γράφει ο

Γιώργος Καρανίκας

 

Νέες διαστάσεις στο σκάνδαλο Λευτέρη Αυγενάκη δίνουν οι αποκαλύψεις του Dnews, καθώς το Μαξίμου φέρεται να είχε ενημερωθεί για την υπόθεση μια περίπου ώρα μετά το συμβάν το πρωί της περασμένης Παρασκευής!

 

Σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης, η καταγραφή της επίθεσης στον υπάλληλο του αεροδρομίου από την ΕΛΑΣ έγινε στις 10.15 το πρωί της Παρασκευής.

 

Στις 10.30 ο αρχηγός της ΕΛΑΣ ενημέρωσε για το συμβάν την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.

 

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες στις 11 το πρωί της ίδιας ημέρας, ενημερώθηκε από την οδό Κατεχάκη το μέγαρο Μαξίμου- οι πηγές της στήλης αναφέρουν πως η ενημέρωση έγινε στον υπουργό Επικρατείας Άκη Σκέρτσο ο οποίος κατά το απώτερο παρελθόν υπήρξε στενός συνεργάτης του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.

 

Εφόσον οι πληροφορίες της στήλης είναι αληθείς το μέγαρο Μαξίμου γνώριζε από το πρωί της Παρασκευής για την επίθεση του Λευτέρη Αυγενάκη στον υπάλληλο του αεροδρομίου πλην όμως ασχολήθηκε με την υπόθεση αυτή ούτε καν όταν είδε το φως της δημοσιότητας το πρωί της επόμενης Τρίτης, με συγκεκριμένο δημοσίευμα.

 

Ασχολήθηκε το πρωί της Τετάρτης, αφού από το βράδυ της προηγούμενης ημέρας είδε το φως της δημοσιότητας το επίμαχο βίντεο και ξεκίνησε η κατακραυγή στο διαδίκτυο.

 

Εντύπωση δε προκαλεί το γεγονός ότι ο Λευτέρης Αυγενάκης δεν διεγράφη από μέλος του κόμματος της ΝΔ, ενώ υπάρχουν και πληροφορίες ότι στον πρωινό καφέ κάποια στελέχη προσπάθησαν να αποτρέψουν τη διαγραφή του πρώην υπουργού αλλά δεν κατάφεραν να πείσουν τον πρωθυπουργό!

 

Σύμφωνα δε με άλλες πληροφορίες «φωτιές» αναμένεται να ανάψουν εντός της ημέρας νέα βίντεο, κυρίως με όσα ακολούθησαν μετά την επίθεση του πρώην υπουργού στον υπάλληλο του αεροδρομίου!

 

Η συμπεριφορά και οι δηλώσεις ορισμένων μελών του Κοινοβουλίου ξεπερνούν κάθε όριο.

 

Καθημερινά διαβάζει κανείς ακραίες ή ανόητες δηλώσεις βουλευτών διαφόρων κομμάτων που έχουν ως μοναδικό στόχο να προσελκύσουν δημοσιότητα για λίγα λεπτά.

 

Το φαινόμενο έχει την εξήγησή του, καθώς η Βουλή έχει πολλά μέλη που συχνάζουν στα «τηλεκαφενεία», όπου πριμοδοτείται η παράδοξη και γραφική τοποθέτηση προς όφελος της τηλεθέασης.

 

Κάνουν, όμως, μεγάλη ζημιά όλα αυτά στην αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, μιας και τα κρούσματα δεν περιορίζονται σε ένα ή δύο κόμματα.

 

 Θα έπρεπε, πάντως, αντί να ρωτάμε «μα καλά, αυτοί μας κυβερνούν;», να αναρωτιόμαστε «μα καλά, εμείς τους ψηφίσαμε αυτούς;»…

 

Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι, αρχή άνδρα δείκνυσι…

 

Το γνωμικό αυτό που αποδίδεται στον Βίαντα τον Πριηνέα, έναν εκ των επτά σοφών, ενώ χρησιμοποιείται από τον Σοφοκλή στην Αντιγόνη, με τον Κρέοντα να υποστηρίζει ότι η εξουσία αποκαλύπτει τον πραγματικό χαρακτήρα του άνδρα.

 

Ποικιλόμορφη η εξουσία και δεν περιορίζεται μόνο στην πολιτική.

 

Εκφάνσεις της συναντούμε στην οικονομική –κυρίως– δραστηριότητα, αλληλοσυμπλεκόμενη και αλληλοεξαρτώμενη στην Ελλάδα, αλλά και την κοινωνική, με την ευρύτατη αυτής έννοια.

 

Κάθε σχέση επαγγελματική αυτομάτως θέτει πρόσωπα σε κρείσσονα και ήσσονα μοίρα. Γενεσιουργός αιτία, η εξουσιομανία στις διάφορες πτυχές της ζωής. Εντός και κυρίως εκτός οικογένειας οποιαδήποτε μορφής.

 

Ο καθένας σέρνει βιώματα άγνωστα στο ευρύ κοινό, πολλές φορές καταχωνιασμένα μέσα του, θεωρεί εαυτόν αδικημένο από τη φύση, το περιβάλλον, την Πολιτεία και απαιτεί, μόνο που δεν μπορεί να το εκφράσει εύκολα.

 

Αναμένει να του δοθεί η ευκαιρία.

 

Κι’ αυτή συνήθως δίνεται μέσα από το πολιτικό σύστημα, το οποίο καλλιεργεί ελπίδες στους ψηφοφόρους του, για ανέλιξη και εξέλιξη μέσω της κομματικής ιεραρχίας.

 

Στην εποχή του τέλους των ιδεολογιών, πολύ πιο εύκολα παρασύρεις.

 

Δεν υπάρχουν ιδεολογικοί φραγμοί και η ύλη, το κέρδος φαντάζει ως ο απώτερος στόχος για την καταξίωση.

 

Διογκώθηκε το ’81 και γιγάντωσε στις μέρες μας. Το πρόπλασμα βεβαίως πάντα υπάρχει και αναλόγως συνθηκών, της θέσης εξουσίας, εκτινάσσεται, με αχαλίνωτο πάθος, πολλές φορές.

 

Επιτέλους δικαίωση.

 

Αποκατάσταση της αδικίας, καιρός να δείξουμε τι αξίζουμε και πόσο καταφρονημένοι υπήρξαμε.

 

Η αρχή, η εξουσία, αναδύει τα καλύτερα, αλλά μπορεί και τα χειρότερα χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου.

 

Αν συμβεί το δεύτερο, τότε έχουμε κάτι ανάλογο με τον αντίπαλο του Περικλή, Κλέονα τον Βυρσοδέψη, που υποστήριζε ότι «οι τε φαυλότεροι των ανθρώπων προς τους ξυνετώτερους ως επί το πλείστον άμεινον οικούσι τας πόλεις».