​​​​​​​

 

 

 

 

γράφει ο

Κώστας Παπακοσμάς

 

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΚΟΣΜΙΔΗ.

 

Ημέρα Πολυτεχνείου η σημερινή, για τα γεγονότα που συνέβησαν στο Πολυτεχνείο δεν μπορώ να έχω προσωπική εμπειρία, μια και ο μονοψήφιος αριθμός στην ηλικία την εποχή εκείνη δεν μου το επιτρέπει. Όμως είχα την τιμή να γνωρίσω και να έχω μάθει πολλά από έναν άνθρωπο που ήταν εκεί.. και μάλιστα είχε υπογράψει την ανακοίνωση της επιτροπής κατάληψης των ημερών εκείνων. 

 

Χρόνια τώρα, δεν το “φώναζε” ούτε  “έχτισε καριέρες” πάνω σε αυτό. Σεμνός και λιγομίλητος πορεύτηκε σε όλη του την ζωή. Ένα χρόνο πριν έφυγε από αυτή. Στην μνήμη του το κείμενο που ακολουθεί, το οποίο είχα γράψει λίγες ημέρες πριν το θάνατο του το 2025.: “ Το γεγονός της συμμετοχής του στο Πολυτεχνείο δεν το γνώριζα, αν και συζητούσαμε σχεδόν καθημερινά. Ο λόγος για τον  Σάββα Κοσμίδη τον εμβληματικό γραμματέα του ΠΑΣΟΚ στην Καβάλα. Μια δημοσίευση στην “Εφημερίδα των Συντακτών” και η αναφορά στο όνομα του, και η Πανεπιστημιακή σχολή στην οποία φοιτούσε, το Πάντειο Πανεπιστήμιο,  ήταν η αφορμή για να το μάθω. 

 

Ο ίδιος ήταν φειδωλός στο λόγο του, για την συμμετοχή του, στην κορυφαία αυτή πράξη Δημοκρατίας τα νεότερα χρόνια, άλλωστε αυτός είναι και ο χαρακτήρας του. Με συγκίνηση όμως με μίλησε για τις στιγμές εκείνες, πριν δυο χρόνια, αποφεύγοντας τις υπερβολές αλλά επικεντρώνοντας στην πράξη και την θέληση των νέων για Ελευθερία και Δημοκρατία. 

 

Προσωπικά τον Σάββα Κοσμίδη τον γνωρίζω εδώ και δεκαετίες, στέλεχος της Δημοκρατικής παράταξης Γραμματέας στο ΠΑΣΟΚ , τίμησε τις θέσεις ευθύνης που του ανατέθηκαν, τόσο  στη θέση του Περιφερειακού διευθυντή στην Ξάνθη (ένας βραχύβιος θεσμός στην μετάβαση από τον κρατικό στον αιρετό Νομάρχη) όσο και στην θέση του διοικητή του Νοσοκομείου Καβάλας έχοντας την ευθύνη ουσιαστικής λειτουργίας του Νέου Νοσοκομείου και της μετάβασης του από τα παλιά κτίρια στο νέο, σε χρόνο ρεκόρ. 

 

Η πολιτική βαρύτητα των λόγων ήταν και είναι σημαντική. Αν και ταλαιπωρήθηκε με την εμπλοκή του ονόματος του στην υπόθεση του “καλαμποκιού” στα τέλη της δεκαετίας του 1980 δεν δείλιασε ποτέ. Πιστός στις δημοκρατικές του ιδέες αποτέλεσε και αποτελεί την φωνή της λογικής της νουθεσίας αλλά και της επιβράβευσης στα πρόσωπα, ανεξαρτήτου πολιτικών απόψεων, με τα οποία έχει συνεργαστεί.

 

Πενήντα δυο χρόνια μετά το Πολυτεχνείο ΖΕΙ και αποτελεί ορόσημο στη νεότερη ιστορία της χώρας. Η κορυφαία πράξη της Νεολαίας για την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, ενάντια στον φασισμό. Τα γεγονότα είναι γνωστά. Όλα ξεκίνησαν από τον αγώνα των φοιτητών για εκδημοκρατισμό των Πανεπιστημίων και την παύση του καθεστώτος της χούντας. 

 

Στις 16 Νοεμβρίου 1973 είχε κυκλοφορήσει η ανακοίνωση της συντονιστικής επιτροπής κατάληψης. Ανάμεσα στα ονόματα των δεκάδων φοιτητών και αυτό του Σάββα Κοσμίδη”.