γράφει ο
Γιώργος Καρανίκας
Θα περίμενε κανείς η απουσία αντιπολίτευσης να έκανε την Κυβέρνηση να είναι πιο παραγωγική και πιο σεμνή, αλλά φαίνεται ότι κάτι δεν πάει καλά…
Αυτό που προκύπτει από δηλώσεις στελεχών της Κυβέρνησης είναι μια περίεργη αλλά δικαιολογημένη (λόγω δημοσκοπικών επιτυχιών της ακροδεξιάς) μια άνευ προηγουμένου ακροδεξιά ρητορική από την μια και από υπουργούς υποτίθεται του Κέντρου και από την άλλη μια νεοφιλελεύθερη προσέγγιση που δεν βγάζει νόημα.
Κοντά σε αυτά εισπράττουμε ανούσιες θριαμβολογίες αλλά κυρίως αλαζονεία.
Το παρών πακέτο παραλάβαμε μέσα από τις τοποθετήσεις των μελών της κυβέρνησης στην συζήτηση του προϋπολογισμού στην Βουλή.
Κοινό πολιτικό γνώρισμα των τοποθετήσεων των υπουργών και υφυπουργών που έλαβαν τον λόγο ήταν η απαξίωση της αντιπολίτευσης που χαρακτηρίστηκε συνολικά «καταστροφολογία».
Θέση άλλωστε που διατύπωσε και ο πολιτικός υπεύθυνος για τον προϋπολογισμό του 2024 Κωστής Χατζηδάκης ήδη από την πρώτη ημέρα της συζήτησης.
Επίσης κοινή συνισταμένη ήταν η αναφορά στο αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών καθώς και ο «εμπροσθοβαρής» χαρακτήρας των παρεμβάσεων.
Τα περισσότερα μέλη της κυβέρνησης δεν έκαναν κυρίως απολογισμό αλλά παρέπεμψαν στις μεταρρυθμίσεις που σχεδιάζει ΝΑ εφαρμόσει η κυβέρνηση. Μεταρρυθμίσεις που εστιάζονται κυρίως σε θέματα περιορισμού του δημόσιου τομέα ο οποίος εξακολουθεί να είναι ο μεγάλος ασθενής της Διοίκησης.
Τι είχαμε ακόμη;
Είχαμε έναν πολιτικό λόγο που …έφερνε πολύ σε ρητορική της ακροδεξιάς με την εμφάνιση στην Βουλή του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη.
Περιγράφοντας την ανάγκη για μετατροπή του συστήματος απονομής δικαιοσύνης σε ένα «σύστημα – τιμωρό» ως μέτρο περιορισμού της εγκληματικότητας.
Με κεντρικό πυρήνα την φίμωση όσων φωνών έμειναν ανοιχτές από τη μουγκαμάρα που έχει επιβληθεί στα ΜΜΕ της καθημερινής αποβλάκωσης των μαζών.
Όπως δήλωσε ο υπουργός «επί πάρα πολλές δεκαετίες κάτω από την επίδραση συγκεκριμένων απόψεων όλες οι νομοθετικές πρωτοβουλίες για τις αλλαγές στο ποινικό μας σύστημα έτειναν κυρίως στην προστασία των δικαιωμάτων αυτών που εγκληματούν. Σε μία αντίληψη ότι πρέπει να έχουμε κράτος δικαίου ξεχάστηκε τελείως ότι εκτός από τα δικαιώματα αυτών που εγκληματούν υπάρχουν και τα δικαιώματα των θυμάτων, υπάρχουν και τα δικαιώματα της ελληνικής κοινωνίας, η οποία θέλει να ζει ειρηνικά.
Οι Έλληνες πολίτες επιθυμούν να μην τους κλέβεις, να μην τους ληστεύεις, να μην βιάζεις τα παιδιά τους, να μην καταστρέφεις την περιουσία τους, να μην τους συκοφαντείς, να μην ασκείς πράξεις βίας εναντίον τους».
