Ένα κείμενο για τη φωτιά της 9ης Ιουλίου 2025 στη Θάσο μοιράστηκε στα κοινωνικά δίκτυα ο Δημήτρης Νταγιάμας.
Θάσος, Ιούλιος 2025
Η νύχτα που το νησί στάθηκε όρθιο – χάρη στους ανθρώπους του
Χρονικό από τη φωτιά της 9ης Ιουλίου 2025 – μέσα από τα μάτια ενός εθελοντή και εθνοφύλακα
Ήταν λίγο πριν τα μεσάνυχτα, μεταξύ 11:00 και 11:30. Μια λάμψη στον ουρανό. Κάποιος φώναξε «φωτιά!» και πριν καν το καταλάβουμε, είχαμε ήδη ξεκινήσει.
Έτσι ξεκίνησε μια από τις πιο κρίσιμες και δύσκολες νύχτες για τη Θάσο.
Οι άνεμοι φυσούσαν με ριπές 5–6 μποφόρ. Το έδαφος ξερό. Πεύκα γεμάτα ξεραμένες πευκοβελόνες — έτοιμο καύσιμο.
Η φωτιά απειλούσε ξενοδοχεία και τον βασικό σταθμό ηλεκτροδότησης του νησιού, αυτόν που φέρνει το ρεύμα από την Καβάλα.
Η πρώτη αντίδραση
Η κινητοποίηση ήταν άμεση.
Πυροσβεστική, Δήμος, υδροφόρες, εθελοντές, κάτοικοι από όλο το νησί.
Οι εθελοντές ήταν δεκαπλάσιοι από τους πυροσβέστες.
Άνθρωποι με φακούς, με αλυσοπρίονα, με προσωπικό ρίσκο.
Και η ομάδα μας — οι Εθνοφύλακες Θάσου — παρούσα από την πρώτη στιγμή.
Δεν υπήρχε χώρος για φόβο.
Μόνο καθήκον.
Μια μάχη μέσα στο σκοτάδι
Περάσαμε τη νύχτα ανοίγοντας δρόμους στο δάσος, χτυπώντας την φωτιά από την πλευρά της, φτιάχνοντας μικρές αντιπυρικές ζώνες.
Με φακούς στο κεφάλι, βρεγμένες πετσέτες στο πρόσωπο, μέσα στον καπνό και τη ζέστη, κάναμε ό,τι μπορούσαμε.
Κάποιοι έκοβαν με αλυσοπρίονα, άλλοι τραβούσαν λάστιχα, άλλοι κουβαλούσαν νερό, εργαλεία ή κουβάδες.
Και όλοι μαζί — παλεύαμε.
Μια ολόκληρη κοινότητα έγινε ένα.
Η κοινωνία παρούσα
Ο κόσμος δεν έμεινε στο σπίτι.
Ήρθε δίπλα μας με ό,τι μπορούσε να προσφέρει:
Νερά, καφέδες, μάσκες, σάντουιτς, σταγόνες ματιών.
Ιδιώτες με σκαπτικά μηχανήματα και υδροφόρες.
Γιατροί παρόντες, όπως ένας φίλος μου, για κάθε ανάγκη.
Η μεγαλύτερη δύναμη ήταν η αλληλεγγύη.
Εκεί δεν υπήρχε πλούσιος ή φτωχός. Υπήρχε μόνο ο άνθρωπος δίπλα σου.
Και μετά ήρθε η αυγή
Κάπου στις 3:00 τα ξημερώματα, ο άνεμος κόπασε.
Η φύση μας έδωσε ένα παράθυρο.
Στις 6:00, μετά από 6½ ώρες ασταμάτητης προσπάθειας, ήρθαν τα εναέρια μέσα.
Κατεβήκαμε από το βουνό. Ξεθεωμένοι, μουτζουρωμένοι, αλλά όρθιοι.
Και τότε… 25 άτομα που μας τροφοδοτούσαν όλη νύχτα μάς υποδέχτηκαν με ένα μικρό χειροκρότημα.
Αυτό, για μένα, ήταν η μεγαλύτερη ανταμοιβή.
Ευχαριστίες
Ευχαριστούμε από καρδιάς:
Τον Δήμο Θάσου, τον Δήμαρχο και όλο το επιτελείο
Την Πυροσβεστική Υπηρεσία
Την Πολιτική Προστασία
Τους Εθνοφύλακες Θάσου και την ομάδα μας
Τις ομάδες πυρασφάλειας όλων των γειτονικών χωριών για την άμεση κινητοποίηση και προσφορα τους
Όλους τους επαγγελματίες για την οποία στήριξη τους
Τους εθελοντές — καθέναν που συνέβαλε με κατάθεση ψυχής, είτε στην πρώτη γραμμή είτε από την υποστηρικτική
Ένα κάλεσμα
Αν ποτέ συμβεί κάτι ανάλογο εκεί που ζεις, μην πεις "δεν μπορώ".
Δεν χρειάζεται να κρατάς μάνικα.
Μπορείς απλά να πάρεις ένα τηλέφωνο στον Δήμο σου ή στην Πολιτική Προστασία και να ρωτήσεις:
«Χρειάζεστε κάτι;»
Γιατί καμιά φορά, το πιο σημαντικό είναι να φέρεις ένα μπουκάλι νερό. Ή έναν καφέ.
Γιατί σε εκείνες τις ώρες — αυτό σώζει.
Αφιερώνεται σε όλους τους ανθρώπους της Θάσου που βρέθηκαν εκείνο το βράδυ στην πρώτη ή δεύτερη γραμμή, με μόνο κίνητρο την αγάπη για τον τόπο.
Yγ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους της ΔΕΔΔΗΕ για την άμεση αποκατάσταση των βλαβών που προκλήθηκαν απ τη πυρκαγιά!
