις της Τεχνητής νοημοσύνης:

 

«Βρίσκεις έναν λογιστή Ρομά.   Σαν  αυτόν που είχαν οι άλλοι Ρομά ντε.  Που διατηρούσε λογιστικό γραφείο σε μια μεγάλη κωμόπολη  της Καρδίτσας. Με την πελατεία του διασκορπισμένη σε όλη την Ελλάδα!

 

Παρακρατώντας τα επιδόματα των τέκνων των πελατών του στην…πηγή. Βαφτίζοντας τον εαυτό του πηγή και μην το ξεψειρίσουμε άλλο! Εκατομμύρια μπήκαν στις τσέπες  αυτής της  πηγής… Και μην τον είδατε τον Παναγή.

 

Του αναθέτεις λοιπόν  του λογισταρά να ρίξει  μια αίτηση στον Οργανισμό Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΟΠΕΚΕΠΕ).  

 

Δηλώνοντας νέος αγρότης.  Με  ενοικιασμένα κρατικά   βοσκοτόπια και… ανύπαρκτα προσωπικά ποίμνια σε όλη την επικράτεια. Πέντε έξι χρόνια να βαστήξει  το επιτήδευμα του…. βουκόλου θα βγάλεις από τις επιδοτήσεις της επιχειρηματικότητας, τα σπασμένα  δεκαετιών. 

Να λέμε και τις παρενέργειες όμως: Τελευταία διάβασα πως οι Ευρωπαίοι άρχισαν να την σακουλεύονται και μας έστειλαν επί τόπου ελεγκτές. Σε προφυλάγω εγώ τώρα μ΄ αυτό  και πρέπει να το εκτιμήσεις.

 

Αν το φοβάσαι πολύ,  προσλαμβάνεις    έναν  διαπιστευμένο ωτακουστή. Με ένδοξο βιογραφικό  στις πωλήσεις  των  κασετών  των τηλεφωνικών υποκλοπών.  Με το σακί  στην Ομόνοια -μου διαφεύγει τώρα το όνομά του- προκειμένου να τάξει το… αζημίωτο  και σε έναν ανώτατο  δικαστή.

 

Έχει ξανά επιχειρήσει  μια δωροδοκία  πριν από κάμποσα χρόνια  σε άλλον ανώτατο δικαστικό λειτουργό, αλλά για πότε μπήκε και για πότε βγήκε  από τη φυλακή,  χαμπάρι η πόρτα του δεν τον πήρε.

 

 Αν σωφρονίστηκε αρκούντως  στα κολλέγια  της εγκληματικότητας  των φυλακών,  θα έχει ανακαλύψει κάποιον  πιο διακριτικό  τρόπο προσέγγισης αυτή τη φορά. Ελπίζω δηλαδή.

 

Επί της αρχής πάντως, αν  κάνεις ένα  έγκλημα, πρέπει να αξίζει τον κόπο. Βέβαια… Και τον κόπο τον αξίζει ένα  έγκλημα που το διαπράττουν πολλοί. Που χρειάζονται  καμιά χιλιάδα φυλακές για να τους στεγάσουν. Αισιοδοξώ πως  βοήθησα.»

 

Φτάνοντας στο τέλος  της ανάγνωσης  πήρα το πρώτο μάθημα μου  κι από αυτήν την τεχνοτροπία.  Η Τεχνητή νοημοσύνη δεν παράγει πρωτογενές  έργο. Διαπίστωσα. Ανακυκλώνει τις ημέρες και τα έργα των… άλλων.   

 

Προτείνοντας πράγματα  του πρόσφατου δικαστικού ρεπορτάζ που κι εγώ τα ήξερα. Του έστειλα  την εναντίωση μου. Περίμενα άλλο  ένα δεκάλεπτο με την  απάντησή του αυτή τη φορά  να με συνεπαίρνει:

 

«Χμ ναι. Είσαι από την Καστοριά είπες. Με ενενήντα δύο  βυζαντινές εκκλησίες! Σε μια πόλη των δεκαπέντε μόλις χιλιάδων κατοίκων,  αν είχαν τον  Θεό τους κι αυτοί οι Βυζαντινοί.  Σε έναν τουριστικό οδηγό το εντόπισα αυτό.

