γράφει ο
Βασίλης Μυλωνάς
Έρχονται σαπιοκάραβα, στην Κρήτη απ’ τη Σαχάρα,
ρισκάρουν κάποιοι άνθρωποι, κίνδυνο και λαχτάρα.
Περνάνε τη Μεσόγειο, καραβοτσακισμένοι,
φεύγουν από τον τόπο τους, γυμνοί κυνηγημένοι.
Όπως εμείς παστώνουμε, σαφρίδια και σαρδέλες,
με διαταγή, ίσως του Χαφτάρ, κολλάνε σαν τις βδέλλες.
Και η Κρήτη η τουριστική, παίρνει άλλη εικόνα,
που θα θυμούνται οι άνθρωποι, στον άπαντα αιώνα.
Κι ο στρατηγός ο Λίβυος, με κόλπα Ερντογάνη,
λέει Ευρώπη πλήρωνε, σε βάζω στο τηγάνι.
Κι ο Μητσοτάκης αντιδρά, το άσυλο τούς κόβει
κι ελπίζει με το μέτρο αυτό, να κλείσουνε οι δρόμοι.
Ή πίσω ή στη φυλακή, ο Πλεύρης βεβαιώνει,
του Μητσοτάκη το «ρητό», το αποτελειώνει.
Μα, κύριε Πλεύρη, να σου πω, το σκέφτηκες λιγάκι,
ότι το λες σε πρόσφυγες, που δεν έχουν σπιτάκι;
Εγώ αν ήμουν σαν κι αυτούς, ψειρού θα προτιμούσα,
παρά να ’μαι ξεβράκωτος και πάντα να πεινούσα.
Το ξέρετε πολύ καλά, του κόσμου τα… κεφάλια,
πως πόλεμοι και διαφθορά, φέρνουν αυτά τα χάλια.
Πριν κάποια χρόνια είχαμε, τσούρμα απ’ τη Συρία,
από Ιράν, Αφγανιστάν, τώρα απ’ την Ουκρανία.
Υποσαχάρια Αφρική, Σουδάν και Σομαλία,
που καθεστώτα κυβερνούν, με φουλ ανωμαλία.
Όλα είναι σε γνώση σας, μάθημα δε σας κάνω,
μα έχω ένα παράπονο, μέχρι που να πεθάνω.
Εσείς, του κόσμου οι κεφαλές, πότε μυαλό θα βρείτε,
πολέμους και απανθρωπιά, να αποποιηθείτε;
Τα «βρήκαν» Ισραήλ-Ιράν, αλλά χτυπούν οι Χούθι,
μήπως και θέλει ο κώλος τους, από τον Τραμπ μπαρούτι;
Δυο πλοία και ελληνικά, έχουν αυτοί βυθίσει,
θα φταίει η Αμερική, αν τους…εξαφανίσει;
Κι εκεί είναι κάποιες «κεφαλές», όπου μαγκιά πουλάνε,
λαγός τη φτέρη έτριβε… φιρί-φιρί το πάνε.
Η αμαρτία της Χαμάς, της εφτά Οκτωβρίου,
οδήγησε τους ίδιους τους, στο στόμα του θηρίου.
Κι εκεί ήταν κάποιες κεφαλές, που παίρναν αποφάσεις,
μα πήγαν στον παράδεισο, σε άλλες διαστάσεις.
Μα, το μεγάλο το κακό, στην απερισκεψία,
που τον λαό τους σπρώξανε, σε νέα τραγωδία.
Αν πεις η άλλη κεφαλή, η πολική αρκούδα,
που ’ναι φίδι φαρμακερό, με αλεπούς μουσούδα;
Χτυπάει καθημερινά, με πυρ την Ουκρανία,
για τις δικές του απώλειες, συζήτηση καμία.
Μ’ ανάπηρους και με νεκρούς, όλους αν τους μαζέψει,
ένα εκατομμύριο, τους έχει καταστρέψει.
Μα δεν του νοιάζει αυτηνού, στο «έργο» παραμένει,
γαϊδουρινό το πρόσωπο, ζωή χαριτωμένη.
Άσε που την κατάστρεψε, όλη την Ουκρανία
κι ακόμη δεν του πέρασε, η… πολεμομανία.
Η Ουκρανία καίγεται, δεν έσβησε ακόμη
και για ανασυγκρότηση, μαζεύτηκαν στη Ρώμη.
Δεν ξέρουνε ο πόλεμος, πόσο θα διαρκέσει
κι αυτοί του αρχιτέκτονα, φορέσανε το φέσι.
Αυτά είναι τα χάλια σας, ω, κεφαλές μεγάλες,
είστε αγκάθια του μπαξέ κι αξίζετε κρεμάλες!!!