Μάλιστα στην λογική αυτή άσκησε κριτική στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας πως «η φροντίδα σας ήταν πώς, έστω και την τελευταία μέρα που νομοθετούσε η Βουλή, πέντε χιλιάδες κακουργηματικές υποθέσεις να πάνε στο αρχείο και η φροντίδα σας ήταν πώς μεγαλοεγκληματίες, οι οποίοι καταδικάστηκαν σε πρώτο βαθμό σε δεκαπέντε χρόνια τουλάχιστον κάθειρξη, με την τροποποίηση που κάνατε να αθωωθούν, επειδή τα κακουργήματα τα μετατρέψατε σε πλημμελήματα και οδηγήσατε στην αθώωσή τους λόγω παραγραφής».
Μια θέση που – όπως ήταν αναμενόμενο- προκάλεσε την αντίδραση τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και της Νέας Αριστεράς. Με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο να δηλώνει ότι από την περίοδο που βρίσκονταν η Χρυσή Αυγή στην Βουλή είχε να ακουστεί ένας τόσο ακραίος λόγος.
Και μετά ήρθε το «βαρύ πυροβολικό» της Κυβέρνησης, ο Θόδωρας!
«Η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και ζητάει γι’ αυτό και την έγκριση της Εθνικής Αντιπροσωπείας για τον Προϋπολογισμό του 2024» επισήμανε στην δική του ομιλία ο υπουργός Περιβάλλοντος, Θόδωρος Σκυλακάκης.
Πάντως αίσθηση προκάλεσαν οι αναφορές του στις αλλαγές που θα κάνει στις εταιρίες διάθεσης του νερού. Όπως δήλωσε «ο στόχος είναι να κάνουμε μια μεταρρύθμιση, να επενδύσουμε σε αυτή τη μεταρρύθμιση σημαντικούς πόρους, με στόχο και προϋπόθεση όμως τη σοβαρή αύξηση της αποτελεσματικότητας, έτσι ώστε να έχουμε φθηνό και ποιοτικό νερό, να μην κλείνουμε το μάτι στους κάθε είδους κακοπληρωτές, να έχουμε ελαχιστοποίηση βλαβών και απωλειών νερού και ταχύτατη διόρθωση των βλαβών».
Συνέχισε λέγοντας πως «αυτές οι προϋποθέσεις και οι δείκτες αποτελεσματικότητας αυτών των προϋποθέσεων είναι οι όροι για να κάνουμε αυτή τη σοβαρή δημοσιονομική επένδυση το 2024 στον χώρο του νερού.
Το πώς θα γίνει θα το συζητήσουμε προφανώς με την τοπική αυτοδιοίκηση εξαντλητικά, αλλά στο τέλος είναι απαράβατος ο όρος του φθηνού και ποιοτικού νερού και της εισπραξιμότητας, της μείωσης απωλειών, για να γίνει και να πετύχει αυτή η επένδυση».
Το ερώτημα είναι αν τελικά σκοπός είναι ο εξορθολογισμός της παροχής υπηρεσιών ύδρευσης αποχέτευσης με τα όσα πληρώνουν οι καταναλωτές ή ένα σχήμα που θα καταλήξει σε τιμολόγια διαφορετικών χρωμάτων και άσχημων αρωμάτων;
Άρωμα ιδιωτικοποίησης καταγράφθηκε και στην τοποθέτηση του υπουργού Παιδείας, Κυριάκου Πιερακκάκη, ειδικά για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Όπως σημείωσε «πολιτική μας είναι το ελεύθερο πανεπιστήμιο, ελεύθερο γιατί πρέπει να απελευθερωθεί από τα δεσμά της κρατικής γραφειοκρατίας και του κρατικού μονοπωλίου».
Καλό είναι αυτό αρκεί το δημόσιο σχολείο να μην γίνει σαν την δημόσια δωρεάν (!) υγεία για την οποία δαπανούμε δισεκατομμύρια από το υστέρημά μας.
Αλήθεια το φακελάκι εμπίπτει στην φραγή πληρωμής με μετρητά πάνω από 500 ευρώ;
Και έχουμε συνέχεια…
