γράφει ο

Βασίλης Μυλωνάς

 

 

Πρωθυπουργέ μου σ’ άκουσα, το λες με παρρησία,

ότι θα βγει ολόκληρη, αυτή η τετραετία!

 

Το είπες δυό, το είπες τρεις, θέλω να σε πιστέψω

και με τη γνώμη σου αυτή, ο ταπεινός θα στρέξω!

 

Γιατί όταν σας ψηφίσαμε, ύπαιθρος και Αθήνες,

βλέπαμε μια περίοδο, σαράντα κι οχτώ μήνες!

 

Μα, τώρα ακούω σάλπιγγες, να εκλογολογούνε,

την ημερομηνία τους, να προσπαθούν να βρούνε!

 

Άλλοι λέν’ για Σεπτέμβριο, για τις δεκαοχτώ του

κι άλλοι για τον πρωθυπουργό, τι να ’χει στο μυαλό του;

 

Ο Αλέξης θέλει σύντομα, στις εκλογές να πάει

κι απ’ το γινάτι του στη γη, τον κώλο του χτυπάει!

 

Γιατί είσαι επικίνδυνος, λέει, για τον λαό μας

και σου ζητά να…τσακιστείς, αν θέλεις το καλό μας!

 

Και βγαίνετε μες στη βουλή κι εγώ σας «χαλβαδιάζω»

κι ένα μπουκάλι ροζακί, στο τσάκα-τσάκα αδειάζω!

 

Και σκέψεις μού ’ρχονται στο νου, πεντέξι χρόνια πίσω

κι αυτές κύριε Κυριάκο μου, θέλω να σου θυμίσω!

 

Όταν ήταν πρωθυπουργός, ο Τσίπρας ο Αλέξης,

που έλεγες για εκλογές, μονότονα τις λέξεις!

 

Κι αφού βγήκε ο Σύριζα, που είχαμε ψηφίσει,

ούτε ένα μήνα χάριτος, δεν του είχες αφήσει!

 

Τσίπρααα, για κάνε εκλογές, φώναζες τρεις την ώρα

και τις ανικανότητες, του εύρισκες πληθώρα!

 

Τώρα τα ίδια έχουμε, φωνάζει ο Αλέξης,

φύγε, Κυριάκο, ανίκανε, πρωτού κι άλλο μας μπλέξεις!

 

Μα, εσύ το λες, το ξαναλές, θα βγει η τετραετία,

δεν είναι για πειράματα, αυτή η συγκυρία! 

 

Από τη μια ο Ερντογάν, ο πονοκέφαλός μας,

Πούτιν και κορονοϊός, απρόβλεπτος εχθρός μας!

 

Αυτά τα επιχειρήματα, απάντηση δε δίνουν,

γιατί τώρα οι εκλογές, δεν πρέπει για να γίνουν!

 

Αλλά να έρθει η ώρα τους, να πληρωθούν οι μέρες,

τα άλλα εκ του πονηρού και του λαού φοβέρες!

 

Που λέτε ότι βουλιάζουμε, τροχάδην για τις κάλπες

και τρώμε ψέμα με ουρά και…δούλεμα στις μάπες!

 

Οι εκλογές να γίνονται, κάθε τετραετία,

κοίταξε την Αμερική, αν θες και τη Γαλλία!

 

Άλλαξε και το Σύνταγμα, τώρα σου το προτείνω,

κέρνα με κι ένα τσίπουρο, την ψήφο μου σου δίνω!

 

Να γίνονται οι εκλογές, κάθε τέσσερα χρόνια,

να τις υποδεχόμαστε, με γλέντι και μπαλόνια!

 

Και για να μη μπερδεύεσε, άνοιξε τα αυτιά σου

και τώρα αυτό που θα σου πω, γράψτο μες στα χαρτιά σου!

 

Οι εκλογές να γίνονται, δίχως άλλο παζάρι,

κάθε φορά που θα ’χουμε, εικοσιεννιά Φλεβάρη! 

 

Άσχετα τι θα είν’ αυτή, μέρα της εβδομάδας,

να είναι μια πανήγυρη, της όμορφης Ελλάδας!

 

Να είναι η εικοσιεννιά, κάθε Φεβρουαρίου,

ένας ρυθμός αλάθητος, του ημερολογίου!

 

Να ’χουμε μια παγκόσμια, πάλι πρωτοπορία,

μιά κι ήταν η ιδέα μας, για τη Δημοκρατία!

 

Τον δίσεκτο να ξέρουμε, όπως οι…αδικημένοι,

που είναι στις εικοσιεννιά, Φλεβάρη γεννημένοι!

 

Που κάνουνε γενέθλια, κάθε τετραετία,

έτσι να έχουμε εκλογές! Θέλει φιλοσοφία;

 

Νάτη, λοιπόν, η πρόταση, μία για πάντα λύση

κι όχι κάθε πρωθυπουργός…όταν θα έχει στύση!