γράφει ο

Κώστας Παπακοσμάς

 

Η σκέψη μας και η ευχή μας να σβήσει η φωτιά στο αγαπημένο μας νησί την Θάσο. Δύναμη και κουράγιο στους πυροσβέστες τόσο των επίγειων μέσων όσο και των εναέριων.

 

Η Θάσος έχει δοκιμαστεί επανειλημμένα στο παρελθόν από δασικές πυρκαγιές , από την δεκαετία του 1920 που υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, τα δάση της γνώρισαν  την λαίλαπα της φωτιάς.

 

Το ευτύχημα είναι ότι πολύ γρήγορα και με φυσική αναδάσωση τα νέα δένδρα, κυρίως πεύκα «αντικαταστούν» τα καμένα.

 

Είναι γνωστό ότι το νησί , από την αρχαιότητα φημίζονταν για την δάσωση του και την ξυλεία του που αποτέλεσε άλλωστε και το «μήλο της έριδος» μεταξύ Ελλήνων, Οθωμανών και Αιγυπτίων πριν διακόσια και πλέον χρόνια.

 

Στον 20ο αιώνα μεγάλες πυρκαγιές στέρησαν από το πυκνό δάσος μεγάλα τμήματα του νησιού, ειδικά στις νότιες του περιοχές.

 

Τραγικές ήταν οι φωτιές και απώλειες ανθρώπων  είχαμε στις φωτιές του 1985 και ειδικά αυτής του 1989.

 

Έλληνες και ξένοι έχασαν την ζωή τους (δέκα συνολικά) ενώ οι ζημιές στο φυτικό και ζωικό κεφάλαιο ήταν τεράστιες, όπως και σε σπίτια και παραγωγικές μονάδες.

 

Δυστυχώς ο μήνας Αύγουστος έχει χαραχτεί στην μνήμη μας για την καταστροφή του περιαστικού δάσους της Καβάλας από την μεγάλη φωτιά της 14ης και 15ης Αυγούστου του 1985 την ίδια εποχή φωτιά είχαμε στην Θάσο που κατέκαψε μεγάλο τμήμα των δασών του νησιού ενώ η καταστροφή στο νησί συνεχίστηκε και το 1989 αλλά και τα επόμενα χρόνια με μεγάλη την φωτιά που είχαμε το 2016 στο νησί.

 

φωτογραφίες: Κώστας Παπακοσμάς