γράφει ο

Βύρων Δημητριάδης

 

“...Η Γάζα είναι ένα τεστ. Το Ισραήλ είναι το κύριο όπλο για την επίθεση εναντίον των διεθνών συμβάσεων που ισχύουν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά.

 

Είναι μια δοκιμή για τη στρατιωτικοποίηση, για τα σκληρά σύνορα, για την επίθεση στα δικαιώματα των απλών ανθρώπων.

 

Στην ουσία, με όχημα το Ισραήλ, η Ευρωπαϊκή Ένωση επανέρχεται στις παλιές της αξίες που δεν είναι άλλες από τις αρχές της αποικιοκρατίας...”.

 

Καταπέλτης κατά της Ευρωπαϊκής Πολιτικής απέναντι στο Ισραήλ είναι η Ιρλανδή Ευρωβουλεύτρια Κλερ Ντέιλι -πολύ περισσότερο με την καταγγελία για την “στρατιωτικοποίηση” της Ε.Ε ως “αποικιοκρατικής” δύναμης.

 

Όμως είναι πραγματικά συμβάντα τα καταγγελθέντα;

 

“...Το 2023 κατρακυλήσαμε πίσω σε ένα μέλλον που δεν θέλουμε, πίσω σε ένα μέλλον για το οποίο μας υποσχέθηκαν “ποτέ ξανά”...”.

 

Με τη φράση αυτή συμπύκνωσε η γ.γ της Διεθνούς Αμνηστίας, Ανιές Καλαμάρ, τις ζοφερές διαπιστώσεις και της φετινής ετήσιας έκθεσης της έγκριτης οργάνωσης για την όλο και χειρότερη κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο και δη σε 155 χώρες.

 

Η παγκόσμια τάξη και το κράτος δικαίου που οικοδομήθηκαν μετά το τέλος του Β' Π.Π βρίσκονται πλέον “...στα πρόθυρα κατάρρευσης...” ενώ η κλίμακα καταπάτησης του διεθνούς δικαίου είναι “...χωρίς προηγούμενο...” και οι επιπτώσεις θα είναι “...τρομερές...”...

 

“...Η εκπληκτική αποτυχία της διεθνούς κοινότητας να προστατεύσει χιλιάδες αμάχους -μεταξύ των οποίων παιδιά σε τρομακτικά υψηλό ποσοστό- από το να σκοτωθούν στην κατεχόμενη Λωρίδα της Γάζας, καθιστά ολοφάνερο ότι οι ίδιοι οι θεσμοί που δημιουργήθηκαν για την προστασία των αμάχων και την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν είναι πλέον κατάλληλοι για τον σκοπό τους...

 

...Αυτό που είδαμε το 2023 επιβεβαιώνει ότι πολλά ισχυρά κράτη εγκαταλείπουν τις θεμελιώδεις αξίες της ανθρωπιάς και της Οικουμενικότητας, που κατοχυρώνονται στην Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων...”.

 

Ακριβώς. Έχουμε εδώ τρεις πολύ μεγάλες χώρες (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα) υπερδυνάμεις από πολλές απόψεις, που κάθονται στο Συμβούλιο Ασφαλείας και το έχουν αδειάσει από τις δυνατότητές του, έχουν αδειάσει το διεθνές δίκαιο από την ικανότητά του να προστατεύει τους ανθρώπους.

 

Σε αυτό το πλαίσιο, όπου, η “Οικονομία της Αγοράς” έχει μετατρέψει τους (νεοφιλελεύθερους, φιλελεύθερους, σοσιαλδημοκράτες, Κεντρώους, Αριστερούς, Πράσινους, Ροζ και Κόκκινους) πολιτικούς σε πολιτικούς δολοφόνους εφόσον οι οικονομικές πολιτικές τους είναι θανατοπολιτικές, έχουμε την “Αγωγή κατά της Κομισιόν” (όργανο των οικονομικών λόμπι) από το Ευρωκοινοβούλιο (“ΕφΣυν” 15/3): “Μονομαχία κορυφής... εκτυλίσσεται στην Ευρώπη, καθώς η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ρομπέρτα Μέτσολα κινείται νομικά εναντίον της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, για την απόφασή της να ξεπαγώσει τη χρηματοδότηση προς την Ουγγαρία του (νεο)ναζί Όρμπαν...”.

 

Δύο Πρόεδροι Ευρωπαϊκών Θεσμών, που ανήκουν και οι δύο στην πολιτική οικογένεια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος θα κονταροχτυπηθούν στα δικαστήρια για τα μάτια των νεοφιλελέδων-(νεο)ναζί της Βουδαπέστης.

 

“...Η δημοκρατία είναι ο μόνος δρόμος αντίστασης στη νεοφιλελεύθερη συνεργασία του μεγάλου κεφαλαίου, των Ευρωκρατών και των πολιτικών ελίτ...” γράφει ο καθηγητής Φιλοσοφίας του Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, ο Κώστας Δουζίνας (“ΕφΣυν” 15/4): “...Η Ε.Ε δεν έχει “έλλειμμα” αλλά απουσία δημοκρατίας. Όλες οι αρχές του δημοκρατικού Συντάγματος από τη διάκριση των εξουσιών ως τη δημοκρατική λογοδοσία και τη διαφάνεια της εκτελεστικής εξουσίας, παραβιάζονται. Η Επιτροπή... ασκεί την αποκλειστική εξουσία της νομοθετικής πρωτοβουλίας, σαν Κοινοβούλιο, αλλά επίσης εφαρμόζει τον νόμο, όπως η εκτελεστική εξουσία...

