γράφει ο

Μάριος Διονέλλης

 

Γονείς των φοιτητών που αυτές τις μέρες χτυπιούνται από τα ΜΑΤ στέλνουν επιστολή στην Κεραμέως, στον Θεοδωρικάκο και στους Πρυτάνεις. «Δεν αγνοείτε απλώς, αλλά συνθλίβετε τους διαφωνούντες – από θαύμα δεν έχουμε νεκρό παιδί» τους λένε.

 

Στα δικά σας μηνύματα στην εκπομπή αναρωτιέστε πως είναι δυνατόν το 2003 (για τη Σύνοδο Κορυφής) να στήνονταν ολόκληρες κατασκηνώσεις διαδηλωτών από όλη την Ευρώπη στα γρασίδια του ΑΠΘ και σήμερα ακόμα και μια συναυλία να πνίγεται στα δακρυγόνα. Ναι, πέρασαν σχεδόν 20 χρόνια αλλά πήγαμε ξεκάθαρα προς τα πίσω.

 

Όλα αυτά στο δεύτερο μέρος της εκπομπής. Γιατί στο πρώτο μας βασανίζει το ερώτημα πόσους ακόμα βασιλιάδες μπορείς να καταναλώσεις. Σε βρετανικές κηδείες ή σε επίδοξους διαδόχους του ελληνικού… θρόνου.