Σε μια περίοδο όπου η κοινωνία και οι πολίτες δοκιμάζονται καθημερινά από την ακρίβεια, το Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας προχωρά ακάθεκτο σε έναν νέο Δημόσιο Ανοιχτό Πλειοδοτικό Διαγωνισμό με σφραγισμένες προσφορές για την ανάδειξη αναδόχου μίσθωσης του κυλικείου του.
Το ποσό που έχει οριστεί ως το ελάχιστο προσφερόμενο μηνιαίο μίσθωμα προκαλεί πραγματικό ίλιγγο, καθώς ανέρχεται στα 14.000,00 ευρώ, πλέον του ψηφιακού τέλους συναλλαγής 3,6%. Αναλύοντας αυτά τα δεδομένα, προκύπτει πως ο ιδιώτης ανάδοχος που θα αναλάβει τη διαχείριση, καλείται να καταβάλει σχεδόν 500 ευρώ την ημέρα αποκλειστικά και μόνο για το ενοίκιο του χώρου.
Οι διαδικασίες της σχετικής διακήρυξης τρέχουν με γρήγορους ρυθμούς. Σύμφωνα με τα οριζόμενα, η καταληκτική ημερομηνία υποβολής των προσφορών στο Πρωτόκολλο του Γ.Ν. Καβάλας έχει οριστεί για τις 11 Αυγούστου 2026 και ώρα 14:30 μ.μ..
Μοναδικό κριτήριο για την ανάθεση της σύμβασης είναι το υψηλότερο προσφερόμενο μηνιαίο μίσθωμα, ενώ η προσφορά θα δεσμεύει τους συμμετέχοντες για έξι μήνες από την επόμενη της διενέργειας του διαγωνισμού.
Η ιστορία, ωστόσο, έχει αποδείξει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι αυτή η πρακτική οδηγεί μαθηματικά σε αδιέξοδα. Είναι χαρακτηριστικό πως στον προηγούμενο διαγωνισμό του 2023, αν και η τιμή εκκίνησης ήταν στα 13.500 ευρώ, μέσα από τον άκρατο ανταγωνισμό το τελικό μίσθωμα «χτυπήθηκε» 40% πάνω, σκαρφαλώνοντας στο εξωφρενικό ποσό των 19.000 ευρώ.
Η κατάληξη ήταν η επεισοδιακή έξωση του τότε ιδιώτη λόγω συσσωρευμένων οφειλών. Ένα τόσο δυσβάσταχτο λειτουργικό κόστος μετακυλίεται αναπόφευκτα στους ασθενείς, τους επισκέπτες και το προσωπικό. Με τέτοια ενοίκια, οι τιμές βασικών ειδών, όπως ο καφές και η τυρόπιτα, εκτοξεύονται στα τρία ή τέσσερα ευρώ, κάνοντας την εξυπηρέτηση των νοσηλευομένων απλησίαστη.
Παράλληλα, το πρόβλημα επιτείνεται από τη λανθασμένη χωροθέτηση του σημερινού κυλικείου, το οποίο, όπως επισημαίνει η πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων, Κατερίνα Πετράκη, είναι κλεισμένο σε έναν εσωτερικό χώρο, χωρίς ούτε ένα τραπεζάκι, αντί να βρίσκεται στο επίπεδο μείον ένα με πρόσβαση σε προαύλιο.
Απέναντι σε αυτή τη στενά λογιστική και κερδοσκοπική προσέγγιση, η διοίκηση του νοσοκομείου Καβάλας αρνείται πεισματικά να υιοθετήσει το απόλυτα επιτυχημένο και κοινωνικά ανταποδοτικό μοντέλο που εφαρμόζεται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης.
Εκεί, το κυλικείο λειτουργεί εδώ και χρόνια υπό τη διαχείριση του Σωματείου Εργαζομένων. Ο βασικός στόχος δεν είναι το υπερκέρδος, αλλά ο σεβασμός στον ασθενή, τον συνταξιούχο και τον χαμηλόμισθο, εξασφαλίζοντας προσιτές τιμές, καθώς και φθηνό προμαγειρεμένο φαγητό για τους συνοδούς των ασθενών.
Για τις προμήθειες, διενεργείται ετήσιος ηλεκτρονικός μειοδοτικός διαγωνισμός που στηρίζει παράλληλα την τοπική οικονομία, ενώ το Σωματείο απασχολεί κανονικά το προσωπικό του με όλες τις νόμιμες συμβάσεις και υπόκειται σε τακτικούς ελέγχους.
Το μοντέλο αυτό αποφέρει ανυπολόγιστα επιπλέον οφέλη στην υγειονομική μονάδα, πέρα απλώς από την καταβολή ενός ενοικίου. Στην Αλεξανδρούπολη, έχουν επιστραφεί ανταποδοτικά στο Νοσοκομείο πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ, καλύπτονται πάγιες ανάγκες σε υλικά όταν υπάρχει έλλειψη ρευστότητας, και αποδίδεται 2% επί του τζίρου.
Το πιο τρανταχτό παράδειγμα είναι η χρηματοδότηση της εγκατάστασης του ηλεκτρονικού συστήματος PAX, κόστους 300.000 ευρώ, για την άμεση ψηφιακή μεταφορά των εξετάσεων στα τμήματα, γλιτώνοντας χρόνο και κόστος.
Στην Καβάλα, αντίθετα, μια αντίστοιχη παλαιότερη πρόταση των εργαζομένων (την περίοδο 2008-2009) για συνδιαχείριση χωρίς κέρδος, σε τιμές κόστους, απορρίφθηκε και δεν επανήλθε ποτέ στο τραπέζι των συζητήσεων.
Η εμμονή στις δημοπρασίες με "τιμές χρυσού" αποδεικνύει ότι η κερδοσκοπία εξακολουθεί να μπαίνει πάνω από τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών που επισκέπτονται το δημόσιο σύστημα υγείας. Επιπλέον, αποδείχθηκε στην πράξη ότι οδηγεί σε αδιέξοδα.
