Άλλη μια ποδοσφαιρική σεζόν έχει ήδη ξεκινήσει και δυστυχώς πριν καν φτάσουμε στα μισά το «Βερούλειο» θυμίζει και πάλι χωράφι πάρα γήπεδο.
γράφει ο
Αριστοτέλης Παπαδόπουλος
Ευχολόγια, μεγάλες δηλώσεις, φωτογραφήσεις και όλα αυτά τα ωραία ήταν το περιτύλιγμα σε μια «ωρολογιακή βόμβα» που δεν άργησε να εκραγεί ξανά.
Το πολύπαθο, ταλαιπωρημένο αλλά ανακαινισμένο «Βερούλειο» ξανά έγινε χωράφι, πριν καν συμπληρωθούν δύο μήνες αγωνιστικής δράσης και χωρίς να γίνει παιχνίδι σε «βαρύ» τερέν.
Η ρητορική μου ερώτηση και αρκετών εκατοντάδων συμπολιτών = φιλάθλων είναι η εξής: «Γιατί το τερέν έγινε με φυσικό και όχι τεχνητό χλοοτάπητα;».
Δεν ήξεραν οι αρμόδιοι όταν αποφάσιζαν την ανακαίνιση ότι είναι αδύνατον να μην καταστραφεί σε χρόνο «dt» ένας αγωνιστικός χώρος που χρησιμοποιούν τρεις ομάδες, μαζί με τα παιδιά που αθλούνται στις ακαδημίες τους;
Ένας άνθρωπος σε αυτή την πολιτεία, με στοιχειώδης γνώσεις αθλητισμού δεν σκέφτηκε ότι αυτό το χάλι, διότι περί τούτου πρόκειται, είναι επικίνδυνο και επισφαλές για την υγεία και την σωματική ακεραιότητα τόσων αθλητών;
Αλλά ας το δούμε και από οικονομικής πλευράς. Πόσο περισσότερα χρήματα κοστίζει η συντήρηση ενός φυσικού χλοοτάπητα, με ημερομηνία… καταστροφής, σε σχέση με την τοποθέτηση ενός τεχνητού χλοοτάπητα;
Το επίπεδο του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου της περιοχής μας είναι ομολογουμένως υψηλό και τέτοιες εικόνες δεν αντικατοπτρίζουν την προσπάθεια που καταβάλλουν οι σύλλογοι της ΕΠΣ Καβάλας.
Οι «άρχοντες» του τόπου θα πρέπει να επανασκεφτούν σοβαρά την υπόθεση του Βερουλείου πριν να είναι αργά και πριν έχουμε άσχημους τραυματισμούς.
Πηγή εικόνων: ΑΠΣ Βύρων Καβάλας
