

γράφει ο
Mάκης Γαζής ***
Το καλοκαίρι του 1993 η ζωή ήταν περισσότερο κανονική από τη σημερινή. Αρχικά δεν είχαμε μετρό, η ζέστη ήταν πιο υποφερτή και στη συνέχεια, αντί για λευκά ipods, οι περισσότεροι είχαν στα αυτιά τους ακουστικά Sony Walkman.
Το κάλεσμα της Μανίνας και του πρώην άντρα της, του Γιώργου Καλφαμανώλη, για να περάσουμε τις διακοπές μας στη Θάσο είχε γίνει αυτοστιγμής αποδεκτό από όλη την παρέα εκείνης της εποχής: τη Δάφνη, τον Χάρη, τη Βάνα, τον Αλέξανδρο και εμένα.
Ανάμεσά μας και ο μικρότερος αδερφός της Μανίνας, ο Μιχάλης, αλλά και ο μετέπειτα γνωστός μουσικός παραγωγός και φίλος Δημήτρης Παπασπυρόπουλος.
Εκείνο τον Αύγουστο όλοι μας κάναμε διακοπές στη «Βίλα Σπέρμα»*, έτσι είχαν ονομάσει «χαϊδευτικά» τη μακρόστενα χτισμένη μέσα στα πεύκα εξοχική κατοικία της οικογένειας Ζουμπουλάκη στη Θάσο, με τον γλυκύτατο κύριο Πέτρο, τον πατέρα της Μανίνας, να κάνει ό,τι μπορεί για να περιποιηθεί τους φίλους της κόρης του. Οι δύο παραλίες που θυμάμαι περισσότερο ήταν η Πευκοσπηλιά και ο Παράδεισος, πραγματικά πανέμορφες – γαλαζοπράσινα νερά, με το πράσινο να φτάνει στη θάλασσα, χωρίς ούτε ένα κτίσμα να είναι ορατό σε μεγάλη απόσταση. Ούτε ξαπλώστρες, ούτε τίποτα.
Και το βράδυ ρούμι Coca-Cola στο πολύ φιλικό μπαρ Εdem του φίλου των παιδιών, του Σούλη, με μένα να ζητάω κάθε βράδυ να μου παίξει ο dj Saint Etienne τα «Nothing Can Stop us Now» και «Who Do Think You Are», ειδικά το δεύτερο. Μπορεί να έχουν περάσει 32 χρόνια από τότε, όμως αυτές τις καλοκαιρινές αναμνήσεις τις θυμάμαι πάντα με ευγνωμοσύνη.
*Η βίλα, δυστυχώς, δεν υπάρχει πια, από το ’97.
Advertisement
**Ο Mάκης Γαζής είναι casting director.