γράφει ο
Βύρων Β. Δημητριάδης
“...Φαίνεται πως βρισκόμαστε σε μια μετάβαση από την παλιότερη συζήτηση για την Παλαιστίνη σε μια νέα…
Η ανάγκη να επιδιώξουμε μια νέα συζήτηση για την Παλαιστίνη προέρχεται πρώτα και κύρια από τις δραματικές αλλαγές που έχουν συμβεί στην περιοχή τα τελευταία χρόνια…
Προτείνω να εμπλουτίσουμε τη συζήτηση διαμορφώνοντας ένα θεωρητικό λεξικό του Παλαιστινιακού ζητήματος, που σταδιακά θα αντικαταστήσει το προηγούμενο…
“Το Λεξικό της Ορθοδοξίας της Ειρήνης” γεννήθηκε από την σχεδόν θρησκευτική πίστη στη λύση των δύο κρατών -με το 80% των Παλαιστινιακών εδαφών να πηγαίνει στο Ισραήλ…
Είναι μια γλώσσα γεννημένη από τις έρευνες της αμερικανικής πολιτικής επιστήμης και πρόθεσή της είναι να εξυπηρετεί τις βασικές αμερικανικές θέσεις και απόψεις για το ζήτημα…
Η γλώσσα αυτή έχει συμβάλει ώστε οι δυτικοί διπλωμάτες και πολιτικοί να παραμένουν αναποτελεσματικοί -από πρόθεση ή από αναγκαιότητα- απέναντι στη συνεχιζόμενη ισραηλινή καταπίεση…
Διατυπώσεις και φράσεις όπως “μία γη για δύο λαούς”, “ειρηνευτική διαδικασία”, “Ισραηλινο-Παλαιστινιακή σύγκρουση”, “η ανάγκη να σταματήσει η βία και από τις δύο πλευρές”, “διαπραγματεύσεις” ή “η λύση των δύο κρατών” είναι σα να βγαίνουν από μια σύγχρονη εκδοχή του “1984” του Όργουελ…
...Το νέο λεξικό περιλαμβάνει όρους όπως “αποαποικιοποίηση”, “αλλαγή καθεστώτος”, “λύση ενός κράτους” και άλλους που θα πραγματευτούμε και αργότερα στις σελίδες που ακολουθούν μαζί με τον Νόαμ Τσόμσκι”.
Ο Ισραηλινός Ιστορικός και Πολιτικός Επιστήμονας Ιλάν Παπέ αναφέρεται -σαν πρόλογο- στο βιβλίο που έγραψε μαζί με τον Αμερικανο-Εβραίο Γλωσσολόγο Νόαμ Τσόμσκι: “ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ” το 2015 που, όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, έχει κατακτήσει τη θέση του “σημείου αναφοράς” ως προς το Παλαιστινιακό.
Σημείο αναφοράς που όμως τα γεγονότα -εφόσον ήδη έχουν μεταλλάξει ριζικά το “Λεξικό της Ορθοδοξίας της Ειρήνης”- το μετατόπισαν ώστε να απαιτείται πλέον μια μετωπική σύγκρουση με την αμερικανο-Οργουελική επιστήμη της παραπληροφόρησης όπως αυτή που επιχειρεί η Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη Φραντσέσκα Αλμπανέζε στην προσπάθειά της να αναδείξει τη σύγχρονη θεολογία της οικονομικής διάστασης της “Ορθοδοξίας της Ειρήνης”.
“...Ηχηρό μήνυμα για τις κυβερνήσεις που συνεργάζονται με το κράτος-απαρτχάιντ του Ισραήλ στέλνει μέσω Βρυξελλών η Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ για την Παλαιστίνη…” έγραφε η δημοσιογράφος Μαρία Ψαρά (“ΕφΣυν” 23/4) όταν πήρε συνέντευξη από την “ατρόμητη” Φραντσέσκα Αλμπανέζε που βρέθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλεσμένη από την Ευρωπαϊκή Αριστερά για να καταγγείλει ακόμη μία φορά τη γενοκτονία του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων.
