Σε συνεδρίαση του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας (ΑΣΕ) με αίτημα της εργοδοσίας (του γνωστού Λαυρεντιάδη) για ομαδικές απολύσεις στα Λιπάσματα Καβάλας, ουσιαστικά εγκρίθηκε η διαδικασία των απολύσεων. 133 εργαζόμενοι με πλήρεις συμβάσεις, ειδίκευση και εργασιακή εμπειρία δρομολογείται να πεταχτούν στο δρόμο, ώστε η επιχείρηση να είναι απαλλαγμένη από το «βάρος» τους και να λειτουργεί αποκλειστικά στον εργασιακό κυκεώνα των ολιγόμηνων συμβάσεων μέσω εργολαβιών.

 

Οι εργαζόμενοι όλα τα προηγούμενα χρόνια, συσπειρωμένοι, έδωσαν πολύμορφους αγώνες με δίκαια αιτήματα: να γυρίσουν στη δουλειά τους, να πληρώνονται, να μην υπάρξουν βλαπτικές αλλαγές στις συμβάσεις τους. Είχαν όπλο τους την αλληλεγγύη που εκφράστηκε από δεκάδες ταξικά σωματεία με κάθε τρόπο. 

 

Είχαν δίπλα τους το ΚΚΕ με συνεχείς παρεμβάσεις, μέσα κι έξω από τη βουλή, στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, με εκδηλώσεις, ανακοινώσεις, με την πολιτική του πρόταση που αναδεικνύει γιατί οι εργαζόμενοι την πληρώνουν σε συνθήκες καπιταλιστικής ανάπτυξης και σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, πώς μπορούν οι παραγωγικές δυνατότητες του τόπου να αξιοποιηθούν προς όφελος των εργαζομένων στη σοσιαλιστική κοινωνία, στην κοινωνία που τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής και η εξουσία θα είναι στα χέρια του λαού και θα τα βάλει να λειτουργούν για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών κι όχι για το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων.

 

Σήμερα οι εργαζόμενοι των λιπασμάτων μπορούν να βγάλουν συμπεράσματα:

 

Για την ευθύνη της κυβέρνησης που τους πετάει στο δρόμο. Τα χτυπήματα στην πλάτη του Υπουργού Εργασίας και του Πρωθυπουργού αποδείχτηκαν «στάχτη στα μάτια». Οι εκπρόσωποι του Υπουργείου την κρίσιμη ώρα στάθηκαν στο πλευρό των εργοδοτικών απαιτήσεων. 

 

Θα φανέρωνε απίθανη αφέλεια - αλλά είναι καραμπινάτος σχεδιασμένος αποπροσανατολισμός - η προσπάθεια να αποδοθεί η κύρια ευθύνη σε παράγοντες των υπουργείων (λες και λειτουργούν αυτόνομα) ή το «εφεύρημα» ότι «αυτή η εξέλιξή δε συμβαδίζει με τον πυρήνα της κυβερνητικής πολιτικής». Της πολιτικής που με κάθε τρόπο (με πιο πρόσφατο και εμβληματικό το νομοθετικό τερατούργημα κατάργησης του 8ώρου και έχοντας μπροστά την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης) υπηρετεί την καπιταλιστική κερδοφορία και τον μόνο δρόμο που αυτή μπορεί να επιτευχθεί: την ενίσχυση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

 

Για τα «αφηγήματα» της «υγιούς επιχειρηματικότητας», που – τάχα - παραβιάστηκε. Αυτή είναι η «επιχειρηματικότητα» σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο: από τη «Siemens», μέχρι τη «ΛΑΡΚΟ» κι από τα πετρέλαια Καβάλας, μέχρι τη «Χαλυβουργική». Με επιδοτήσεις και ζεστό χρήμα για επενδύσεις, με φοροαπαλλαγές και διαγραφές χρεών, με μείωση του «μη μισθολογικού κόστους εργασίας», με συνεχή πίεση στην τιμή της εργατικής δύναμης, με λουκέτα σε παραγωγικές μονάδες, όταν το κυνήγι του μέγιστου κέρδους οδηγεί τα κεφάλαια αλλού.

 

Για την Ε.Ε., βάσει οδηγίας της οποίας απελευθερώθηκαν οι ομαδικές απολύσεις. Έτσι εξυπηρετείται η «ελευθερία κίνησης του κεφαλαίου», δηλαδή μια από τις ιδρυτικές αρχές αυτής της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας.

