γράφει ο
Βύρων Δημητριάδης
“...Άκουσα ότι η αντιπολίτευση ενοχλήθηκε επειδή έθεσα ένα ερώτημα. Αν στις 3 το πρωί χτυπήσει το πρωθυπουργικό τηλέφωνο ποιος θα το σηκώσει, ποιος θα συνεννοηθεί... και ποιος μπορεί να διαχειριστεί την επόμενη κρίση η οποία με βεβαιότητα θα έρθει;
Αυτά δεν είναι δύσκολα, ούτε εκβιαστικά, ούτε ακραία διλήμματα. Είναι η πραγματικότητα που θα πρέπει να λάβουν υπόψη οι πολίτες, σε έναν κόσμο ο οποίος βρίσκεται σε διαρκή αναταραχή.
Είναι χρέος μου να καταθέσω δημόσια αυτή τη θέση. Δεν είναι δουλειά μου να ωραιοποιώ καταστάσεις.
Διαφορετικά δεν θα διέφερα από τους θυμωμένους αλλά επί της ουσίας αφελείς και ανέμελους αντιπάλους μας...” είπε ο Μητσοτάκης ως ο Αρχηγός που αποφασίζει -τη μόνιμη- κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Αντί της πολιτειακής συναινετικής, αντιπολίτευσης, η εφημερίδα “δημοκρατία” 18/5στο άρθρο “Κατώτερος των Περιστάσεων ο Μητσοτάκης” υποστήριξε ότι: “...Την ίδια στιγμή ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανέφερε το γνωστό δίλημμα “ΝΔ ή χάος” λέγοντας πως οι πολίτες θα πρέπει να σκεφτούν το “...ποιος θα σηκώσει το τριψήφιο τηλέφωνο...” στο Μαξίμου σε μια κρίση: “...Το ξαναλέμε, θα επιχειρήσουν πολλοί να διατυπώσουν το δίλημμα των επόμενων εκλογών ως Μητσοτάκης ή χάος. Όχι. Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης, ή Φάμελλος, ή Βελόπουλος, ή Κωνσταντοπούλου. Αυτό είναι το δίλημμα στο οποίο θα απαντήσουν τελικά οι Έλληνες πολίτες. Οφείλουν να ζυγίσουν, να συγκρίνουν, να κρίνουν και να απαντήσουν...” όπως είπε ο πρωθυπουργός...”.
Στις επόμενες σελίδες υπό τον τίτλο “Το μηδέν είναι η ταπείνωση” ο Μανώλης Κοττάκης γράφει μεταξύ άλλων:
“...Ήταν ως φαίνεται, τόσο μεγάλη η απελπισία του πρωθυπουργού για αποδοχή και χειροκρότημα ώστε αντέγραψε ένα σύνθημα από ένα τηλεοπτικό σποτ της Χίλαρι Κλίντον, για να υποστηρίξει το επιχείρημα του “γιατί σταθερότητα”.
Το σύνθημα που έλεγε: “Με ποιον θα μιλήσει όποιος καλέσει στις τρεις το πρωί αν δεν υπάρχει σταθερότητα”.
Κλεμμένο κι αυτό από τον Κίσινγκερ που είχε διερωτηθεί κάποτε: “Με ποιον θα μιλήσω από την Ευρώπη αν καλέσω στις 3 το πρωί;”.
Οι Αμερικάνοι, πάντως, απέρριψαν αυτό το επιχείρημα στις εσωκομματικές εκλογές του Δημοκρατικού Κόμματος, στις οποίες νίκησε ο Ομπάμα. Η αμηχανία και ο πολιτικός διπολισμός του πρωθυπουργού φάνηκαν...”.
Ο Μανώλης Κοττάκης μας προετοιμάζει κατάλληλα για ν' αντιμετωπίσουμε τις αποκαλύψεις του Παναγιώτη Λιάκου:
“...Είπε ο Μητσοτάκης στην ομιλία του την πρώτη ημέρα του συνεδρίου της ΝΔ: “...Αν πρέπει, λοιπόν, να το πω με μια εικόνα γιατί κάποιος να μας ξαναψηφίσει, ας σκεφτεί μόνο ότι αν το τριψήφιο τηλέφωνο χτυπήσει στις 3 το πρωί, ποιος θα το σηκώσει και τι θα πει σε έναν κόσμο αστάθειας και αβεβαιότητας;...”.
Τάλε κουάλε όσα είπε, ακόμα και η επιλογή της ώρας 3 τα ξημερώματα, με όσα ντελάλιζε το επιτελείο της Χίλαρι Κλίντον το 2008!
