Αντιμέτωπος με την αυστηρότητα ενός οδηγού λεωφορείου που αρνήθηκε να τον μεταφέρει πίσω στο σπίτι του βρέθηκε ένας ανήλικος μαθητής σε απομακρυσμένο σχολείο, αποκλειστικά και μόνο επειδή ξέχασε να επιδείξει το ειδικό μαθητικό του δελτίο.
Το περιστατικό, το οποίο εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την έλλειψη ελαστικότητας απέναντι σε παιδιά, έφερε στο φως της δημοσιότητας την Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026 ο Μάρκος Ζήσου με σχετική του ανάρτηση.
Όπως καταγγέλλει, ο οδηγός του λεωφορείου που εκτελούσε το μαθητικό δρομολόγιο αρνήθηκε την επιβίβαση σε έναν νεαρό, με αποτέλεσμα να τον αφήσει να επιστρέψει μόνος του από μια περιοχή αρκετά έξω από τον αστικό ιστό της Καβάλας.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο Μάρκος Ζήσου, η απουσία του πάσου στάθηκε ικανή να ακυρώσει την προφανή μαθητική ιδιότητα του παιδιού, παρά το γεγονός ότι βρισκόταν ακριβώς έξω από το σχολικό συγκρότημα μαζί με τους υπόλοιπους συμμαθητές του.
Μέσα από την τοποθέτησή του, στηλιτεύει την τυφλή προσήλωση στους τυπικούς κανόνες, υποστηρίζοντας πως σε τέτοιες περιπτώσεις η κοινωνία των ενηλίκων οφείλει να λειτουργεί με μεγαλύτερη κοινή λογική και ευελιξία, αφήνοντας στην άκρη τη στείρα τυπολατρία όταν δεν αμφισβητείται η μαθητική ιδιότητα του επιβάτη.
Αναλυτικά, η σχετική ανάρτηση αναφέρει τα εξής:
«Σε απομακρυσμένο σχολείο της πόλης μας, αρκετά έξω από τον αστικό ιστό, μεσημέρι με το σχόλασμα, το λεωφορείο περιμένει έξω από το σχολικό συγκρότημα να παραλάβει τους μαθητές για να τους επιστρέψει στην πόλη.
Η τοποθεσία του σχολείου είναι τέτοια, ώστε κάθε πιθανότητα να υπάρχει υποψήφιος επιβάτης του λεωφορείου χωρίς την μαθητική ιδιότητα καθίσταται απαγορευτική. Πιο πιθανόν είναι να παρεισφρήσει ανάμεσα στους μαθητές κάποια αρκούδα, παρά λαθρεπιβάτης.
Το συγκεκριμένο λεωφορείο πραγματοποιεί δρομολόγιο αποκλειστικά προς εξυπηρέτηση της σύντομης και ασφαλούς επιστροφής των μαθητών στα σπίτια τους.
Νεαρός μαθητής συνοδευόμενος από την υπόλοιπη παρέα των φίλων του, κατά την προσφιλή συνήθεια της ηλικίας τους έχει ξεχάσει το ειδικό μαθητικό Δελτίο το οποίο αποτελεί αποδεικτικό της υπαγωγής του μαθητή σε καθεστώς δωρεάν σχολικής μεταφοράς, ενεργοποιώντας έτσι το δικαίωμά του οδηγού του σχολικού λεωφορείου να αρνηθεί τη μεταφορά του ανήλικου μαθητή, αφήνοντάς τον ουσιαστικά να επιστρέψει μόνος του από την απομακρυσμένη περιοχή εκτός πόλης. Η μαθητική ιδιότητα του ξεχασιάρη είναι προφανής.
Το σχολείο βρίσκεται μπροστά τους, ενώ οι συμμαθητές του, ακριβώς δίπλα του επιβιβάζονται κανονικά. Το λεωφορείο βρίσκεται εκεί ακριβώς για να μεταφέρει αυτόν και τα υπόλοιπα παιδιά.
Τυπικά σύμφωνα με την συμφωνία μίσθωσης του λεωφορείου, η μη επίδειξη του πάσου από τον ανέμελο αλλά αμελή μαθητή, αναιρεί την πρόδηλη στην συγκεκριμένη περίπτωση μαθητική ιδιότητά του και έτσι εξαφανίζει την συμβατική υποχρέωση μεταφοράς του πίσω στην πόλη.
Μπορεί λοιπόν νομικά η συμπεριφορά του οδηγού να είναι αδιαμφισβήτητα βάσιμη, αλλά πόσο τρομακτικά αυστηρή έχει γίνει η κοινωνία των ενηλίκων απέναντι στα παιδιά μας όταν τελικά επιλέγεται μια αυστηρή εφαρμογή ενός κανόνα ελέγχου, χωρίς συνεκτίμηση των ιδιαιτεροτήτων της στιγμής και κυρίως χωρίς καμία απολύτως ευελιξία για την εξυπηρέτηση ενός παιδιού που κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει την μαθητική του ιδιότητα.
Προφανώς δεν υπάρχει ζήτημα αμφισβήτησης των κανόνων ούτε επιβράβευσης της αμέλειας.
Αλλά γιατί θα πρέπει να εξαφανίζεται η κοινή λογική κάθε φορά που εμφανίζεται μια τυπική παράλειψη.
ΥΓ:
Όχι (περιέργως) δεν αφορά κάποιον από τους γιους μου, αλλά δεν έχει σημασία.»