 

Για το ΣΥΡΙΖΑ, που με την τοπική βουλευτή του «εξανίσταται» σήμερα, γιατί η κυβέρνηση συντάσσεται με τον «καταδικασμένο Λαυρεντιάδη», κατηγορεί τη Γ.Γ. του Υπουργείου Εργασίας για «αντιθεσμική συμπεριφορά» και ζητάει την απομάκρυνσή της, τάζει δικαίωση στα δικαστήρια και εξυμνεί την «υγιή επιχειρηματικότητα (!). 

 

Πόσο «σανό» θεωρεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορεί ακόμα να «ταΐσει» στους εργαζόμενους; Ο ΣΥΡΙΖΑ που υιοθέτησε την ευρωπαϊκή οδηγία για τις ομαδικές απολύσεις επί κυβερνήσεώς του, που «αναβάθμισε» το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας, απαραίτητο «εργαλείο» για να προχωράνε οι απολύσεις, απαλλάσσοντας και τον εκάστοτε Υπουργό Εργασίας από τη σχετική «πίεση» της απόφασής του. 

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ που «βλέπει» κυρίαρχη την ευθύνη της Γ.Γ. κι όχι της κυβέρνησης και της πολιτικής που εφαρμόζεται σε όλη την Ε.Ε. Ο ΣΥΡΙΖΑ των μνημονίων χτες και του «ψηφίζουμε τα μισά άρθρα» του αντεργατικού εκτρώματος σήμερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ της υγιούς επιχειρηματικότητας…

 

Για τους αγώνες και τον προσανατολισμό τους. Οι εργαζόμενοι στα λιπάσματα βλέπουν μέσα από την ίδια τους την πείρα ότι για να παλέψουν για το δικαίωμα στη δουλειά με αξιοπρεπείς όρους, δεν μπορούν παρά να βάλουν απέναντί τους την «καρδιά» της εφαρμοζόμενης αντιλαϊκής πολιτικής, ό,τι «πρόσημο» κι όποιον «διαχειριστή» κι αν έχει. 

 

Δε θα κερδίσουν ψάχνοντας «κοινά συμφέροντα» με την εργοδοσία, δε θα κερδίσουν στηρίζοντας τον ένα ή τον άλλο πολιτικό δήμιό τους και τους εκπροσώπους τους τοπικά. Δε θα κερδίσουν στηριζόμενοι σε συνδικαλιστικές ηγεσίες που έχουν αποδείξει ότι παίζουν το ρόλο του κυβερνητικού εταίρου, που έχουν συνταχθεί με τα συμφέροντα των εργοδοτών, όπως η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ.

 

Η λιπασματοβιομηχανία Καβάλας είναι η μόνη που έχει απομείνει στην Ελλάδα. Το έργο της θα ήταν αναγκαίο για την ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής. Για να το επιτελέσει, βασικός παράγοντας είναι η εργασία του έμπειρου, ειδικευμένου, επιστημονικού, τεχνικού, εργατικού δυναμικού της, με μόνιμες, σταθερές θέσεις εργασίας, που να εξασφαλίζει τη δυνατότητα να ζήσουν οι εργαζόμενοι με βάση τις δυνατότητες που δίνει η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας στην εποχή μας. 

 

Αυτή η προοπτική θα παραμένει «όνειρο θερινής νυκτός», όσο υφίστανται οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, όσο τα συμφέροντα του Λαυρεντιάδη - και κάθε «Λαυρεντιάδη», «υγιούς» ή μη»- θα γίνονται νόμοι του κράτους, γιατί τέτοιο είναι αυτό το κράτος από τη φύση του: κράτος «Λαυρεντιάδηδων». 

 

Σε τέτοια κατεύθυνση της πάλης καλούμε τους εργαζόμενους στα λιπάσματα, όπως και όλους τους εργαζόμενους. Σε τέτοια κατεύθυνση το κεφάλι θα μένει πάντα ψηλά, ακόμα κι όταν τα «κουκιά» στη βουλή ή στα «Ανώτατα Συμβούλια» θα παραμένουν αρνητικά για τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα. Σε τέτοια κατεύθυνση μπορούν να κατακτιούνται νίκες στους σημερινούς αγώνες, αλλά και να ανοίγει η προοπτική για συνολικότερες ανατροπές.

 

Το ΚΚΕ παραμένει αταλάντευτα στην ίδια όχθη που ήταν από την πρώτη στιγμή: με τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων, με τη στήριξη στους αγώνες για τη δικαίωσή τους, ό,τι μορφή κι αν πάρουν σήμερα ή στο μέλλον. 

 

Να παρθεί πίσω η απόφαση του Α.Σ.Ε. 

 

Να γυρίσουν τώρα οι εργαζόμενοι στη δουλειά, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. 

δελτίο Τύπου