γράφει ο
Βύρων Δημητριάδης
“...Αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά Ευρωπαϊκή Δημοκρατία δεν μπορούμε να ανεχόμαστε πρακτικές που παραπέμπουν... σε συναλλαγές για λίγους σταυρούς...”, είπε ο Πρωθυπουργός, ως Μητσοτάκης που είναι, αφήνοντας υπόνοιες για τους πολλούς σταυρούς.
Δεν είναι υποκρισία. Απλά επιβεβαιώνει, γι' άλλη μια φορά, ότι γι' αυτόν δεν έχει καμία σημασία το τι μπορεί να θέλει ο λαός.
“...Οι χιλιάδες αγορασμένες ψήφοι από διορισμούς και απευθείας αναθέσεις από όλο το κυβερνητικό πελατειακό σύστημα έγιναν μερικοί σταυροί, δηλαδή το πολύ πταίσμα...”, γράφει ο Δ. Χρήστου στο “Doc”...
Αλλά και ο καθηγητής Φιλοσοφίας του Δικαίου στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών ο Αριστείδης Χατζής υποστηρίζει κάτι ανάλογο: “...Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ ανέδειξε το ζήτημα της χρήσης του δημόσιου χρήματος ως εργαλείου αγοράς ψήφων και εξασφάλισης κομματικής νομιμοφροσύνης...”.
Τα περί “χρήσης του δημόσιου χρήματος” και όχι κλοπής άναψε, λες, το πράσινο της “Καθημερινής” 6/7 για να εισβάλει ο γνωστός καθηγητής της Κύπρου, ο Χαρίδημος Τσούκας:
“...Ας πιστώσουμε καλοπροαίρετα τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη με εκσυγχρονιστικά ένστικτα...” σε αντίθεση ασφαλώς με όλα εκείνα τα επίκτητα που διαμορφώνουν ως κοινωνικό ον τον άνθρωπο, ακόμη και με τα επίκτητα που κατασκεύασαν τον ίδιο από κοινοβουλευτικό προ-πολιτικό πατριάρχη σ' έναν νεοφιλελεύθερο πολιτικό απατεώνα και οικονομικό δολοφόνο.
Κι επειδή δεν κάθεται καλά ο όρος “εκσυγχρονιστικά ένστικτα” την εξήγησή του θα αναλάβει ο Γιοάν Σαπουτό ο καθηγητής της Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης και ειδικός στη Ναζιστική πολιτική σε θέματα πολιτισμού ο οποίος γράφει στο καταπληκτικό βιβλίο: “Ελεύθερος να Υπακούς: Το Μάνατζμεντ από τον Ναζισμό μέχρι σήμερα” 2020: “...Η γερμανική φυλή γνώριζε από ένστικτο πώς να αυτοκυβερνάται σεβόμενη το φυσικό δίκαιο (τεκνοποιώ, μάχομαι, εξουσιάζω) το μόνο δηλαδή δίκαιο που έχει αξία και δεν κρύβεται πίσω από έναν απρόσωπο θεσμό...”.
Και λίγο παρακάτω: “...Η κοινότητα είναι η φυσική και αυθόρμητη συνεύρεση ελεύθερων ανθρώπων, οι οποίοι είναι εκ φύσεως ελεύθεροι λόγω της υποταγής τους, γιατί με το να υπακούουν στον Φύρερ, στην πραγματικότητα αυτό που κάνουν είναι να υπακούν στον εαυτό τους, στο βεβαιότερο και υγιέστερο ένστικτο της γερμανικής φυλής...”.
Το “ένστικτο” της αυτοκυβέρνησης όπως και η εκ φύσεως ελευθερία λόγω υποταγής στον Φύρερ το βεβαιότερο και υγιέστερο “ένστικτο”, όλα αυτά μαζί με το “εκσυγχρονιστικό ένστικτο” συμπυκνώθηκαν ως αρχές του σύγχρονου Μάνατζμεντ γνωστού ως “Διοίκηση Ανθρώπων” ή “Menschenfuhrung” που σήμερα διδάσκουν τα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια στον κόσμο στα μαθήματα της “Διοίκησης Επιχειρήσεων” και “Διοίκηση Κρατών” -μαθήματα που διδάχθηκε και ο Μητσοτάκης μας.
“...Έχει διακηρύξει -δικαιολογείται ο Τσούκας- την επιθυμία του να γίνει η Ελλάδα “Ευρωπαϊκή χώρα”...”.
Δείτε τι μπορεί να συμβεί σ' όποιον κάνει μια καλοπροαίρετη υποχωρησούλα για ν' αποφύγει να βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να διυλίσει τον κώνωπα: την αμέσως επόμενη στιγμή είναι αναγκασμένος να καταπιεί μια ολόκληρη γκαμήλα.
Εφόσον πιστώσαμε εκσυγρονιστικά ένστικτα το ίδιο ενστικτώδικη θα πρέπει να είναι και η επιθυμία του η ανίσχυρη Ελλάδα να γίνει ισχυρή ώστε να επιβιώσει στη ζούγκλα της νεοφιλελεύθερης οικονομίας της Αγοράς όπου επιβιώνει, τελικά, ο ισχυρότερος.
Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η ύπαρξη του “Κοινωνικού Δαρβινισμού” όταν εδώ γύρω κυκλοφορεί ο Ναζισμός.
Τα υπόλοιπα που υποστηρίζει ο Τσούκας έρχονται και δένουν όπως τα γλυκά του κουταλιού όταν βράζουν μέσα στο καζάνι.
