γράφει ο
Γιώργος Καρανίκας
Την ώρα που ο πληθωρισμός στην Τουρκία έχει φτάσει το 85% και σε αρκετά σούπερ μάρκετ έχουν φτάσει στο σημείο να βάλουν ακόμα και… αντικλεπτικά σε προϊόντα τους, ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν -σε μία συμβολική κίνηση;- μοίρασε… κουλούρια με σουσάμι, τα γνωστά σε όλους μας "κουλούρια Θεσσαλονίκης”.
Μετά από μία σύντομη ομιλία, ο Ερντογάν καθώς επίσης και οι συνεργάτες του, μοίρασαν στον κόσμο κουλούρια με σουσάμι και στη συνέχεια αποχώρησε για να παραστεί στη Διεθνή Σύνοδο Κορυφής Γυναικών και Δικαιοσύνης.
Αυτή η κίνηση από τον Ερντογάν θα μπορούσε να ερμηνευτεί και ως συμβολική, καθώς πριν λίγες μέρες, τουρκικά Μέσα ενημέρωσης διεκδικούσαν (μετά το κοκορέτσι και τον μπλακλαβά) και το… κουλούρι Θεσσαλονίκης.
"Μετά τον μπακλαβά και το ντονέρ, το simit (κουλούρι) προστέθηκε στην προσπάθεια της Ελλάδας να αγκαλιάσει τις γεύσεις της τουρκικής κουζίνας” ανέφεραν σχετικά, προσπαθώντας να πείσουν πως το κουλούρι είναι τουρκικής προελεύσεως και κρατά από τα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Τώρα θα πάρει την θέση σε όλα αυτά και ο χαλβάς!
Για τον χαλβά όμως υπάρχουν πολλές εκδοχές μόνο που θα πρέπει να τις δεις όχι από την οικονομική, αλλά από την πολιτική τους διάσταση.
Όπου χαλβάς, επενδύσεις οι οποίες ενώ ερχόταν με φόρα στην Ελλάδα, ξαφνικά άλλαξαν πορεία…
Από τα βαριά χαρτιά πέσαμε στο λιανεμπόριο με τις εξής εισόδους:
Σε προτιμητέα χώρα επενδύσεων από τουρκικές επιχειρήσεις στον τομέα του λιανεμπορίου εξελίσσεται το τελευταίο χρονικό διάστημα η Ελλάδα.
Πιο πρόσφατη άφιξη αποτελεί αυτή του κραταιού ομίλου προϊόντων πολυτελούς ένδυσης Vakko, ο οποίος μόλις πριν από λίγες ημέρες προχώρησε στην ίδρυση εταιρείας στην Ελλάδα.
Η εταιρεία που δημιουργήθηκε φέρει την επωνυμία Vakko Investment Mονοπρόσωπη Α.Ε., με αρχικό μετοχικό κεφάλαιο που ανέρχεται στις 500.000 ευρώ.
Mία διαφορετικού χαρακτήρα επένδυση στην Ελλάδα αποτελεί αυτή της L.C. Walkiki, επίσης τουρκικής αλυσίδας με φθηνά προϊόντα ένδυσης στα ράφια της, η οποία εντός του 2022 δημιούργησε τα πρώτα της καταστήματα στην Αττική, το ένα εκ των οποίων στο εμπορικό πάρκο της Πειραιώς, το οποίο ανήκει πλέον στη θυγατρική του ομίλου Φουρλή.
Το δεύτερο βρίσκεται στον υπόγειο χώρο του εμπορικού κέντρου River West ιδιοκτησίας της Noval Property.
Η είσοδος της Penti στην Ελλάδα μεσολάβησε των δύο προηγούμενων, αυτών της L.C. Walkiki που προηγήθηκε και της Vakko που ακολούθησε.
H αλυσίδα που θεωρείται κυρίαρχη στον τομέα εμπορίας και πώλησης γυναικείων εσωρούχων και έχει προγραμματίσει έως και το 2023 να δημιουργήσει 10 καταστήματα στην Ελλάδα.