 

Το Κοινοβούλιο συζητάει ατέρμονα, αλλά οι εξουσίες του είναι ελάχιστες, κάτι που κατανοούν οι ευρωπαίοι και έχουν γυρίσει την πλάτη τους στις ευρωεκλογές, καταγράφοντας τα υψηλότερα επίπεδα εκλογικής αποχής...

 

Στον ύστερο καπιταλισμό (τι φοβάται και δεν λέει τα πράγματα με τ' όνομά τους;), η πολιτική έχει περιθωριοποιηθεί από την υποτιθέμενη αντικειμενική γνώση των οικονομολόγων... Η πολιτική πρέπει να αντανακλά την αγορά... Η διακυβέρνηση έχει γίνει διαχείριση των οικονομικών σύμφωνα με τις νεοφιλελεύθερες αρχές.

 

Δεν υπάρχει καμιά άμεση προοπτική μιας Ευρωπαϊκής δημοκρατίας...”.

 

Ευτυχώς για μας την προοπτική που διαγράφεται, πλέον, καθαρά την περιγράφει ο Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας του ΔΠΘ Θεόδωρος Γεωργίου:

 

“...Το επόμενο ιστορικό λάθος που θα διαπράξουν οι απαρχαιωμένες διοικητικές δομές της Ευρωπαϊκής ηπείρου είναι αυτό που βρίσκεται στα σκαριά: η ίδρυση της Ευρώπης στο επίπεδο της πολεμικής βιομηχανίας και της εξοπλιστικής άμυνας απέναντι στη Ρωσία του Πούτιν.

 

Όταν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες περιμέναμε να ιδρυθεί η “πολιτική Ένωση” της Ευρώπης στον ιστορικό ορίζοντα “ξαφνικά” προωθείται το σχέδιο της “αμυντικής Ευρώπης” έναντι της Ρωσίας.

 

Αυτή η εξέλιξη, κατά την επιστημονική απόψή μου, είναι το επόμενο ιστορικό λάθος της Ε.Ε...”.

 

Αυτό το “ξαφνικά” του Καθηγητού μας σηκώνει συζήτηση με σημείο αναφοράς -εφόσον αναφέρεται στην “Ρωσία του Πούτιν”- το φύτευμα των ναζί στην εξουσία της Ουκρανίας που χρησιμοποιήθηκε από ΗΠΑ και Ε.Ε όπως ακριβώς χρησιμοποιούν αυτή τη στιγμή το Ισραήλ και τη γενοκτονία που επιχειρεί ενάντια στην κατεχόμενη Λωρίδα της Γάζας ώστε να μετατρέψουν την Ε.Ε σε στρατοκρατούμενη αποικιοκρατική δύναμη με όλα τα ναζιστικά χαρακτηριστικά ενεργά.

 

Όπως και να 'χει, ο Καθηγητής ολοκληρώνει το άρθρο του ως εξής: “...Η λογική και Ιστορική αλήθεια λέει το εξής: κάθε πολεμική σύγκρουση κρίνεται στο επίπεδο της πολιτικής και συνειδησιακής υποκειμενικότητας.

 

Τα άλλα είναι “τα ρέστα του Παγκόσμιου εμπορίου”!...”.

 

Συμπληρωματικά θα έλεγα πως θα πρέπει να παίρνει υπόψη του κανείς ότι στα ιστορικά πλαίσια της Οικονομίας της Αγοράς οι όροι του Κλαούσεβιτς αντιστρέφονται: έπαψε ο “πόλεμος να είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα”.

 

Τώρα πλέον η πολιτική (η οικονομική θανατοπολιτική) είναι η συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα -ενός πολέμου τα θύματα του οποίου απανθρωποιούνται έτσι ώστε ο θάνατός τους να μην χαρακτηρίζεται ανθρωποκτονία αλλά “ας πρόσεχε”.

 

Από τις χειρότερες, πάντως, μορφές αυτού του είδους του πολέμου είναι η Επιστολή του Πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη(!): “...Αξιότιμη Πρόδρε της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αγαπητή Ούρσουλα. Με την παρούσα επιστολή θα ήθελα να αναδείξω την ανάγκη... της προστασίας των καταναλωτών και του εισοδήματός τους...”.

 

Η “Αγαπητή Ούρσουλα” όμως τον έγραψε κανονικά: “Λάβαμε την επιστολή του Πρωθυπουργού της Ελληνικής Δημοκρατίας Κυριάκο Μητσοτάκη που απευθύνεται στην Πρόεδρο της Επιτροπής Ursula von der Leyen... Χαιρετίζουμε επίσης την επιστολή... για το μέλλον...”.

 

Η προσβολή της νοημοσύνης του λαού συνιστά όπλο εξόντωσης στον ολοκληρωτικό πόλεμο που διεξάγουν οι νεοναζί πολιτικοί εκφραστές της Οικονομίας της Αγοράς και της Άριας Φυλής των ελίτ και των λόμπι.

 

Υ.Γ. Εάν, παρ' όλα αυτά, μας τρώει ο απαυτός μας, καλό θα είναι να πάρουμε υπόψη μας ότι διεκδικεί την ψήφο μας ο Παλαιστίνιος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Αιγαίου, Λατίφ Νταρουίς που ως εκπρόσωπος της Παλαιστινιακής Παροικίας της Ελλάδας συμμετέχει στο ευρωψηφοδέλτιο της “Νέας Αριστεράς”.