“...Το πρόβλημα κάθε νεωτεριστή Πρωθυπουργού, όμως, είναι ότι καλείται να κυβερνήσει μια κοινωνία με προνεωτερικούς εθισμούς...”.
Δηλαδή “...Το πελατειακό κράτος, η κομματοκρατία και η διαφθορά, τρία παλαιοκομματικά αλληλοτροφοδοτούμενα γνωρίσματα που ιστορικά ταλανίζουν τη χώρα...”.
Εάν, δηλαδή, από συστάσεως του Ελληνικού κράτους δηλώναμε υπακοή στο “τζάκι” κάποιου Κοτζαμπάση -είτε τον έλεγαν Μητσοτάκη, είτε Καραμανλή ή Παπανδρέου- από τότε ακόμα δεν θα μας ταλάνιζαν οι παλαιοκομματικοί προνεωτερικοί εθισμοί όπως -ας πούμε- το “πελατειακό κράτος”.
Όμως το “φυσικό δίκαιο”, ως θεία πρόνοια, μερίμνησε για εμάς με την προϋπόθεση βέβαια ότι κι εμείς θα υπακούμε, ως εκ φύσεως ελεύθεροι λόγω της υποταγής μας, στον Φύρερ που δεν είναι άλλος από τον Πρωθυπουργό μας τον Κυριάκο Μητσοτάκη τον λυτρωτή μας.
Βέβαια, βρισκόμαστε “...Σε συνθήκες αρπακτικού παλαιοκομματισμού όταν ρουσφετολόγοι υπουργοί συμπίπτουν με μειωμένης ακεραιότητας ή επάρκειας “ημέτερους” επικεφαλής δημοσίων οργανισμών...”.
Εντάξει. Σε μια τέτοια κοινωνία με τέτοια κόμματα, τέτοιους υπουργούς και τέτοια στελέχη δημόσιων οργανισμών ακόμη και ο αναβαθμισμένος σε Φύρερ Μητσοτάκης τι θα μπορούσε να καταφέρει μόνος του;
Άρα, “...Ιδού, λοιπόν, το παράδοξο... Το εγχείρημα είναι εγγενώς αντιφατικό...”.
Η γιαγιά μου η καλή -ξέρετε- που καθόταν καταμεσού στην αυλή και καθάριζε φρέσκα φασολάκια μέσα στην ποδιά της που είχε φέρει από την Μικρασία μου έλεγε πως όταν χτυπάς την γκλάβα σου πάνω στην σκληρή πραγματικότητα εμφανίζονται, αντί για τα γνωστά καρούμπαλα, παραδοξότητες και αντιφατικότητες -εκείνο που δεν μου είπε είναι το πώς να ηρεμήσεις τα τρελαμένα, από αυτά που υποστηρίζουν οι Τσούκοι, κύτταρα ώστε να μην αρχίσουν να κατασκευάζουν αδενοκαρκινώματα στα πνευμόνια.
Θέλοντας προφανώς να προφυλάξει τον εαυτό του ο Τσούκας, επικαλείται -ποιον λέτε;!
“...Όταν ο Κορνήλιος Καστοριάδης χαρακτήριζε, με κάποια υπερβολή, την Ελλάδα “προ-πολιτική”, εννοούσε ότι ο δημόσιος βίος, παρά το νεωτερικό κέλυφός του, δεν εμποτίζεται επαρκώς από καθολικής εμβέλειας νεωτερικές αξίες, ορθολογικές πρακτικές και κομματικά αποχρωματισμένες θεσμικές συμπεριφορές...”.
Πράγματι. Τελευταία εκδηλώνονται ανοιχτές, και κρυφές, επιθέσεις ενάντια στην σκέψη του Φιλόσοφου ακόμη και όταν γνωρίζουν πολύ καλά πως αυτές οι σκέψεις ζυμώθηκαν με τις εμπειρίες των κινημάτων της Άμεσης Δημοκρατίας.
Έτσι και ο Τσούκας: ως από καθέδρας Καθηγητής αν και γνωρίζει ότι η δική του σκέψη και τα όσα υποστηρίζει βρίσκονται πάντα εντός των αυστηρών πλαισίων του πολιτεύματος της Ελλάδας που είναι η Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, θεμέλιο της οποίας είναι η Αντιπροσώπευση διά των εκλογών, παρ' όλα αυτά, προσπαθεί να εντάξει στον ίδιο χώρο και τον Κορνήλιο Καστοριάδη με αποτέλεσμα να τον διαστρεβλώνει: Ο Καστοριάδης ανέδειξε την απόλυτη ασυμβατότητα της αντιπροσώπευσης και του Κοινοβουλευτισμού με την έννοια της Δημοκρατίας ως ανοικτής διαδικασίας.
Υπό αυτή την έννοια, λοιπόν, ο νεωτεριστής Κοινοβουλευτικός Πατριάρχης με τα εκσυγχρονιστικά ένστικτα του πολιτικού απατεώνα και του οικονομικού δολοφόνου, αλλοίωσε το εκλογικό αποτέλεσμα αγοράζοντας ψήφους με χρήματα που έκλεψε από τους λαούς της Ευρώπης.
Υ.Γ. Ενώ ο Νεο-ναζί Νετανιάχου συνεχίζει τη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης
ο Νεο-ναζί Ζελένσκι συνεχίζει την εξολόθρευση των ανδρών της Ουκρανίας... με τη δική μας συμπαράσταση.
