γράφει ο
Βασίλης Μυλωνάς
Καλημέρα σας και Χρόνια Πολλά! Δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων σήμερα. Μέρες που ανταμώνουν οι δικοί-δικοί και δίνουν ευχές. Τα παιδιά είπαν πάλι τα κάλαντα, το ωραίο αυτό έθιμο και πήραν ζωή χαράς οι γειτονιές. Περάσαμε καλά την πρώτη μέρα των Χριστουγέννων; Θα έλεγα Ναι!
Όσοι είχατε προβλήματα, σας εύχομαι να λυθούν σύντομα! Βλέπετε; Αυτές τις μέρες, και άλλες κατά τη διάρκεια του Χρόνου, οι ευχές δίνονται απλόχερα…
Τώρα, το πόσο «πιάνουν», αυτό είναι άλλο θέμα. Πέρυσι τέτοιες μέρες, το θυμόμαστε όλοι, οι ευχές μας ήταν, να φύγει και το 2021, που μαζί με το 2020 μάς έψησαν το ψάρι στα χείλη. Και όλα φαινόταν ότι το 22 θα ήταν μια καλή Χρονιά… Αμ δε! Ο Χρόνος μας το 22 ακόμη δεν είχε γίνει δύο μηνών μωρό και άρχισαν να βροντάνε τα κανόνια του Πούτιν στην Ουκρανία. Στη γειτονιά μας.
Βέβαια δε φοβόταν κανείς μας, ότι θα μας έπαιρνε κι
εμάς καμιά αδέσποτη κανονιά. Όλοι λυπόμαστε ακόμη τον κοσμάκη που σκοτώνεται και υποφέρει στην Ουκρανία.
Βλέπουμε τα κατορθώματα των Ρώσων. Νομίζω πως είναι περιττό να τα ξαναπούμε εδώ. Είναι τόσο γνωστά. Αλλά το εντυπωσιακό είναι, ότι ο Πούτιν αποκαλεί τους Ουκρανούς Αδελφό Λαό!
Κάτι, δηλαδή, όπως έχουμε εμείς τους Κύπριους. Θα χωρούσε, άραγε, στο μυαλό κάποιου Έλληνα, να αρχίσουμε κάποια στιγμή, για οποιαδήποτε αιτία, να βομβαρδίζουμε εμείς την Κύπρο;
Αδιανόητο. Αδύνατο. Και όμως για τον Πούτιν δεν είναι τίποτε αδύνατο. Φτάνει που τα αδέρφια του ήθελαν να…δυτικοποιηθούν. Ε, και τι διάολο έχει τόσα όπλα; Να τα αφήσει να σκουριάσουν, ο άνθρωπος; Των Αμερικάνων…δεν προλαβαίνουν να σκουριάσουν. Είναι πάντα γυαλιστερά. Και;
Μας παίρνουν κι εμάς τα σκάγια; Ναι και πολλά!
Και φυσικά δε σας το γράφω για νέο. Το ξέρουμε όλοι. Κάποιοι μάγκες κουμανταδόροι βρήκαν αφορμή με τον πόλεμο και τινάζουν τις τιμές των αγαθών στον ουρανό. Και μας λένε κάποιες δικαιολογίες, που δεν τις πιστεύει κανείς μας. Γιατί, ενώ εμείς οι λαοί σχεδόν όλου του κόσμου φτωχαίνουμε ραγδαία, άλλο τόσο ραγδαία πλουτίζουν αυτοί. Και το κακό είναι που δεν μπορεί να τους δαμάσει καμιά κυβέρνηση.
Όλοι σηκώνουν τα χέρια και προσπαθούν με τα επιδόματα να
καταπραΰνουν τον κοσμάκη. Κάτι σαν όταν πονάει το δόντι μας και παίρνουμε ένα ντεπόν… Και να δούμε πού θα βγει!