Τον Ιούλιο του 2025, κατόπιν πιέσεων από το φιλοϊσραηλινό λόμπι η κυβέρνηση των ΗΠΑ επέβαλε κυρώσεις σε βάρος της, όπως και σε βάρος δικαστών του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) της Χάγης.
Η Αλμπανέζε έχασε τις επαγγελματικές σχέσεις της με τα Πανεπιστήμια Κολούμπια και Τζορτζτάουν. Περιουσιακά της στοιχεία δεσμεύτηκαν. Δεν έχει πρόσβαση σε τραπεζικούς λογαριασμούς, πιστωτικές κάρτες ή πληρωμές οπουδήποτε στον κόσμο. Επίσης της αφαιρέθηκε η διπλωματική βίζα των ΗΠΑ γεγονός που την εμποδίζει να μεταβεί στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.
Εκεί, με αφορμή την άρνηση των κρατών-μελών της Ε.Ε να συμφωνήσουν για την αναστολή της εμπορικής συμφωνίας Ε.Ε-Ισραήλ υποστήριξε:
“...Δεν είμαστε καλύτεροι από τους προγόνους μας. Δεν είμαστε καλύτεροι από εκείνους που σφάγιασαν οι ίδιοι ή κοίταζαν αλλού ενόσω οι Εβραίοι, οι Ρομά, οι ομοφυλόφιλοι και οι πολιτικοί αντίπαλοι, αφού πρώτα καταγγέλθηκαν τελικά δολοφονήθηκαν. Αντίθετα, νομίζω ότι είμαστε χειρότεροι, επειδή έχουμε ένα νομικό πλαίσιο που υποχρεώνει τα κράτη να αποτρέπουν εγκλήματα, όπως η γενοκτονία και τα βασανιστήρια…”.
-Η απαξίωση ασφαλώς αυτού του “νομικού πλαισίου” αποκαλύπτει τη ναζιστικοποίηση και του υπόλοιπου Δυτικού κόσμου-.
Η Φρ. Αλμπανέζε ήρθε στην Ελλάδα με αφορμή την έκδοση του νέου βιβλίου της “ΌΤΑΝ Ο ΚΌΣΜΟΣ ΚΟΙΜΆΤΑΙ”.
Αρχές Μάη σε μια κατάμεστη αίθουσα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο η Φραντζέσκα Αλμπανέζε έδωσε μια διάλεξη-καταγγελία απέναντι στη γενοκτονία που συντελείται στη Γάζα, αλλά και απέναντι στη διεθνή συνενοχή που την επιτρέπει.
Από την πρώτη στιγμή ξεκαθάρισε ότι αυτό που συμβαίνει στην Παλαιστίνη δεν μπορεί πια να κρύβεται πίσω από ουδέτερες λέξεις περί “σύγκρουσης” ή “ανθρωπιστικής κρίσης” -ξεκαθάρισμα στη “γραμμή” Τσόμσκι-Παπέ.
Μίλησε για τις συνθήκες που αντιμετωπίζει ένας λαός όντας 80 χρόνια σε κατοχή, για την ανελευθερία και τα περιορισμένα δικαιώματα, για τις χιλιάδες αυθαίρετες συλλήψεις, για τους εκτοπισμούς, για τα βασανιστήρια, για τους ανθρώπους που εξαφανίζονται μέσα στα ισραηλινά κέντρα κράτησης, για τα σώματα παιδιών που ανασύρονται από τα ερείπια.
Και όλα αυτά όχι σαν “παράπλευρες απώλειες” ενός πολέμου, αλλά ως κομμάτια μιας συστηματικής πολιτικής εξόντωσης.
