γράφει ο

Γιώργος Καρανίκας

 

Η πολιτική ζωή της χώρας έχει πέσει σε λήθαργο. Και δεν φταίει το καλοκαίρι, ούτε και η μπερδεμένη και θολή επικοινωνιακή γραμμή κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

 

Το μεγάλο ζόρι είναι τα προβλήματα των πολιτών που δεν λένε να βρουν μια λύση που να οδηγεί σε κάποιου είδους αισιοδοξία.

 

Ακόμη και η μπερδεμένη φετινή τουριστική κίνηση αποτελεί τροχοπέδη και κάθε τεχνητή αισιόδοξη προβολή κάποιων ελάχιστων δήθεν επιτυχιών, δεν είναι ικανή να ξορκίσει το κακό κλίμα που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία.

 

Το κυβερνητικό κόμμα εξακολουθεί να κινείται σε ποσοστά κάτω από το 20%, οι πολίτες είναι στα κάγκελα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης πελαγοδρομούν και δεν πείθουν ως εναλλακτική λύση και οι αναποφάσιστοι έχουν γίνει πλειοψηφία.

 

Το αφήγημα ότι θα έχουμε εκλογές το 2027, δηλαδή μετά από 2 χρόνια και στο διάστημα αυτό θα δρομολογηθούν μεταρρυθμίσεις δεν πείθει κανέναν ως προοπτική, και όλοι αναζητούν τον άγνωστο Χ!

 

Λένε ότι η κυβέρνηση σκέφτεται να αλλάξει τον εκλογικό νόμο που θα της επιτρέψει να ανακάμψει, αλλά κι αυτό το σενάριο είναι μη ρεαλιστικό.

 

Τα τεχνάσματα και η παραπολιτική περί του …αναγκαίου κακού μόνο μειδίαμα μπορεί να χαρίσουν και μάλιστα …πικρό!

 

Τέμπη, αίτημα περί δικαιοσύνης, ΟΠΕΚΕΠΕ, διορισμοί από το παράθυρο, δωράκια τύπου 250 ευρώ και έξω από την πόρτα, απευθείας αναθέσεις εκατομμυρίων, νέες λίστες οικονομικών ενισχύσεων στα μέσα ενημέρωσης, μέτρα για την περαιτέρω φίμωση των ενοχλητικών, σενάρια περί ακυβερνησίας της χώρας, είναι στρώσεις που πλέον δεν στρώνουν χαλί, αλλά έχουν κολλήσει στο δάπεδο και θέλουνε …ξύστρα!

 

Πιστεύει άραγε κανείς ότι τα μέτρα της ΔΕΘ θα αλλάξουν κλίμα, όταν οι υπουργοί έχουν κατεβάσει μολύβια;

 

Κάποιοι μιλούν για ανασχηματισμό…

 

«Εάν έπρεπε να κάνω ένα σχόλιο για την εικόνα και τον πολυκερματισμό της Βουλής, θα σας έλεγα ότι δυστυχώς -είμαι πια 21 χρόνια βουλευτής- αυτή την εικόνα στο κοινοβούλιο δεν την έχω ξαναδεί.

 

Όχι μόνο ως προς τον αριθμό των κομμάτων, αυτό κατ’ ανάγκην δεν είναι πρόβλημα, αλλά φαίνεται ότι υπάρχει ένας διαγωνισμός από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου και του ΠΑΣΟΚ, για το ποιος θα χρησιμοποιήσει πιο τοξική φρασεολογία.

 

Και αυτός ο ανταγωνισμός γίνεται ολοένα και χειρότερος…Δυστυχώς, σε αυτόν τον ανταγωνισμό έχουν εισέλθει και κόμματα τα οποία εν πάση περιπτώσει θα έπρεπε να χαρακτηρίζονται από μια διαφορετική αίσθηση ευθύνης, καθώς έχουν κυβερνήσει τον τόπο αυτό.

 

Άρα, σίγουρα η εικόνα του κοινοβουλίου αυτή την εποχή δεν νομίζω ότι μας επιτρέπει να είμαστε πολύ αισιόδοξοι για το πώς οι πολίτες βλέπουν συνολικά τον κοινοβουλευτισμό", είχε τονίσει ο πρωθυπουργός.

 

Ποιος φταίει για την κατάντια αυτή; Κι αν ακους από τον πρωθυπουργό αυτό, καταλαβαίνεις ότι ρίχνει δίχτυα σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ για να τους τονίσει ότι σε περίπτωση ισχνής πλειοψηφίας, ελάτε να γίνουμε εμείς οι χρήσιμοι.

 

Τι φοβάται;

 

Ένα κόμμα Σαμαρά, μια επανείσοδο Τσίπρα, κι ίσως έναν άγνωστο Χ που πιθανόν να τον γνωρίζει και να τον προβληματίζει ότι ίσως αποτελέσει μια λύση για το εκλογικό σώμα.

 

Όσο για τα άλλα δύο κόμματα, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ με τις υπάρχουσες ηγεσίες τους, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν αν αποδέχονται μια τέτοια προοπτική συνεργασίας ή μήπως έχουν τους ίδιους φόβους με αυτούς στο Μαξίμου για την …άλλη λύση;

 

Βέβαια η ανάρτηση του Νίκου Ζαχαριάδη ως εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ ήταν επί του αν σκέφτεται ο πρωθυπουργός στο να προχωρήσει στην αλλαγή του εκλογικού Νόμου, λέγοντας χαρακτηριστικά: «κύριε Μητσοτάκη υπάρχει ζήτημα αλλαγής του εκλογικού νόμου που ψήφισαν ΝΔ και Ελληνική Λύση την προηγούμενη τετραετία; Ισχύουν τα δημοσιεύματα ή οι διαψεύσεις του Μαξίμου; Αρκετά πια με την εργαλειοποίηση των θεσμών και των διαδικασιών. Αρκετά πληγώσατε τη Δημοκρατία με τα σκάνδαλα, τις μεθοδεύσεις, τον απύθμενο κυνισμό σας»…

 

Όσο για το ΠΑΣΟΚ από το οποίο περιμένουμε ξεκάθαρες απαντήσεις , οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ετοιμάζεται και εν όψει της επετείου της 3η Σεπτέμβρη προχωρήσει στην παρουσίαση προτάσεων για το μείζοντα ζητήματα που πλήττουν την ελληνική κοινωνία.

 

Πάμε τελικά στο 2026, μια καθαρά προεκλογική χρονιά, αν τελικά ευωδοθεί η αισιόδοξη θέση Μητσοτάκη για εκλογές το 2027, στην οποία δεν θα δούμε τίποτε το αξιόλογο μια και στην προοπτική αναζήτησης αποικιών ψήφων …θα γίνει το μεγάλο γιουρούσι!