γράφει ο
Βύρων Δημητριάδης
Ας το επαναλάβουμε. Ο 40 και κάτι % ως απόλυτος Αρχηγός που αποφασίζει την κανονικότητα και βάσει αυτής ορίζει τον εχθρό -τον πολίτη, δηλαδή, της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας που με κοινωνικά κριτήρια αποφασίζει για τα ζητήματα της οικονομίας-, προανήγγειλε “...μεγάλη μεταρρυθμιστική του Άρθρου 16 του Συντάγματος (Α16τ.Σ)...” τονίζοντας ότι “...σε αυτόν τον δρόμο θα κινηθούμε άμεσα...”.
Έθεσε όμως τη συζήτηση σε νέα βάση, αναφερόμενος στην ενεργοποίηση διακρατικών συμφωνιών -μέσω των προβλέψεων του Α28τ.Σ- που, όπως είπε, προσφέρουν ήδη τη δυνατότητα, με την ευθύνη της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης, να υπάρξει αναγνώριση ξένων Πανεπιστημίων, που θα ήθελαν να επενδύσουν στην Ελλάδα.
“...Πιστεύουμε στην άρση του κρατικού μονοπωλίου στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και θα επιδιώξουμε την αλλαγή του Α16τ.Σ...”, συμπλήρωσε παρέα με τον νέο υπουργό Παραπαιδείας τον Πιερρακάκη.
Ο Κούλης, ο Μητσοτάκης, ως τέτοιος που είναι, γνωρίζει για ποιο πράγμα μιλά όταν ανακατεύει το Α28τ.Σ προκειμένου να αγνοήσει το Α16τ.Σ: στις 9/2/2015, ο Κούλης, ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ, κάνοντας ευθεία αναφορά στη τελευταία φράση του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα όπου είπε: “...Είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα της Χώρας. Σε αυτό το Σύνταγμα ορκιστήκαμε αυτό θα υπηρετήσουμε...”, δήλωσε: “...Θέλω να σας θυμίσω, κ. Τσίπρα, ότι υπάρχει και το Α28τ.Σ το οποίο δίνει τη δυνατότητα υπό προϋποθέσεις να εκχωρούμε εθνική κυριαρχία σε υπερεθνικούς θεσμούς. Μη σας διαφεύγει, κ. Τσίπρα, αυτή η μικρή λεπτομέρεια...”.
Πριν κλάψουμε ή γελάσουμε ας δούμε τι ακριβώς λέει το Α28τ.Σ: αντιγράφω από “ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ” εκδόσεις ΣΑΚΚΟΥΛΑΣ 2008:
“...Άρθρο28. (Διεθνές δίκαιο, διεθνείς συμβάσεις, εθνική κυριαρχία)
- Οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού Ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου.
Η εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.
- Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον και να προαχθεί η συνεργασία με άλλα κράτη, μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα.
Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή τη συνθηκη ή συμφωνία απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών.
- Η Ελλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας”.
Αυτό είναι το περιβόητο Α28τ.Σ του οποίου ακολουθεί: “Ερμηνευτική δήλωση: Το Άρθρο 28 αποτελεί θεμέλιο για τη συμμετοχή της Χώρας στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης”.
Είχε δίκιο ο Κούλης όταν έλεγε του Αλέξη να “μη σας διαφύγει αυτή η μικρή λεπτομέρεια” ότι, δηλαδή, το “Σύνταγμα της Ελλάδος” βρίσκεται υπό την εξαίρεση που επιβάλλουν η Κομισιόν, η ΕΚΤ κα το ΔΝΤ -καθαρός νεοναζισμός!!!
Ο Ακρίτας Καϊδατζής, ως καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, θεώρησε ότι αρκεί και μόνο η ανάδειξη της Παραγράφου 1: “...Το Α28 παρ.1τ.Σ λέει ότι οι διακρατικές συμφωνίες, από την κύρωσή τους με νόμο, υπερισχύουν του κοινού νόμου. Όμως δεν υπερισχύουν του Συντάγματος. Επομένως, δεν είναι δυνατόν να ιδρυθούν ή να αναγνωριστούν μη κρατικά ΑΕΙ στην Ελλάδα με διακρατική συμφωνία, αφού αυτό θα ήταν αντίθετο στο Α16 παρ.5τ.Σ.
Η εξαγγελία, από τα πιο επίσημα χείλη, μιας εξωφρενικής και κατάφορα αντισυνταγματικής παρερμηνείας του συντάγματος δεν είναι απλώς εκ του πονηρού. Είναι χυδαία επίδειξη ισχύος και αυταρχισμού.
Ο πρωθυπουργός μας είπε κατάμουτρα: Δεν με νοιάζει τι διαβάζετε στο σύνταγμα. Το σύνταγμα σημαίνει ό, τι λέμε εμείς. Το σύνταγμα λέει ό, τι θέλουμε εμείς να λέει.
