γράφει ο
Χάρης Θεοχαρίδης
In memoriam..
Μόλις πληροφορήθηκα φίλοι μου την απώλεια ενός πολύ σημαντικού ανθρώπου, συντοπίτη μας και φίλου μου, του Κίμωνα Κλωνάρη. Φίλος – πιο σωστά – ήμουν με τον αδελφό του τον Χριστόφορο που τόσο άδικα χάθηκε εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 80 μια μέρα του Δεκέμβρη. Φίλος ήμουν και με τον πατέρα του, τον κ. Σταύρο με τον οποίο είχα εργαστεί κάποια καλοκαίρια στον ΟΤΕ της Θάσου. Όμως ο Κίμων ήταν αυτός που με βοήθησε να κάνω πράξη το όνειρό μου όταν η μοίρα με έφερε στη θέση του Διευθυντή του Γυμνασίου του Λιμένα.
Ήταν θυμάμαι το 2007, όταν ο τότε διευθυντής κ. Μπίτσικας είχε συνταξιοδοτηθεί και έτσι αποφάσισα να θέσω υποψηφιότητα για την κενή θέση του διευθυντή, αλλά με μια προϋπόθεση : Να αλλάξω ολοκληρωτικά το σχολείο και από ένα τυπικό επαρχιακό Γυμνάσιο να το οργανώσω σύμφωνα με τα πρότυπα των σχολείων ΣΕΠΠΕ (Σχολεία Εφαρμογής Πρωτοπόρων Προγραμμάτων Εκπαίδευσης) που είχαν κάνει την εμφάνισή τους κυρίως στις μεγάλες πόλεις εκείνη την εποχή.
Αγαπημένοι φίλοι με ενθάρρυναν σ’ αυτές τις σκέψεις και τα όνειρά μου, αλλά, όπως είναι φυσικό, τέτοια σχέδια θέλουν …χρήματα, θέλουν πόρους και δυστυχώς όσες πόρτες κι αν χτύπησα τότε, (Νομαρχία, Δήμος, Περιφέρεια), πήρα απάντηση αρνητική. Τα σχολεία ΣΕΠΠΕ είχαν ολοκληρωθεί ως πρόγραμμα και δεν μπορούσαμε να ενταχθούμε εκ των υστέρων σ’ αυτά. Απογοητεύτηκα και σκεπτόμουν να τα παρατήσω, (ποτέ δεν ήθελα μια θέση μόνο και μόνο για να διεκπεραιώνω απλά την καθημερινή υπηρεσιακή γραφειοκρατία), μέχρι που συνάντησα μια μέρα έξω για καφέ τον …Κίμωνα!!!
Μόλις άκουσε για τα σχέδιά μου, ..τρελάθηκε! ένα τέτοιο σχολείο στον τόπο μας!! «Θα το κάνουμε» μου είπε εμφατικά !!! «Πόσα χρήματα χρειάζεσαι;» με ρώτησε και όταν εγώ του απάντησα ότι θα μπορούσα να κάνω πολλά με 30.000,00€, με άφησε …σύξυλο λέγοντάς μου «εγώ θα σου τα βρω τα χρήματα, μην αφήσεις το όνειρό σου» Βλέποντάς με να απορώ, μου εξήγησε ότι ως πρόεδρος των πρακτόρων του ΟΠΑΠ θα μπορούσε να βρει πόρους από προγράμματα Εταιρικής Ευθύνης του Οργανισμού για τέτοιους λόγους…
Το είπε και το έκανε !!! Με 27.000,00€ αλλάξαμε όλο το σχολείο :
Από αίθουσες μαθημάτων και φωριαμούς, μέχρι οπτικοακουστικά συστήματα και matrix, μουσική σε όλους τους χώρους, αίθουσα με θεατρική σκηνή, πιάνο, αίθριο – εντευκτήριο, home theater σε κάθε αίθουσα μαθήματος, διαδραστικούς πίνακες, και τόσα άλλα που έκαναν το Γυμνάσιο Λιμένα μοναδικό όχι μόνο στο νησί, αλλά και στο νομό, σύμφωνα με τα λεγόμενα του τότε προϊσταμένου της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Καβάλας. Και χαίρονταν ο Κίμωνας όταν ήρθε ένα πρωί και του είπα (δίνοντάς του τις αποδείξεις των αγορών για τον ΟΠΑΠ όπως όφειλα), ότι αυτό το σχολείο έγινε χάρις στην δική του παρέμβαση. Και χαμογελούσε και δεν χόρταινε να περιηγείται στους διαδρόμους και να βλέπει αυτό που έγινε πραγματικότητα με δική του βοήθεια, όταν όλοι οι άλλοι …έκλειναν τις πόρτες (αλλά έσπευδαν να φωτογραφηθούν στις ημερίδες που διοργανώναμε τότε)…
Ναι, το Γυμνάσιο Λιμένα της 15ετίας 2007-2023, ήταν σε μεγάλο βαθμό δική του συμβολή!!!
