γράφει ο
Σωτήρης Γκουντουβάς
Ο Δημοσθένης Μακέδος γεννήθηκε στην Καβάλα το 1891. Γιος εργατικής οικογένειας από μικρή ηλικία ξεκίνησε να εργάζεται στα καπνομάγαζα της πόλης του. Παράλληλα, μετείχε στο καπνεργατικό κίνημα και έγινε μέλος του ΚΚΕ.
Διετέλεσε πρόεδρος του καπνεργατικού σωματίου «Ευδαιμονία» και στέλεχος της Καπνεργατικής Ομοσπονδίας.
Πολέμησε στους βαλκανικούς πολέμους και στη μικρασιατική εκστρατεία. Επιστρέφοντας στην Καβάλα το 1922 μετείχε στην Ομοσπονδία των Παλαιών Πολεμιστών.
Το 1924 καταδικάστηκε από το στρατοδικείο Καβάλας για τα αιματηρά επεισόδια στις κινητοποιήσεις των καπνεργατών για να μην εξάγονται ανεπεξέργαστα τα καπνά από το λιμάνι της Καβάλας.
Το 1925 εξελέγη αναπληρωματικός δημοτικός σύμβουλος Καβάλας με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ.
Τον Φεβρουάριο του 1934 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Καβάλας με τον συνδυασμό του κόκκινου δημάρχου Μήτσου Παρτσαλίδη και ανέλαβε πρόεδρος του Δημοτικού συμβουλίου.
Όμως 2,5 μήνες αργότερα, η κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη καθαίρεσε το κόκκινο δημοτικό συμβούλιο και τους Παρτσαλίδη, Μακέδο, Νεγρεπόντη, Ευθυμιάδη, Μπαρμπαλέξη τους εξόρισε στον Αϊ Στράτη. Στις 25/4/34 καταδικάστηκαν σε 2 χρόνια φυλακή και 1 χρόνο εξορία.
Η δικτατορία Μεταξά τον βρήκε εξόριστο στον Αϊ Στράτη και παρέμεινε εκεί μέχρι τα μέσα του 1937, όπου μεταφέρθηκε στην Ακροναυπλία.
Μετά την κατάληψη της χώρας από τους Γερμανούς μεταφέρθηκε μαζί με άλλους πολιτικούς κρατουμένους σε διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης (Πύλος, Λάρισα) για να καταλήξουν τελικά στο Χαϊδάρι.
Ποτέ δεν υπέγραψε δήλωση μετανοίας για να αποφυλακιστεί, παραμένοντας πιστός μέχρι τέλους στην ιδεολογία του.
Την Πρωτομαγιά του 1944 εκτελέστηκε στην Καισαριανή μαζί με τους 200 κομμουνιστές. Τάφηκε στο Γ’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Λίγο πριν την μεταφορά στην Καισαριανή είπε στους συντρόφους του που έμειναν στο Χαϊδάρι «όποιος ζήσει ας χαιρετήσει τους καπνεργάτες. Πεθαίνω γιατί δεν προσκύνησα προδότες!»
Σήμερα, στην Καβάλα μία πλατεία πίσω από το Δημαρχείο φέρει το όνομά του.
