γράφει ο

Μάριος Διονέλλης

 

Θα ήταν πολύ καλό να ήταν έτσι απλό το σχήμα. Ο Πούτιν στον ρόλο του κακού λύκου και η Ευρώπη ως κοκκινοσκουφίτσα που πέφτει στα κοφτερά του δόντια. Δεν στέκει όμως το σενάριο ακόμα και με τα επιχειρήματα του ίδιου του καπιταλισμού. Είναι υποχρεωμένος να μας πουλάει το φυσικό αέριο της Ρωσίας αφού του επιβάλουμε κυρώσεις; Ποιος νόμος το λέει αυτό;

 

Ποιος δουλεύει αυτή τη στιγμή για την Ειρήνη στην Ευρώπη ώστε να έχει το δικαίωμα να δείξει ως εκβιαστή τον Πούτιν; Οι κυρώσεις δεν ήταν εκβιασμός; Που απάντησαν στον εκβιασμό της εισβολής; Που απάντησε στον εκβιασμό της επέκτασης του ΝΑΤΟ; Που τελικά οδηγεί στον εκβιασμό της εμπορικής κυριαρχίας των ΗΠΑ;

 

Με όλα αυτά σε βολεύει να νομίζεις πως σε εκβιάζει μόνο ο Πούτιν;

 

Καλό είναι να βάζουμε από τώρα τα ερωτήματα αυτά, επειδή με το θέμα της εξωφρενικής ακρίβειας θα ασχολούμαστε όλο τον χειμώνα, παρά τις υποκλοπές, παρά την πανεπιστημιακή αστυνομία, παρά ακόμα και τον ενθουσιασμό για τον Μαρσέλο…