“...Πρέπει να τα κατονομάσουμε όλα γι’ αυτό που είναι. Η σκόπιμη καταστροφή ενός λαού, σε νομικούς όρους, ονομάζεται γενοκτονία…”.
Εξήγησε, μάλιστα, πως η τακτική που ακολούθησε το Ισραήλ με τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη έχει δημιουργήσει ένα νέο μοτίβο επιχειρήσεων που φαίνεται να αναπαράγεται πλέον και στην επέμβασή του στον Λίβανο.
Μπροστά σε όλη αυτή τη σφαγή και την απανθρωπιά, η σιγή της Δύσης είναι, κατά την Αλμπανέζε, εκκωφαντική.
Αδιαφορία και σιωπή, όμως, μπροστά σε ένα έγκλημα, σημαίνει συμμετοχή σ’ αυτό.
“...Αν η Γάζα ήταν σκηνή εγκλήματος, θα είχε τα δακτυλικά αποτυπώματα όλων μας. Η γενοκτονία δεν είναι δύσκολο να αποδειχθεί, είναι δύσκολο να διαπραχθεί. Αποφύγαμε να κοιτάξουμε όταν οι Παλαιστίνιοι αποκαλούνταν αρουραίοι και φίδια. Το ανεχτήκαμε. Η γενοκτονία είναι μια διαδικασία…”.
Η Φραντζέσκα, βέβαια, δεν περιορίστηκε στην καταγγελία του Ισραηλινού κράτους, κατονόμασε ευθέως τις δυτικές κυβερνήσεις, τις τράπεζες, τις πολυεθνικές και τη βιομηχανία όπλων που συντηρούν τον πόλεμο.
Αναφέρθηκε στις εταιρείες τεχνολογίας και επιτήρησης που πλουτίζουν πάνω στα ερείπια της Γάζας και μίλησε για έναν “ΝΕΚΡΟΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ” που “...ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα πάνω από τα πτώματα νεκρών παιδιών…” και που πρέπει να είμαστε σίγουροι πως δεν τον ενισχύουμε με τον τρόπο ζωής μας.
Η γενοκτονία, υποστήριξε, δεν είναι μόνο το στρατιωτικό σχέδιο. Είναι και το οικονομικό σύστημα που τη συντηρεί και το συντηρεί.
Μίλησε για την “ισραηλοποίηση της Ευρώπης”, για έναν κόσμο όπου η ασφάλεια χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για τη διάλυση θεμελιωδών δικαιωμάτων και για τη στοχοποίηση μεταναστών και προσφύγων.
Στη συνέχεια κατήγγειλε την ελληνική κυβέρνηση για τη στρατιωτική συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ λέγοντας πως: “...Νομίζω ότι έχετε διαλέξει το Ισραήλ προκειμένου να εξασφαλίσετε προστασία από τους “αιώνιους εχθρούς” σας. Στην πραγματικότητα, το Ισραήλ έχει διαλέξει εσάς και θα εκμεταλλευτεί τους φόβους και τις ανασφάλειές σας. Γιατί αυτό κάνει…”.
Αυτό ακριβώς έκανε η ΜΟΣΑΝΤ όταν διά των πρακτόρων της (ο Ντίλιαν και η παρέα του) και του παραμάγαζού τους (Intellexa) εγκατέστησε το Predator και τη μυστική υπηρεσία του σιωνιστικού Ισραήλ εντός της ΕΥΠ.
Αυτό ακριβώς έκανε το κράτος-απαρτχάιντ με το πρακτικό ρεσάλτο στον στόλο ανθρωπιστικής βοήθειας Νότια της Κρήτης.
Αδιαμφισβήτητα αληθειοφορά συμβάντα που μαρτυρούν την “ισραηλοποίηση” του ελληνικού κράτους που ο Νεοφιλελεύθερος Οικονομικός δολοφόνος, ο Μητσοτάκης, μετέτρεψε σε επιχείρηση του “Νεκροκαπιταλισμού”.
