γράφει ο
Γιώργος Καρανίκας
Η είδηση αναφέρει ότι αναγνωρίζεται ως θρησκευτικό νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου η θρησκευτική κοινότητα των Μπεκτασήδων Αλεβιτών Μουσουλμάνων Θράκης, σύμφωνα με σχέδιο νόμου που υπογράφει η υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Σοφία Ζαχαράκη και έχει τεθεί σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση η οποία θα ολοκληρωθεί στις 22 Ιουλίου.
Έτσι λοιπόν όπως αναγνωρίζει κι άλλες θρησκευτικές κοινότητες το εν λόγω Υπουργείο που είναι και Θρησκευμάτων αναγνωρίζει και τους Μπεκτασήδες της Θράκης.
Για να καταλάβουμε ένα θρησκευτικό νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου είναι μια ιδιωτική νομική οντότητα που ιδρύεται και λειτουργεί σύμφωνα με τους κανόνες του ιδιωτικού δικαίου, αλλά έχει θρησκευτικό χαρακτήρα και σκοπό.
Αυτό σημαίνει ότι δεν ανήκει στο δημόσιο τομέα και δεν διοικείται από το κράτος, αλλά έχει τη δική του νομική προσωπικότητα και μπορεί να έχει περιουσία, να συνάπτει συμβάσεις και να διεκδικεί δικαιώματα.
Παραδείγματα περιλαμβάνουν θρησκευτικές κοινότητες, ενορίες, μονές και άλλα ιδρύματα που σχετίζονται με μια συγκεκριμένη θρησκεία.
Στο δια ταύτα ποιοι είναι αυτοί οι Μπεκτασήδες και Αλεβίτες;
Πριν ένα χρόνο έγινε στην περιοχή της ΑΜΘ ένα επιστημονικό συνέδριο – συμπόσιο το οποίο αφιερώθηκε στην ιστορική διαδρομή και την πνευματικότητα των Αλεβιτών – Μπεκτασήδων μουσουλμάνων της Θράκης, ανοίγοντας έτσι το δρόμο της γνωριμίας μαζί τους για την καλύτερη κατανόηση της ιδιαίτερα πλούσιας υλικής και άυλης πολιτιστικής και πνευματικής κληρονομιάς που κουβαλάνε.
Η Ελλάδα, πριν από την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών το 1922, αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα Αλεβίτων – Μπεκτασήδων της νοτιοανατολικής Μεσογείου, με παρουσία από τον 14ο αιώνα και με πολλούς τεκέδες (μουσουλμανικό μοναστήρι, τόπος συνάθροισης) από την Κρήτη μέχρι την Θράκη, ελάχιστοι από τους οποίους δυστυχώς σώζονται μέχρι σήμερα.
Ο ερευνητής, δημοσιογράφος και συγγραφέας Βαγγέλης Αρεταίος μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ υπογραμμίζει ότι «Οι Αλεβίτες – Μπεκτασήδες αποτελούν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής ταυτότητας της Θράκης και με ιστορική διάσταση, καθώς βρίσκονται στην περιοχή από τον 14ο αιώνα», υπογραμμίζει ο κ. Αρεταίος.
Ο ίδιος προσθέτει: «αλλά και από ανθρωπολογικής και θρησκειολογικής άποψης η κοινότητα αυτή είναι σημαντική γιατί οι άνθρωποί της διατηρούν παραδόσεις που σε πολλά μέρη τείνουν να χαθούν.
Στην Ελλάδα, έχουμε έναν πολύ ζωντανό Αλεβιτισμό, με ανθρώπους που κρατούν ακόμα ζωντανά ήθη, έθιμα, παραδόσεις και πνευματισμό αιώνων που σε άλλες περιοχές των Βαλκανίων, όπου υπάρχουν ανάλογες κοινότητες, κοντεύουν να ατονήσουν ή και να αναδιαμορφωθούν αλλοιώνοντας όμως έτσι την κουλτούρα και την παράδοση».
Οι Αλεβίτες – Μπεκτασήδες μουσουλμάνοι έχουν σημαντικές θεολογικές διαφορές με τους υπόλοιπους σουνίτες μουσουλμάνους κυρίως στην ισότητα αντρών και γυναικών. Άνδρες και γυναίκες προσεύχονται μαζί, οι γυναίκες έχουν λόγο και άποψη μέσα στην κοινωνία και την οικογένεια.
Η ανάγκη των Αλεβιτών – Μπεκτασήδων που ζουν από αιώνες στην Θράκη να αναγνωριστούν ως ξεχωριστή θρησκευτική κοινότητα και όπως φαίνεται η ώρα ήρθε και θα γίνει…
Σήμερα, οι Αλεβίτες – Μπεκτασήδες μουσουλμάνοι της Θράκης διαθέτουν έναν μόνο αναγνωρισμένο χώρο λατρείας και προσευχής στο Μεγάλο Δέρειο, που εγκαινιάστηκε το 2022 από τον γενικό γραμματέα Θρησκευμάτων Γιώργο Καλαντζή.
Ο πιο ιερός χώρος λατρείας για τους Αλεβίτες – Μπεκτασίδες της Θράκης είναι ο τεκές του Σεγίτ Αλή Σουλτάν στη Ρούσα του Εβρου. Μέσα στον τεκέ βρίσκεται ο τάφος του Σεγίτ Αλή Σουλτάν που αποτελεί σημαντικό τόπο προσκυνήματος.
Σύμφωνα με την παράδοση των Αλεβιτών μουσουλμάνων της Θράκης ο γιος του Σεγίτ Αλή Σουλτάν είναι θαμμένος στην τοποθεσία Μουρσάλα, σε απόσταση περίπου δύο χιλιομέτρων από τον τεκέ.
Ο θάνατός του προσδιορίζεται χρονικά στις 8 Νοεμβρίου και σε αυτή την ημερομηνία τιμάται το λεγόμενο Κασίμ Κουρμπάν.
Με τη γιορτή του Κασίμ οι Αλεβίτες τιμούν από τη μια την μνήμη του γιου του σημαντικού γι’ αυτούς αγίου, και από την άλλη αποχαιρετούν το καλοκαίρι και καλωσορίζουν το χειμώνα.
Στο παρελθόν, η έλευση του χειμώνα σήμαινε έως και απομόνωση ορισμένων κοινοτήτων αφού δεδομένου του υψομέτρου και των καιρικών συνθηκών, για μεγάλες περιόδους η επικοινωνία μεταξύ των κοινοτήτων ήταν αδύνατη.
Στη γιορτή συμμετέχουν όλοι και όλες όσοι κατοικούν στους πέριξ του τεκέ οικισμούς, αλλά πλέον συμμετέχουν σε αυτήν και Αλεβίτες από άλλα μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Κατά τα άλλα δεν επειρεάζεται ούτε στο παραμικρό η στάση και οι θέσεις των Τούρκων για την Θράκη, η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης και τα λοιπά που μας είναι γνωστά…
Όσο για τους Μπεκτασήδες – Αλεβίτες, ποιος τους δίνει σημασία!
