Μια σπάνια, προπολεμική φωτογραφία-ντοκουμέντο που κοινοποίησε ο ιστορικός αναλυτής, Κώστας Παπακοσμάς, αναζητά τις δικές της απαντήσεις για να συμπληρώσει το παζλ της τοπικής ιστορίας της Καβάλας.
Το ασπρόμαυρο στιγμιότυπο φέρει την υπογραφή του γνωστού προπολεμικού φωτογράφου της πόλης, Ευαγγελίδη, καθώς το χαρακτηριστικό λογότυπό του διακρίνεται στην κάτω αριστερή γωνία, με την παλιά ορθογραφία όπου η Καβάλλα αναγράφεται με δύο «λ». Παρότι ο δημιουργός είναι ταυτοποιημένος, τα πρόσωπα και το ακριβές σημείο της λήψης παραμένουν ένα ιστορικό μυστήριο.
Ο κ. Παπακοσμάς αναφέρει στην ανάρτηση του τα εξής:
«Αυτή την φωτογραφία έχει στην κατοχή του φίλος συμπολίτης μας.
Άγνωστα τα πρόσωπα , άγνωστο το σημείο. Με μια προσεκτική ματιά εντοπίσαμε κάποια στοιχεία που ίσως μας οδηγήσουν στην ταυτοποίηση προσώπων και γεγονότος τους που αποθανατίστηκε η στιγμή. Μερικά στοιχεία για την εικόνα:
Είναι φωτογραφία του Ευαγγελίδη προπολεμικού φωτογράφου της Καβάλας, το λογότυπο του είναι κάτω αριστερά, η Καβάλα με δυο “λ”.
Από τις ενδυμασίες των γυναικών μάλλον στα μέσα δεκαετίας του 1930, ίσως σωματείο γυναικείο με φιλανθρωπική προσφορά όπως ο “ Άγιος Νέστωρ” η , Φιλόπτωχος Αδελφότητα Κυριών Καβάλας”. Μπορεί και στην αυλή του Ορφανοτροφείου Καβάλας. Διακρίνονται παιδιά με πηλήκια , άρα μαθητές Γυμνασίου.
Δεν υπάρχουν .. κορίτσια στους μαθητές. Στην μέση της εικόνας είναι ένας ιερωμένος και ο διευθυντής , σχολείου, ορφανοτροφείου.. Αναρτούμε την εικόνα και ίσως βρεθούν απόγονοι που να γνωρίσουν τον παπά ή τον άνδρα δίπλα, ή τα μέλη του σωματείου… ακόμα και τα παιδιά της εικόνας, ή τον τόπο της φωτογραφίας.
Θα συνθέσουμε μαζί μια ακόμα ψηφίδα της τοπικής μας ιστορίας.»
Σε σχόλια στην ανάρτηση διάφοροι χρήστες ανέφεραν τις δικές τους απόψεις. Μια μερίδα διακρίνει τη χαρακτηριστική στέγη του παλιού Γυμνασίου Αρρένων. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική παρατήρηση ανατρέπει τα δεδομένα, καθώς δίπλα ακριβώς διακρίνεται ένα άλλο κτίσμα στο ίδιο ύψος. Η κρίσιμη αυτή λεπτομέρεια, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το Αρρένων διέθετε ελεύθερο χώρο περιμετρικά, αποδυναμώνει σημαντικά το σενάριο, ενώ ακόμη και οι σύγχρονες προσπάθειες αναγνώρισης της τοποθεσίας μέσω τεχνητής νοημοσύνης έδωσαν εντελώς άστοχα αποτελέσματα.
Μια διαφορετική και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα προσέγγιση τοποθετεί τη σκηνή στην αυλή όπου σήμερα στεγάζεται η δομή Πνοή. Στοιχεία όπως το ψηλό τοιχίο στο πίσω μέρος, ένα τετραγωνισμένο ντουβαράκι και ένα ψηλό σπίτι που διασώζονται μέχρι σήμερα, ενισχύουν αυτή την πιθανότητα. Το ερώτημα που προκύπτει πλέον είναι αν στον συγκεκριμένο χώρο, πριν τη δημιουργία του σημερινού κτιρίου, λειτουργούσε παλαιότερα οικοτροφείο αρρένων, το οποίο στη συνέχεια μετατράπηκε σε θηλέων.
Αν τα κτίρια αποτελούν τον βασικό καμβά, οι ενδυματολογικές επιλογές προσφέρουν τις απαραίτητες πινελιές για τη λύση του μυστηρίου. Τα περίφημα καπέλα τύπου κλος (cloche) κυριαρχούν στα κεφάλια των γυναικών, αποτελώντας σήμα κατατεθέν της εποχής. Η ιδιαίτερη εμφάνιση ορισμένων εξ αυτών, με τα ξεχωριστά καπέλα, δημιουργεί βάσιμες εικασίες για την ιδιότητά τους. Η παρουσία μελών της Φιλόπτωχου Αδελφότητας, νοσοκόμων του Ερυθρού Σταυρού, γυναικών που οργανώνονταν για να πλέξουν τη φανέλα του στρατιώτη ή ακόμη και το ενδεχόμενο μιας σχολικής εκδρομής από άλλη πόλη, συνθέτουν το συναρπαστικό παζλ αυτής της φωτογραφικής χρονοκάψουλας.
