

γράφει ο
Βύρων Δημητριάδης
“... ΧΟΥΝΤΑ Μητσοτάκη!
Κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος συνιστά η γκεμπελικής έμπνευσης μεθόδευση της κυβέρνησης να ποινικοποιήσει την αντικυβερνητική άποψη και τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις!
Στο συνέδριο-παρωδία που οργάνωσε το Μαξίμου με πρωταγωνιστές κυβερνητικά στελέχη και μεγαλοδημοσιογράφους αποκαλύφθηκε το οργουελικό σχέδιο για μαζική χειραγώγηση της κοινής γνώμης.
Η πλατφόρμα “Ελέγχου της Ενημέρωσης” που θα λειτουργήσει υπό την εποπτεία του Μαξίμου από την Πρωταπριλιά(!) θα ανακαλύπτει τα fake news και κατόπιν θα αναλαμβάνει δουλειά ο Εισαγγελέας.
ΣΟΣ! Η πλατφόρμα ελέγχου πρέπει να τεθεί άμεσα υπό τον έλεγχο διακομματικής επιτροπής...”.
Είναι το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας “δημοκρατία” 11/3/26 που πλαισιώνεται με τις φωτογραφίες Μητσοτάκη, Μαρινάκη και Γεραπετρίτη.
Στο ρεπορτάζ διαβάζουμε μεταξύ άλλων: “... Η Ν.Δ διοργανώνει συνέδριο με την ονομασία Athens Alitheia Forum. Με greeklish που ταιριάζουν με τα παρατράγουδα της “Ομάδας Αλήθειας” ...”.
“...ΒΙΑΣΜΟΣ της αλήθειας.
Οι χρηματοδότες της τοξικής “Ομάδας Αλήθειας” διοργάνωσαν το “Alitheia Forum” δήθεν για να κηρύξουν τον πόλεμο στα “fake news” αλλά στην πραγματικότητα για να εμφανίσουν τις “αλήθειες” τους ως θέσφατο και την αντίθετη άποψη ως απειλή για τη δημοκρατία.
Ο Μαρινάκης προτείνει να αντιγράψουμε τη νομοθεσία Ρωσίας, Κίνας και Ιράν, ο Χατζηδάκης να θεωρηθούν οι δυσάρεστες ανακαλύψεις εχθρικές για τα εθνικά συμφέροντα, ο Φλωρίδης να αντιμετωπιστούν ως θεωρίες συνωμοσίας που στόχο έχουν να ανατρέψουν την κυβέρνηση κάποια από τα συμπεράσματα εμπειρογνωμόνων για τα Τέμπη...”.
Αυτό είναι το πρωτοσέλιδο της ίδιας εφημερίδας την επομένη 12/3, για να περάσουμε αισίως στο πρωτοσέλιδο της 13/3:
“...ΑΚΗΡΥΚΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ εναντίον των... απείθαρχων ΜΜΕ.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έβγαλε την... κουκούλα και ομολόγησε χθες ότι βασικός στόχος τους δεν είναι ανώνυμοι επικριτές του ίντερνετ, αλλά οι εφημερίδες, τα sites και οι σατιρικές εκπομπές που τους ασκούν κριτική...”.
Τελευταία, όπως ίσως προσέξατε, όλο και πιο συχνά, όλο και περισσότεροι δημοσιογράφοι, και δημοσιολογούντες γενικότερα -από αυτούς βέβαια που αισθάνονται ότι επιτελούν λειτούργημα- προκειμένου να προσεγγίσουν και να αναδείξουν το βάθος και το πλάτος των γεγονότων χρησιμοποιούν έννοιες, όρους και σημασίες της ναζιστικής κοσμοθεωρίας και πολιτικής ιστορίας.
Πάρτε για παράδειγμα το πρωτοσέλιδο της 11/3 που κατηγορεί την κυβέρνηση για “γκεμπελισμό” -και για “οργουελισμό” που επί της ουσίας πρόκειται για λογοτεχνική περιγραφή του ναζισμού και του σταλινισμού των Γκουλάγκ.
Το ζήτημα που μπαίνει εδώ, και που, κατά την άποψή μου, δεν πρέπει να το αφήσουμε να μας διαφεύγει, είναι το εάν και κατά πόσο απαραίτητη είναι η προϋπόθεση της γνωριμίας με τη ναζιστική κοσμοθεωρία και πολιτική προκειμένου να γίνει πλήρως κατανοητό το συγκεκριμένο γεγονός.
Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις με τους ανάλογους προβληματισμούς η εμπειρία λέει ν' αφήνουμε την ίδια τη ζωή να μιλήσει.
Υπό αυτή την έννοια ίσως μας βοηθήσει να προσανατολιστούμε το ρεπορτάζ-άρθρο των δημοσιογράφων Ιωάννας Τσέφλιου και Βασίλη Γαλούπη με τίτλο: “Οργουελική προπαγάνδα ακόμα και σε μαθητές” (βλ: “δημοκρατία” 11/3) που, απ' ό, τι φαίνεται, έγραψαν έχοντας στο μυαλό τους το “1984” του Όργουελ:
“...Η κυβέρνηση δεν δίστασε να κάνει κομπάρσους της και της ΟΝΝΕΔ ακόμα και μαθητές από διάφορα σχολεία, γεγονός που προκάλεσε εύλογα ερωτήματα σχετικά με τον ρόλο που καλούνται να παίξουν οι ανήλικοι σε μια εκδήλωση με σαφές κομματικό αποτύπωμα.
Το ακόμα θλιβερότερο είναι ότι η παρουσία των παιδιών στο φόρουμ δεν ήταν τυχαία αφού υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο προσηλυτισμού.