Αυτός το πίστεψε, και μας επέτρεψε να το κάνουμε, και το ευχαριστιόταν με την ψυχή του!!!
Κι όταν το Γυμνάσιο Λιμένα ξαναγύρισε στα παλιά, χωρίς μουσικές και αίθουσες μαθημάτων, ο Κίμων θύμωσε πολύ μόλις το έμαθε και κάποια στιγμή μου τηλεφώνησε για να με ρωτήσει «ποιος χάλασε το σχολειό μας» και άλλα πολλά …γαλλικά που δεν είναι της ώρας να πω … Και εγώ τον άκουγα χωρίς να μπορώ να του δώσω απαντήσεις…
Και τώρα πια ο Κίμων «έφυγε»… και το δικό του δημιούργημα δεν είναι πια το ίδιο όπως τότε που έφερνε βόλτες για το δει και να το απολαύσει… κι εγώ δεν είμαι πια εκεί, αλλά αυτό έχει λίγη σημασία…
Φίλε Κίμωνα, σ’ ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να κάνω πράξη τα όνειρα μου και να δημιουργηθεί στη Θάσο ένα «άλλο σχολείο»…
Σ’ ευχαριστώ που μου έδειξες ότι όταν το δημόσιο αργοπορεί, άλλοι φορείς πιο διορατικοί και πιο άμεσοι μπορούν με λίγους πόρους, αλλά με μεράκι, όνειρα και θέληση να κάνουν πολλά.
Σ’ ευχαριστώ γιατί εν τέλει χωρίς εσένα δεν θα είχε γίνει τίποτε…
Καλό ταξίδι μεγάλε χορηγέ των νεανικών μου δημιουργικών χρόνων (ξέρω βέβαια καλά ότι ως γνήσιος αριστερός που ήσουν θα σιχαινόσουν όρους όπως «χορηγός» και «χορηγίες», αλλά τους χρησιμοποιώ με την αρχαιοελληνική τους έννοια).
Κι αν το εγχείρημα εγκαταλείφθηκε, η προσπάθεια και τα κοινά μας όνειρα δεν σβήνουν… και πάντα θα βρίσκεται κάποιος τρελός κι ονειροπόλος μαζί με έναν άλλον τρελό μαχητή και επίμονο κυνηγό της πρωτοπορίας για να κάνουν ένα βήμα προς τα εμπρός.
Εγώ έτυχε να έχω εσένα τότε δίπλα μου..
Καλό ταξίδι φίλε Κίμωνα, κι εκεί που θα πας να μου φιλήσεις τόσο τον κύριο Σταύρο, τον μειλίχιο μπαμπά σου όσο – και κυρίως – τον παιδικό μου φίλο μου τον Χριστόφορο, τον αγαπημένο σου αδελφό…
Γεια σου Κίμωνα !!!
