γράφει ο

Μάριος Διονέλλης

 

Η πρώτη ανάγνωση έχει οργή, έχει αγανάκτηση για την εικόνα μιας γυναίκας που την πετάει στο δρόμο ο κλητήρας με τη συνοδεία αστυνομικών.

 

Η δεύτερη ματιά έχει ελπίδα για τους ανθρώπους που βρέθηκαν εκεί δίπλα της εκφράζοντας αλληλεγγύη και ναι (γιατί όχι) φοβίζοντας με την παρουσία τους τον κλητήρα και του εντολείς του. Ή καλύτερα, «μεταφέροντας» τον φόβο στο δικό τους στρατόπεδο.

 

Στο τέλος της μέρας όμως μένει η περίσκεψη. Πώς θα γλιτώσεις από αυτό. Πώς θα αλλάξει το καθεστώς και πως θα έρθει η πραγματική προστασία των ανθρώπων από τις ορέξεις των τραπεζών και των κορακιών τους;

 

Φτάνει να αποφασίσεις τι θα ψηφίσεις;