Με μια συμβολική κίνηση, κρατώντας φαναράκια στα χέρια σε μια προσπάθεια να τον «ανάψουν» με τον δικό τους τρόπο, τα μέλη του Συλλόγου «Το Μονόπετρο» συγκεντρώθηκαν στον Φάρο της Παναγίας.
Η δράση πραγματοποιήθηκε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Φάρων, με τους παρευρισκόμενους να τραγουδούν στη σκιά του μνημείου, στέλνοντας το μήνυμα ότι ο Φάρος παραμένει ζωντανό κομμάτι της ταυτότητας της πόλης.
Μέσα από την πρωτοβουλία αυτή, ο Σύλλογος εξέφρασε τον έντονο προβληματισμό του για το γεγονός ότι ο ιστορικός Φάρος της Καβάλας παραμένει εδώ και χρόνια σβηστός και δυσπρόσιτος. Όπως επισημαίνεται, ενώ το Πολεμικό Ναυτικό άνοιξε τις πύλες πλήθους φάρων σε όλη την Ελλάδα για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας, ο Φάρος της Καβάλας δεν συμπεριλήφθηκε σε αυτούς.
Μνημείο 157 ετών που περιμένει να αναδειχθεί
Ο Φάρος λειτούργησε για πρώτη φορά το 1869, ενώ το 1929 και το 1945 δέχτηκε τις δύο σημαντικές διαμορφώσεις που του έδωσαν τη σημερινή του μορφή. Εδώ και περισσότερο από ενάμιση αιώνα δεσπόζει στην άκρη της χερσονήσου της Παναγίας, χτισμένος ουσιαστικά επάνω στο παράλιο τείχος.
Παρά τη μοναδικότητά του ως τοπόσημο, τα τελευταία χρόνια παραμένει εκτός λειτουργίας, εγκαταλελειμμένος στην άκρη της χερσονήσου, χάνοντας τον ιστορικό του ρόλο ως οδηγός για τους ναυτικούς και ως φωτεινό σύμβολο για τους κατοίκους.
Οι τρεις προτάσεις του Συλλόγου
Με στόχο τη διάσωση και ανάδειξη της συλλογικής μνήμης και της ναυτικής κληρονομιάς της Καβάλας, ο Σύλλογος «Το Μονόπετρο» καταθέτει τις εξής προτάσεις:
Επαναλειτουργία: Να δοθεί ξανά στον Φάρο ο ρόλος που του αξίζει, φωτίζοντας το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης.
Ιστορική τεκμηρίωση: Να τοποθετηθεί μια καλαίσθητη και πλήρως τεκμηριωμένη ενημερωτική πινακίδα που θα περιγράφει την ιστορία του, τις αρχιτεκτονικές του διαμορφώσεις και τη σημασία του για τη ναυτική εξέλιξη της περιοχής.
Τουριστική αξιοποίηση: Να αποτελέσει ο Φάρος κομμάτι μιας οργανωμένης περιπατητικής διαδρομής γνωριμίας με την ιστορία της χερσονήσου της Παναγίας και του παραλιακού τείχους.