Αφού κανείς δεν μας ελέγχει -αντιθέτως, εμείς ελέγχουμε εν πολλοίς τα περιβόητα θεσμικά αντίβαρα- θα κάνουμε ό, τι θέλουμε και θα διαστρεβλώνουμε το σύνταγμα όσο θέλουμε...”.
Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Στράτος Γεωργούλας (“ΕφΣυν” 13/7) ανέδειξε τις παρ.2 και 3 του Α28τ.Σ: “...Η επίκληση του Α28τ.Σ από τον Πρωθυπουργό... υποδηλώνει κάτι το πολύ συγκεκριμένο για όσους έχουν διαβάσει το συγκεκριμένο άρθρο.
Ότι ο “...περιορισμός ως προς την άσκηση της Εθνικής Κυριαρχίας...” (γιατί αυτό είναι ο περιορισμός του αποκλειστικού δικαιώματος του ελληνικού κράτους να παρέχει πανεπιστημιακή εκπαίδευση) γίνεται “...εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον...” (ποιο είναι άραγε αυτό;), “...δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος...” (όπως για παράδειγμα του δικαιώματος της εκπαίδευσης για όλους και όχι μόνο για τους έχοντες) “...και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας...” (δηλαδή με ίσους όρους αρχικής εισδοχής μέσω κοινού συστήματος εξετάσεων και παρακολούθησης -όχι δίδακτρα στα ιδιωτικά- ποιότητας σπουδών -δηλαδή κοινών προσόντων διδασκόντων κλπ).
Αυτό που ζητά δηλαδή ο πρωθυπουργός είναι να σιωπήσουμε και να μη διανοηθούμε να πούμε το αυτονόητο.
Αν δηλαδή αυτός, την πρώτη κοινοβουλευτική μέρα της νέας κυβέρνησης, δήλωσε με κάθε επισημότητα ότι θα καταστρατηγίσει το Σύνταγμα, όλοι εμείς που αντιδρούμε έχουμε συνταγματική υποχρέωση να το υπερασπιστούμε...”.
Από το 2013 που ξεκίνησα να σχολιάζω το Α28τ.Σ ως υπονόμευση του Συντάγματος (βλ: “θασιακή” 8/13: “Περίοδος χαμηλής αυτοεκτίμησης”) μόλις τώρα μου πέρασε από το μυαλό(;) η ιδέα(;) ότι το Α28τ.Σ βρίσκεται σε αντίθεση προς το Α120τ.Σ, πως δεν μπορούν να συνυπάρχουν γιατί -πάντα σύμφωνα με τη γνώμη και γνώση που διαθέτει η αφεντομουτσουνάρα μου- το ένα ακυρώνει το άλλο δημιουργώντας εντάσεις.
Τη βάση των εντάσεων αναδείχνει ο Καθηγητής του ΑΠΘ Γιάννης Μυλόπουλος με άρθρο στην “ΕφΣυν” 14/7 υπό τον τίτλο: “Τι και ποιους εξυπηρετεί η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων;”:
“...Ο κ. Μητσοτάκης άνοιξε τον δημόσιο διάλογο για την αναθεώρηση του Α16τ.Σ με σκοπό, όπως είπε, την κατάργηση του... κρατικού μονοπωλίου στην ανώτατη εκπαίδευση.
Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι ο Μητσοτάκης όφειλε να γνωρίζει ότι ούτε τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι κρατικά ούτε και το Α16τ.Σ υποστηρίζει κανένα μονοπώλιο... Όσον αφορά τώρα το “κρατικό μονοπώλιο” αυτός ο όρος είναι ένας όρος απολύτως άστοχος. Πρώτα γιατί τα πανεπιστήμια δεν είναι κρατικά και δεύτερον γιατί η Παιδεία δεν είναι εμπόρευμα... Η δεύτερη παρατήρηση για τη “μεταρρύθμιση” και “εκσυγχρονισμό”... έχει να κάνει με τις ανάγκες που αυτή υπηρετεί και με τα προβλήματα που επιλύει...
Εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπιμοτήτων. Για να ανοίξει δηλαδή τεχνητά τον δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και να τα προικοδοτήσει με... έτοιμη πελατεία...”.
Ποιος, άραγε, δεν θυμάται την προσφώνηση των τελειόφοιτων των Λυκείων από τον Κούλη ως “πελάτες”;! - “homo oeconomicus” τους αποκαλεί το σύστημα της Οικονομίας της Αγοράς και οι νεοφιλελεύθεροι.
Εάν, λοιπόν, ο Κούλης, ως νεοφιλελεύθερος-νεοναζιστής που είναι, με μετατρέπει σιγά-σιγά σε homo oeconomicus που αναγνωρίζουν οι αγορές, αυτό σημαίνει ότι σιγά-σιγά με καθιστά μη αναγνωρίσιμο από το Σύνταγμα της Ελλάδας διότι χάνω σιγά-σιγά τις ιδιότητες του Πολίτη...
Αλλοιώνονται.