Τους τελευταίους μήνες η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη και ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης πραγματοποιούν συστηματικά επισκέψεις σε σχολεία στο πλαίσιο της πιλοτικής εφαρμογής του προγράμματος “Καλλιεργώντας κριτικούς αναγνώστες”.
Πρόκειται για μια πρωτοβουλία η οποία σύμφωνα με την επίσημη περιγραφή τους στοχεύει υποτίθεται στην “...Ενίσχυση της κριτικής σκέψης και της ψηφιακής υπευθυνότητας μαθητών ηλικίας από 12 έως 18 ετών...”.
Το πρόγραμμα αναπτύχθηκε από το Εργαστήριο Ειρηνευτικής Δημοσιογραφίας του Τμήματος Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και υλοποιείται με την υποστήριξη του Υπ. Παιδείας και της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, φορέα που ανέλαβε και τη διεξαγωγή του διήμερου φόρουμ.
Μάλιστα, υλοποιείται πιλοτικά σε 35 σχολικές μονάδες ανά τη χώρα και αφορά περισσότερους από 1.200 συμμετέχοντες: περίπου 90 εκπαιδευτικούς, 1.100 μαθητές, 50 δημοσιογράφους καθώς και 25 ακαδημαϊκούς.
Σύμφωνα με τους διοργανωτές, σκοπός είναι να εξοικειωθούν τα παιδιά με την κατανόηση των ειδήσεων και να συνδεθεί η ανάλυση της ενημέρωσης με μαθήματα όπως είναι η Ιστορία, η Κοινωνιολογία(;) και η Γλώσσα...
Όταν η συζήτηση για την ενημέρωση διεξάγεται σε ένα σαφώς πολιτικό πλαίσιο η συμμετοχή ανηλίκων μοιάζει περισσότερο με διαδικασία κατήχησης παρά με πραγματική άσκηση ανάπτυξης κριτικής σκέψης...”.
Όπως διαπιστώνουμε υπό τον τίτλο της “Οργουελικής προπαγάνδας” περιγράφουν ένα “σχέδιο προσηλυτισμού” της μαθητικής κοινότητας που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Συγκεκριμένη πολιτική πρακτική που καθόλου δεν σημαίνει πως είναι κάτι πρωτόγνωρο για τα καθεστώτα της αντιπροσωπευτικής-κοινοβουλευτικής Ολιγαρχίας που κατόπιν “κατήχησης και προσηλυτισμού” ονομάζουμε “δημοκρατίες”.
Γράφει, για παράδειγμα, ο Νόαμ Τσόμσκι το 1997 στο “Τα ΜΜΕ ως Όργανο Κοινωνικού Ελέγχου και Επιβολής”:
“...Η τέχνη της δημοκρατίας απαιτεί ό, τι ονόμαζαν “βιομηχανία συναίνεσης”, ό, τι η βιομηχανία δημοσίων σχέσεων ονόμαζε “σχεδιασμό της συναίνεσης”, ένας άλλος όρος για τον οργουελιανό “έλεγχο της σκέψης”. Η ιδέα ήταν ότι, σ' ένα κράτος στο οποίο η κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγξει τον λαό διά της βίας, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να ελέγξει την σκέψη του...
Όσο για το τι διδάσκουν τα σχολεία για να προστατεύσουν τους ανθρώπους από αυτή την κατάσταση, η απάντηση είναι απλή, τίποτα.
Στην πραγματικότητα τα σχολεία βρίσκονται στην αντίπερα όχθη, είναι μέρος του μηχανισμού παραπληροφόρησης και αυτό είναι απόλυτα κατανοητό, επίσης...
Τα σχολεία είναι θεσμοί για κατήχηση, για επιβολή πειθαρχίας, για αποκλεισμό της δυνατότητας ανάπτυξης ανεξάρτητης σκέψης και παίζουν έναν θεσμικό ρόλο σε ένα σύστημα ελέγχου και επιβολής...”.
Και η ερμηνεία των παραπάνω στην οργουελική λογοτεχνική μορφή:
“...Η Ενδέκατη έκδοση του Λεξικού της Νέας Ομιλίας είναι η οριστική. Δίνουμε στη γλώσσα τη τελική της μορφή, τη μορφή που θα έχει όταν κανείς δεν θα μιλάει άλλη γλώσσα...
Η κύρια δουλειά δεν είναι να εφεύρουμε νέες λέξεις... Καταστρέφουμε λέξεις -δεκάδες, εκατοντάδες λέξεις κάθε μέρα...
...ο όλος σκοπός της Νέας Ομιλίας είναι να στενέψει τα όρια της σκέψης. Στο τέλος θα κάνουμε κυριολεκτικά αδύνατο το έγκλημα της σκέψης, γιατί δεν θα υπάρχουν λέξεις για να το εκφράσει κανείς...
...Κάθε χρόνο ολοένα και λιγότερες λέξεις, και οι ορίζοντες της συνείδησης ολοένα και θα στενεύουν...”.
Όπως και να 'χει, με το πρόγραμμα “Καλλιέργεια της Κριτικής Σκέψης των μαθητών” η κυβέρνηση του Μητσοτάκη (ως άλλος “Μεγάλος Αδελφός”) είναι σα να μας λέει: “...Τα παιδιά (θα) τα παίρνουμε από τη μητέρα τους μόλις γεννιούνται, όπως παίρνει κανείς τα αβγά από την κότα...”!!!
Υ.Γ. Μπροστά στη Ν.Δ του Μητσοτάκη η Χ.Α είναι παιδική χαρά.