Στην τουρκική εταιρεία έχει επενδύσει, αποκτώντας από το 2012 ποσοστό 30%, το Carlyle Group, ενώ κατά καιρούς έχουν έρθει στο προσκήνιο συζητήσεις για την είσοδό της στο Χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης.
Θα θυμίσουμε ότι στην Ελλάδα το όνομα του fund Carlyle ακούστηκε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2008 όταν απέκτησε το 73,54% των μετοχών της Νεοχημικής του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη.
Αυτά γίνονται σήμερα με τους τούρκους επιχειρηματίες…
Αν πάμε 11 χρόνια πίσω θα διαβάσουμε τα εξής:
«Μικρές και μεγάλες τουρκικές επιχειρήσεις, από καταστήματα κεμπάπ μέχρι μεγάλες αλυσίδες ξενοδοχείων και εταιρείες τηλεπικοινωνιών, ρίχνουν δίχτυα στην Ελλάδα, αναζητώντας χρυσές ευκαιρίες για επενδύσεις, στηριζόμενες στην ανθούσα τουρκική οικονομία που γεμίζει με ρευστό τα ταμεία τους.
Ενδεικτικό των τουρκικών βλέψεων είναι το γεγονός ότι την ώρα που η Deutsche Telekom δηλώνει μετανιωμένη για την εμπλοκή της στον ΟΤΕ και απρόθυμη να προχωρήσει σε περαιτέρω επενδύσεις στην Ελλάδα, τουρκικές εταιρείες τηλεπικοινωνιών καλοβλέπουν την επέκτασή τους στη χώρα μας και δεν αποκλείεται, ευκαιρίας δοθείσης, να χτυπήσουν μερίδιο στον μεγαλύτερο τηλεπικοινωνιακό οργανισμό της χώρας μας.
Αυτά φυσικά έμειναν στα χαρτιά και το μόνο που μπόρεσε να πάρει από το δήθεν τσουνάμι των επενδύσεων από τους γείτονες, εκείνα τα χρυσά κλειδιά των ελληνικών υπηκοοτήτων σε όσους επένδυαν σε ακίνητα για να πάρουν την χρυσή βίζα!
Ακόμη και η φοβερή Ziraat Bank που όταν άνοιξε υποκατάστημα σε Ξάνθη και Κομοτηνή, το 2008, κάποιοι νόμιζαν ότι τα άλωνε την Θράκη, αποδείχθηκε «καμμένο χαρτί» και τελικά δεν έκανε και πολλά πράγματα πέρα από συνήθεις τραπεζικές εργασίες με μια καθαρά αγροτοοικονομική στόχευση.
Κατά καιρούς ακούμε για επενδύσεις Τούρκων στην χώρα μας σε τουριστικό και βιομηχανικό πλάνο όπως για παράδειγμα την ιστορική βιομηχανία της Θεσσαλονίκης, Μακεδονική Εταιρεία Χάρτου ΑΕ, πιο γνωστή ως ΜΕΛ, η οποία πουλήθηκε πριν μερικά χρόνια στον τουρκικό όμιλο Pak Holdings και μετά την πήραν Άγγλοι!
Όπως και να έχει ο χαλβάς που η λέξη έχει αραβική ρίζα, δεν είναι τουρκικός, αλλά είναι ένα ευρύτατα δεδομένο γλύκισμα της ανατολικής μεσογείου και των Βαλκανίων και εντάσσεται στα εδέσματα τα οποία δεν έχουν σύνορα, όπως και η οικονομία.
Άρα με λίγα λόγια φαίνεται ότι τα μεγαλόπνοα σχέδια του Ερντογάν και παλιότερα του δασκάλου του Αχμέτ Νταβούντογλου, για κατάληψη της περιοχής μέσω της οικονομίας ήταν κάποια σχέδια που τελικά πνίγηκαν στο Αιγαίο!