Οι Αρχαίοι μας πρόγονοι έλεγαν, Ουδέν κακόν, αμιγές καλού. Και είχαν δίκιο. Αλλά τι στην ευχή να είναι αυτό το καλό που έχει αυτός ο πόλεμος του Πούτιν κατά της Ουκρανίας; Για εμάς το είπαμε είναι βουτιά στην εξαθλίωση. Για τους Ουκρανούς καταστροφή. …μ, μ, μ, για τους Αμερικάνους
βιομήχανους οπλικών συστημάτων; …για αυτούς τι να είναι, άραγε; Λέτε, αυτό το κακό που λέγεται Πόλεμος, για αυτούς να είναι ευλογία;
Όπως είπαμε και για τους καιροσκόπους που ανεβάζουν τις
τιμές αδικαιολόγητα στα αγαθά; Εμένα, με συγχωρείτε, έτσι μού φαίνεται! Και ο καθένας μπορεί να έχει τη γνώμη του. Ας αφήσουμε, όμως, τον πόλεμο, που δε λέει να τελειώσει και ας δούμε τι άλλο μας επεφύλαξε το 2022. Επιγραμματικά, βέβαια, γιατί και αυτά είναι ατελείωτα.
Καταρχήν, «καλμάραμε» τον Κορονοϊό. Δεν είχαμε τα λόκντάουν. Ο τουρισμός μας πήγε καλά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης διέψευσε πολλούς προφήτες και δεν έκανε εκλογές. Οι προφητείες, όμως, πάλι παίρνουν και δίνουν και οι…ειδικοί ξέρουν την ημερομηνία των εκλογών, καλύτερα…από τον ίδιο τον πρωθυπουργό.
Τα καλά του 22, νομίζω, πως αυτά ήταν. Η Κυβέρνηση, βέβαια, κάνει και κάτι ακαταλαβίστικους λογαριασμούς για ανάπτυξη και κάτι τέτοια, που μόνο οι υπουργοί τα καταλαβαίνουν. Εμείς, ούτε τα παίρνουμε χαμπάρι αυτά, ούτε τα βλέπουμε. Α, ξέχασα, είναι και τα καλάθια και τα κοφίνια του Άδωνι… Ναι, ναι, και το εικοσάρικο, λέει, για ψώνια!
Αυτό που θα το πάρει ο κόσμος κι ο ντουνιάς, γενεές δεκατέσσερις… Ε, να μην είμαστε και αχάριστοι από το 2022, είχε και αυτό τα καλά του! Είχε και το…Μουντιάλ. Το απολαύσαμε και στην Αργεντινή ήρθε ο Μεσσίας και ξέχασαν για τρεις μέρες τα χάλια τους…
Τα άλλα, τα σκάνδαλα, θα έλεγα, πως μας πείραξαν ψυχολογικά (αν το λέω σωστά). Η Κιβωτός του
πατέρα Αντώνιου βουλιάζει, αλλά ας μη λέμε πολλά, μέχρι που να βγει η άκρη. Όσο για τα άλλα τα καθίκια, που εξέδιδαν τη δωδεκάχρονη, τι να πει κανείς; Άκουσα κάποιους να λένε, κακώς που καταργήθηκε η θανατική ποινή.
Αυτό, κατά τη γνώμη μου, θέλει πολλή συζήτηση. Στο τέλος το 22, μας επεφύλαξε μια απογοήτευση. Αυτό με την ωραία (όχι Ελένη) Εύα. Τι είναι αυτό, παιδιά; Τι βαλίτσες με λεφτά; Τι ρητορική υπέρ του Κατάρ, ενώ όλος ο κόσμος το…καταριέτε;
Και η Εύα, που…διώχτηκε από τον Παράδεισο τι λέει; Ο Αδάμ με εξαπάτησε… Η παλιά Εύα, η προ, προ, προ γιαγιά μας ήταν καπάτσα και του την έφερε του αγαθού του Αδάμ, αφού τα έφτιαξε με το φίδι. Αυτή, η καημένη, την πάτησε σαν αγράμματη, κατά τα λεγόμενά της, βέβαια. Αλλά, ας κρατήσουμε και εδώ «πισινή», μέχρι που να ξεδιαλύνει το πράγμα.
Πάντως, το λυπάμαι, τέτοιο όμορφο κορίτσι, να είναι
στη φυλακή.
Κατά τα άλλα βρισκόμαστε σε ψυχρό πόλεμο με τον Ερντογάν και, ας ευχηθούμε να μείνει ψυχρός!
Τέλος, ας δώσουμε την ευχή και πάλι…και όσο πιάσει! Καλό 2023 και προπάντων υγεία και ΕΙΡΗΝΗ!