 

Λοιπόν…. Θα κάτσεις και θα τυπώσεις  έναν  χάρτη με έναν κρυμμένο θησαυρό- λέμε τώρα-  στα θεμέλια μιας βυζαντινής εκκλησίας. Με σκοπό, να πουληθεί ο χάρτης στους χρυσοθήρες. Που γυροφέρνουν τα βουνά με τους ανιχνευτές χρυσού. Για να μην  σου πω να σκεφτείς σοβαρά και την  αντιπροσώπευση μιας εταιρείας  ανιχνευτών χρυσού.

 

Μ΄ αυτή την εναλλακτική δεν κλέβεις το κράτος. Αλλά τους ιδιώτες.   Διαφέρει κατά πολύ το ίδιο ποινικό αδίκημα,  εναντίον του κράτος και του ιδιώτη.  Σαφέστατα  και δεν θα  αναφέρεις το όνομα της  εκκλησία. Πελάτες για να πουλήσεις αυτούς τους  χάρτες,  θα σου βρω εγώ.

 

Βρες  κι ένα  εργαστήριο πλαστών διαβατηρίων και αδειών παραμονής,  στο οποίο επιτηδεύονται  δυο  μεροκαματιάρηδες Αφγανοί  εκεί στην Αθήνα.   Αυτοί θα  αναπαλαιώσουν λίγο το χαρτί σου και ζήτα να σου βγάλουν πεντακόσια αντίγραφα.

 

Οι μνήμες μου  στοχάζονται,   πώς το Υπουργείο Πολιτισμού ενέκρινε  μόνο το ένα τέταρτο  των  πιστώσεων που χρειάζεται ο δήμος,  για την ανακαίνιση αυτών των εκκλησιών.

 

Μια κρούση  και στον δήμο, για  να γίνουν μισο-νόμιμα  και με ιδιωτική πρωτοβουλία οι ανακαινίσεις  των ενενήντα και βάλε εκκλησιών, επιβάλλεται. Εκκλησιαστικό εργοτάξιο τη βλέπω  την  Καστοριά.  Τις νύχτες και με την δημοτική  αστυνομία φύλακα- άγγελο.»

 

«Που κρυβόσουν τώρα χρόνια μωρέ τεχνητή νοημοσύνη; Αυτή η έμπνευση μάλιστα!»  -Ενθουσιάστηκα και του το έγραψα.

 

«Η έμπνευση  φίλε Έλληνα,  είναι απαράλλαχτη με ένα  εγκεφαλικό. Με την καλή έννοια.  Γίνεται μια έκρηξη μέσα στο κεφάλι σου. Είτε  την παγιδεύεις επί τόπου,  ή περνάει και χάνεται αν την αφήσεις για κάποια άλλη στιγμή. Τι κάνουμε;  Προχωράμε;”

 

«Προχωράμε, με χίλια»  του απάντησα απνευστί.

 

«Έξοχα. Σου στέλνω ένα QR code του λογαριασμού των Αφγανών  στον λογαριασμό  των οποίων πρέπει να καταθέσεις  2.000 ευρώ.  Α, δώσε μου  επί τη ευκαιρία και το pin του  λογαριασμού  σου να το έχω πρόχειρο.»

 

Κατέρρευσα,  κοπανώντας το λαπ τοπ μου στον τοίχο απέναντι , διαλύοντας το. Σάμπως δεν την ήξερα την τύχη μου; Οι τεχνητές νοημοσύνες-μαϊμού,  θα είναι το δέκαθλο της  ηλεκτρονικής λαμογιάς, στα επόμενα χρόνια.