γράφει η
Φωτιενή Δημίου
Κρητικός στην καταγωγή, από τα όμορφα Χανιά, βρέθηκε στη Δράμα περαστικός, σχεδόν τυχαία. Καθισε για έναν καφέ στο τότε «Καφέ Ύδραμα», είδε την πινακίδα «ΠΩΛΕΙΤΑΙ» έξω από την παλιά καπναποθήκη του Spierer και έτσι αυθόρμητος όπως τον θυμόμαστε, δήλωσε ενδιαφέρον. Μπήκε μέσα, είδε το κτίριο και όπως ο ίδιος έλεγε, ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. «...με συγκίνησε η αρχιτεκτονική του, η ιστορία του και έτσι αποφάσισα να το αγοράσω».
Το αγόρασε τελικά το 2006 και πέρασαν 10 χρόνια, με δυσκολίες, καθυστερήσεις λόγω γραφειοκρατίας και πολύ πείσμα μέχρι να ανοίξει το Hydrama Grand Hotel, την Άνοιξη του 2016.
Ένα χρόνο αργότερα, θυμάμαι τον πήρα τηλέφωνο και του είπα πως θα ήθελα να τον γνωρίσω από κοντά. Ήθελα να δω ποιος είναι ο άνθρωπος πίσω από το όνομα, τι τον ώθησε και τι "είδε" πίσω από αυτό το εγχείρημα. Ποιος είναι αυτός που έχει τέτοια μπέσα, ώστε να τολμήσει από την άλλη άκρη της Ελλάδας, να κάνει τέτοια επένδυση σε χρόνο, ενέργεια και χρήμα. Με δέχθηκε με το γνωστό, αφοπλιστικό του χιούμορ. Τον θυμάμαι να μιλάει για τη Δράμα, όχι σαν κάποιος που απλώς έκανε μια επένδυση εδώ, αλλά σαν κάποιος που είχε αρχίσει να την αισθάνεται δική του, παρά τις όποιες αντιξοότητες και πόλεμο που δέχθηκε αρχικά.
«Προσπαθώ σε συνεργασία με τις αρχές να μπορώ να φέρω κόσμο από το εξωτερικό, νομίζω ότι το έχουν καταλάβει και έτσι θα συμβάλουμε όλοι ώστε η Δράμα να γίνει τουριστικό προϊόν», έλεγε. Αυτό ήταν ίσως και το μεγαλύτερο όραμα του. Να δει τη Δράμα να γίνεται προορισμός.
Μας αφήνει παρακαταθήκη το Hydrama Grand Hotel, αλλά κυρίως μας αφήνει την ιδέα, πως ένας άνθρωπος μπορεί να δει κάτι που άλλοι απλά το προσπερνούν, και με αγάπη, μεράκι και πολύ πείσμα να το κάνει πραγματικότητα.
Η Δράμα τον ευγνωμονεί για την αγάπη του, το μεράκι και τη δημιουργικότητά του, για όσα οραματίστηκε και προσπάθησε με πείσμα να κάνει πράξη.
Μια πόλη αλλάζει όταν υπάρχουν άνθρωποι που την αγαπούν αρκετά ώστε να ονειρεύονται κάτι καλύτερο για εκείνη.
Καλό ταξίδι Μανώλη μας!
