Στη Χρυσούπολη, η Κεραμοποιία Κοθάλη δεν ήταν ποτέ μόνο ένα εργοστάσιο, ήταν η καρδιά της κοινότητας, ο χώρος όπου δεκάδες γενιές άφησαν το σημάδι τους και πλάστηκαν με τον πηλό.
Από το 1935 η οικογένεια Κοθάλη ασχολείται με την κεραμοποιία, και το 1948 εγκαταστάθηκε οριστικά στην πόλη, φέρνοντας μαζί της την τέχνη και την παράδοση της δουλειάς.
Το 1953, με την πρώτη πρέσα, η παραγωγή πήρε νέα μορφή, ενώ ο εκσυγχρονισμός της μονάδας το 1979 έφερε νέα πνοή, χωρίς όμως να σβήσει την ψυχή και τη ζεστασιά των ανθρώπων που δούλευαν εκεί.
Για δεκαετίες, παππούδες, πατεράδες και παιδιά περνούσαν τις μέρες τους ανάμεσα σε πηλό και κεραμίδια. Τα χέρια τους πλάθουν τα τούβλα με την ίδια φροντίδα που έβαζαν στις οικογένειές τους.
Η μυρωδιά του φρέσκου πηλού, ο ήχος των μηχανών, η σιωπηλή ικανοποίηση όταν ένα κεραμίδι έπαιρνε σχήμα, γέμιζαν τον χώρο με ζωή και αίσθημα κοινότητας. Κάθε μέρα στο εργοστάσιο ήταν ένα μάθημα υπομονής, δεξιοτεχνίας και αφοσίωσης, μια ιστορία που περνούσε από γενιά σε γενιά.
Ακόμη και σήμερα, τα παλιά κτήρια της Κεραμοποιίας Κοθάλη στέκουν σαν σιωπηλοί μάρτυρες εκείνων των χρόνων.
Οι τοίχοι τους και τα σκουριασμένα μηχανήματα αφηγούνται ιστορίες που δεν γράφονται σε χαρτί· ιστορίες ανθρώπων που δούλεψαν ακούραστα, που γέλασαν, κουράστηκαν και μοιράστηκαν στιγμές μέσα στον ίδιο χώρο.
Κάθε τούβλο που έβγαινε από τις γραμμές παραγωγής κουβαλούσε μαζί του κόπο, φροντίδα και μεράκι.
Η Κεραμοποιία Κοθάλη δεν είναι μόνο ένα εργοστάσιο· είναι αφήγηση, μνήμη και παράδοση.
Είναι οι άνθρωποι που μεγάλωσαν και δούλεψαν εκεί, οι οικογένειες που δέθηκαν γύρω από την καθημερινή προσπάθεια και η κοινότητα της Χρυσούπολης που διαμόρφωσε την ταυτότητά της γύρω από τον πηλό και τα κεραμίδια.
Κάθε γωνιά της θυμίζει ότι η εργασία, η προσφορά και η αφοσίωση δεν ξεχνιούνται· συνεχίζουν να ζουν, γενιά με γενιά.
πηγή: chrysoupoli news
