γράφει ο
Τάσος Αποστολίδης
Οι περισσότερες “φίρμες” του λαϊκού πενταγράμμου, μετά το μεγάλο σουξέ και το πέρασμα στην πρώτη γραμμή, αποφεύγουν να μιλούν για το παρελθόν και κυρίως για τα επαρχιακά μπουζούκια στα οποία έκαναν τα πρώτα τους μεροκάματα.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης αποτέλεσε σίγουρα μια από τις ελάχιστες εξαιρέσεις. Δεν είχε τέτοια κόμπλεξ.
Στον κόσμο της λεγόμενης showbiz έχει επικρατήσει η ιστορία που θέλει τον Μαζωνάκη να κάνει τις πρώτες του εμφανίσεις σε νυχτερινό κέντρο της Πάτρας και από εκεί να τον “τσιμπάει” ως ταλέντο ένα στέλεχος δισκογραφικής εταιρίας.
Η αλήθεια όμως έχει επιπλέον αφηγήματα. Και ο ίδιος ο Μαζωνάκης δεν δίστασε να μιλήσει για αυτά. Τρανταχτό παράδειγμα οι εμφανίσεις του σε νυχτερινά μαγαζιά “της εθνικής οδού” ή “της επαρχίας” που του έδωσαν τα πρώτα του εισοδήματα από το χώρο του τραγουδιού.
Το τρίμηνο των εμφανίσεών του στην Καβάλα
Μεταξύ άλλων, έκανε ένα πέρασμα από την Καβάλα, το μακρινό 1989, τραγουδώντας δίπλα στο σχήμα που εμφανίζεται στο νυχτερινό κέντρο “Ορόσημο”.
Ήταν μόλις 17 ετών.
Τις εμφανίσεις στην Καβάλα δεν τις θυμήθηκαν απλώς κάποιοι θαμώνες του θρυλικού νυχτερινού κέντρου των 80s.
Τις θυμήθηκε και αναφέρθηκε σε αυτές δημόσια ο ίδιος ο Γιώργος Μαζωνάκης κατά τη μεγάλη του περιοδεία το 2019 σε όλη τη χώρα.
“Φτασμένος” ως εμπορικότατος καλλιτέχνης, η άνεσή του τού επέτρεπε να επιλέξει για τη διαμονή του το ακριβότερο ξενοδοχείο στην ευρύτερη περιοχή.
Από εκεί χαζεύει τη θέα της Καβάλας και το βλέμμα του φτάνει μέχρι το "Ορόσημο" εκεί που έκανε μερικά από τα πρώτα του βήματα κι εκεί όπου κέρδισε ορισμένα από τα πρώτα του χρήματα.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης ανεβάζει εκείνη τη μέρα μια φωτογραφία στα προφίλ του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και γράφει:
Τι είχε γράψει ο ίδιος
ΚΑΒΑΛΑ 1989, νυχτερινό κέντρο “ΟΡΟΣΗΜΟ"...
Διεκδικώ το όνειρό μου, πατώ τη σκηνή, κάθε βράδυ επί τρεις μήνες, προχωρώ, ξεκινώ το δικό μου προορισμό. Είμαι ευγνώμων στο Θεό για το δώρο ζωής.
Όσα κι αν αλλάζουν γύρω μας... Η μουσική, οι στίχοι, ο λόγος, τα συναισθήματα είναι πάντα εδώ και θα τα μοιραζόμαστε μαζί για πάντα.
Σήμερα το βράδυ θα συναντηθούν οι ψυχές μας 30 χρόνια μετά!
Ο άνθρωπος που "κρατούσε" πάνω του ολόκληρο πρόγραμμα
Τα χρόνια πέρασαν, ο Μαζωνάκης έγινε “Μαζώ” πράγμα που σήμαινε όχι μόνο πρώτη “φίρμα” αλλά “μια κατηγορία από μόνος του”.
Τον πετυχαίνω στα μπουζούκια πριν από 20 περίπου χρόνια στην Αθήνα, στην χειμερινή πρεμιέρα ενός πολύ μεγάλου νυχτερινού μαγαζιού. Εμφανιζόταν μαζί με Έλενα Παπαρίζου και Σάκη Ρουβά. Ως τρίτο όνομα.
“Προηγούνταν” οι άλλοι δύο στη μαρκίζα. Είχαν περάσει από δύο φορές έκαστος από το διαγωνισμό της Eurovision, η Παπαρίζου έφερε και την πρώτη νίκη της Ελλάδας.
Το νυχτερινό κέντρο κατάμεστο από κόσμο. Εκεί μέσα και πολλοί Καβαλιώτες που έσπευσαν να τον δουν. Κυρίως όμως ήταν όλη η “κοσμική Αθήνα” στα πρώτα τραπέζια.
Μέσα σε λίγη ώρα επιβεβαίωσα αυτό που έλεγαν οι μυημένοι τότε των μπουζουκιών. “Ο Μαζωνάκης κρατάει τα μαγαζιά”.
Και ήταν αλήθεια. Παπαρίζου-Ρουβάς έκαναν 2-3 εναλλάξ εμφανίσεις στην αρχή, μετά όλο το σχήμα μαζί, κι από μια συγκεκριμένη ώρα και μέχρι το πρωί, ο Μαζωνάκης κρατούσε όλο το πρόγραμμα μόνος του.
Δεν ξεχώρισε μόνο για τη μεγάλη επιτυχία και τη μεγάλη περιουσία του ή για το πόσο εκκεντρικός ή προκλητικός μπορούσε να γίνει.
Ξεχώρισε για όλα. Ακόμη και στα πιο σκοτεινά σημεία της ζωής του, όπως η διαμάχη με την αδερφή του και ο ακούσιος εγκλεισμός στο Δρομοκαΐτειο αλλά και η καταγγελία για σεξουαλική παρενόχληση.
Σε μια εποχή που ο κοινωνικός αυτοματισμός σημαίνει "ανθρωποφαγία", ο Μαζωνάκης αντιμετωπίστηκε μια πρωτοφανή και περίεργη αγάπη από τον κόσμο.
Ήταν ένας από τους καλλιτέχνες που ξεχώρισε για τη “γείωσή” του με τις “ρίζες” του.
Επειδή πήγαινε να φάει από τα χέρια της μητέρας του, επειδή δεν ξέχασε παιδικούς φίλους και τα χρόνια της φτώχειας στη Νίκαια, επειδή βοήθησε πολύ κόσμο, τελείως αθόρυβα…
Κι επειδή δεν δίστασε ποτέ να μιλήσει για το πως και από που ξεκίνησε.
