γράφει ο
Κώστας Παπακοσμάς
Καθαρή Δευτέρα και η παράδοση ήθελε τους Καβαλιώτες να το γιορτάζουν στην Καλαμίτσα στις εξοχές, όπως έγραφαν και οι εφημερίδες τα παλιά τα χρόνια.
Καιρού επιτρέποντος ξεκινούσαν από κάθε συνοικία της πόλης, ειδικά του κέντρου και πήγαιναν στην όμορφη ακτή αλλά και στους μπαξέδες που υπήρχαν.
Το γλέντι που στήνονταν ήταν τρικούβερτο, αρκούσε ένα.. όργανο ένας ή μια καλλίφωνος και η διασκέδαση “χτυπούσε κόκκινο”.
Τα εδέσματα, ετοιμασίες των νοικοκυρών, το ποτό φροντίδα των ανδρών. Απαραίτητο το ζεμπίλι για την μεταφορά και το τραπεζομάντηλο, που τοποθετούνταν στο χώμα αλλά και στα βράχια εκεί κοντά στα “Πλατανάκια”.
Τα πειράγματα πολλά και ένα από αυτά.. το “έπιασες το φίδι..; ”. Το φίδι και η ιστορία του.. γίνονταν αντικείμενο σχολίων στις εφημερίδες. Έτσι κάθε χρόνο.. οι τίτλοι των εφημερίδων αλλά και οι συζητήσεις στα καφενεία ήταν.. θα πιάσουμε το φίδι στην Καλαμίτσα..
Το γλέντι της Καθαρής Δευτέρας ξεκίνησε προπολεμικά αλλά ατόνησε τα χρόνια μετά τον πόλεμο. Αναβίωσε πριν σαράντα χρόνια από την Δημαρχεία του Λευτέρη Αθανασιάδη που έστηνε αυτοσχέδιες ψησταριές για τα θαλασσινά αλλά και έφερνε ντόπια συγκροτήματα για την διασκέδαση.
Ένα μεγάλο φίδι (κατασκευή) ξεκινούσε από το κέντρο της πόλης και με την συνοδεία της Φιλαρμονικής έφτανε στην Καλαμίτσα, όπου με χορούς, τραγούδια και πειράγματα, γύρω από αυτό περνούσε η μέρα. Καλή Σαρακοστή.
