γράφει ο
Βασίλης Μυλωνάς
Τραμπ και Πούτιν στην Αλάσκα, θα τα πούνε…λάσκα-λάσκα
και τον Ουκρανό Ζελένσκι, θα τον έχουν πεζεβέγκη.
Εκεί στις πολικές αρκούδες, πάν’ οι δύο αλεπούδες,
να ’χουν κρύο το μυαλό τους, τεντ α τεντ που θα ’ναι οι δυο τους.
-Γεια σου γειτονάκι, γεια σου, μήπως κρύωσαν τ’ αυτιά σου;
-Έλα πάρε ένα τσάι κι η συζήτηση αρχινάει!
-Τα νερά της Βεριγγείου, μας χωρίζουνε τους δύο,
εγώ μ’ αυτή την Πολιτεία κι εσύ με τη Σιβηρία!
-Δεν μαλώνουμε οι δυο μας, έχει ειρήνη το χωριό μας,
μα εσύ κυρ Πούτιν τώρα, τρία χρόνια έχεις μπόρα!
-Τι τα θέλεις τα κανόνια, άστα, γύρνα το στα λόγια,
κοίτα τώρα οι Αζέροι κι οι Αρμένιοι χέρι-χέρι!
-Αλλά Πακιστάν και Ινδία, τους σταμάτησα με μία,
κάνε και εσύ ειρήνη και να δεις το τι θα γίνει!
-Εγώ το Νόμπελ θα το πάρω, με εσένανε…κουμπάρο
και θα πιούμε και σαμπάνια, θα χορέψει κι η Μελάνια!
-Γείτονα από πού ν’ αρχίσω, κάτσε να σου εξιστορήσω,
Ευρωπαίοι Αμερικάνοι, μου καναν καρδιά μελάνι!
-Μου ’φαγαν κράτη και χώρες, δύσκολες περνούσα ώρες,
μέρη που ’χα εγώ στο πιάτο, όλα μπήκανε στο ΝΑΤΟ!
-Θέλαν και την Ουκρανία, να την κάνουν αποικία,
μου ’σπασαν, που λες, τα νεύρα και πετάχτηκα απ’ την έδρα!
-Στοπ, στοπ, στοπ, Βλαδίμηρέ μου, έφταιξα εγώ, για πες μου,
τότε ο Μπάιντεν κυβερνούσε, που μόνο υπνοβατούσε!
-Τώρα λέγε τι γυρεύεις, τα παλιά μη μαγειρεύεις,
τη μισή την Ουκρανία; Σου τη δίνω με τη μία!
-Ντόναλντ μου το παρακάνεις, τώρα ή μιλάς ή κλάνεις,
το ένα τέταρτο θα πάρω, μου το δίνεις για καπάρο;
-Και να γράψουμε…συνθήκη, διώξε αυτό το καθοίκι,
στείλ’ τονε για καραγκιόζη, γυρολόγο ταξιδιώτη!
-Στείλ’ τονε να ζητιανεύει και μια αρκούδα να χορεύει,
βάλε σοβαρούς ανθρώπους, να χουν γνώση για τους τόπους!
-Γνώση για την ιστορία, πού ανήκει η Ουκρανία,
δεν ήταν ποτέ στη Δύση, τώρα είναι παρά φύση!
Και ο Ντόναλντ κομπιασμένος, πίνει τσάι μουδιασμένος,
τον Βλαδίμηρο κοιτάζει και ο νους του λογαριάζει.
-Ό,τι θέλεις να στο δώσω, μα αυτόν πώς να τον διώξω,
εκλογές άμα ζητήσει, ίσως πάλι να κερδίσει!
-Είναι και οι Ευρωπαίοι, οι μαλάκες κι αρουραίοι,
κοίτα τους συνωμοτούνε, ψάχνουν αφορμές να βρούνε!
-Γερμανοί, Άγγλοι και Γάλλοι, μπρος για άξονα έχουν βάλει,
σαν τους βρω μπροστά στο τζάκι, θα τους ρίξω ένα χεράκι!
-Ντόναλντ, μην τους λογαριάζεις στο μυαλό σου δεν το βάζεις,
εσύ κι εγώ, εμείς οι δύο, έχουμε το… κυλικείο;
-Βόμβες έχουμε ως τα αυτιά μας, τα όμορφα πυρηνικά μας,
αν κλάσουμε ομοβροντία, θα τους κάνουμε ιστορία!
Ο Ντόναλντ τον ξανακοιτάει, ξαναπίνει λίγο τσάι,
σκέφτεται τι ν’ απαντήσει, τελικά βρίσκει τη λύση.
-Στην Αλάσκα, εδώ στο κρύο, μού πες Πούτιν το αστείο,
σου πήρα τα πρωτοτόκια, τώρα σε κερνάω φώκια!
-Μας την πούλησε ο τσάρος, που… τον ενοχλούσε ο γλάρος,
εγώ δε θα σου πουλήσω, αλλά θα σου την χαρίσω!
Πάρε όλη την Ουκρανία με συζήτηση καμία,
Νόμπελ, Νόμπελ, τ’ όνειρό μου, τον κακό μου τον καιρό μου!