Διαβάζουμε σε δημοσιεύματα (έχει και δύο φωτογραφίες από την καμπάνια της Χίλαρι) της 29ης Φεβρουαρίου 2008 στην ιστοσελίδα του αμερικανικού ειδησεογραφικού δικτύου CBS News: Η προεκλογική εκστρατεία της Κλίντον κυκλοφορεί μια νέα διαφήμιση στο Τέξας που δίνει έμφαση στην εθνική ασφάλεια.
“...Είναι 3 τα ξημερώματα και τα παιδιά σας κοιμούνται ασφαλή στα κρεβάτια τους. Όμως, υπάρχει ένα τηλέφωνο στον Λευκό Οίκο και χτυπάει. Κάτι συμβαίνει στον κόσμο. Η ψήφος σας θα κρίνει ποιος θα απαντήσει σε εκείνο το τηλεφώνημα. Αν θα είναι κάποιος που ήδη γνωρίζει τους ηγέτες του κόσμου, που γνωρίζει τον στρατό, κάποιος δοκιμασμένος και έτοιμος να ηγηθεί σε έναν επικίνδυνο κόσμο.
Είναι 3 τα ξημερώματα και τα παιδιά σας κοιμούνται ασφαλή. Ποιον θέλετε να απαντήσει στο τηλέφωνο;...”.
Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι η διαφήμιση “3 am (3 τα ξημερώματα)” αποτέλεσε μία από τις γνωστότερες τηλεοπτικές καμπάνιες της Χίλαρι Κλίντον κατά τη διάρκεια των προκριματικών εκλογών των Δημοκρατικών το 2008 απέναντι στον Μπαράκ Ομπάμα...
Η καμπάνια της Χίλαρι επιχειρούσε να παρουσιάσει την ίδια ως πιο έμπειρη και “έτοιμη από την πρώτη μέρα” για την προεδρία.
Η εικόνα του τηλεφώνου που χτυπά μέσα στη νύχτα συμβολίζει μία ξαφνική διεθνή κρίση -τρομοκρατική επίθεση, στρατιωτική σύγκρουση ή άλλη κατάσταση έκτακτης ανάγκης-, όπου ο πρόεδρος πρέπει να αντιδράσει άμεσα και ψύχραιμα.
Το υπονοούμενο ήταν ότι η Κλίντον διέθετε την απαιτούμενη εμπειρία, ενώ ο Ομπάμα παρουσιαζόταν εμμέσως ως λιγότερο δοκιμασμένος.
Το αποτέλεσμα της καμπάνιας το ξέρουμε. Η Χίλαρι έκανε αυτό το οποίο ειδικεύεται: ηττήθηκε από τον Ομπάμα, που εξελέγη δύο φορές Πρόεδρος.
Η καμπάνια πήγε στράφι. Μετά η Χίλαρι με το καλοπληρωμένο επιτελείο της πήγε πάλι κουβά, με αντίπαλο τον Τραμπ.
Ο δικός μας -που δεν είναι και δεν νιώθει και τόσο “δικός” μας- πρωθυπουργός τι στην ευχή σκέφτηκε όταν ενέκρινε αυτό το μεταχειρισμένο και αποτυχημένο ρητορικό σχήμα;
Πώς καταδέχτηκε να μην αλλάξει ούτε καν την ώρα που τάχα γίνεται το κρίσιμο τηλεφώνημα;
Μήπως τον άνθρωπο τον πιάνουνε κότσο οι Αμερικανοί σύμβουλοι που έχει και του πασάρουνε έτοιμες καμπάνιες που απλώς μεταφράζουν;
Πάντως, το λες και κατάντια ολόκληρος πρωθυπουργός να κοπιάρει παλιά και αποτυχημένη διαφημιστική καμπάνια...”.
Στο ναζιστικό μήνυμα του Μητσοτάκη: “Εγώ είμαι αυτός που αποφασίζει” ο Ν. Δένδιας απάντησε: “...Δεν πιστεύω στις περίκλειστες καγκελαρίες των τεχνοκρατών. Δεν πιστεύω στους μισθοφόρους της εξουσίας. Η εξουσία στις Δημοκρατίες ασκείται στο όνομα του λαού, όχι στο όνομα της αφ' υψηλού τεχνοκρατικής αλήθειας...”.
Βέβαια, δεν περιμένεις από τον Δένδια να ξεχωρίσει τη “δημοκρατία” της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής Ολιγαρχίας από τη Δημοκρατία στα πλαίσια της οποίας η εξουσία ασκείται από τον ίδιο τον λαό που δεν παύει να αυτοθεσμίζεται ανεβάζοντας την ποιότητα της κοινωνίας σε νέα επίπεδα και νέα καθήκοντα.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος στρεφόμενος κατά του προσωποκεντρικού μοντέλου διακυβέρνησης (η λάιτ εκδοχή του σμιτιανού: “Κυρίαρχος είναι όποιος αποφασίζει για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης”) του Μαξίμου, τόνισε ότι “...Δεν πρέπει να καλλιεργείται μια αλαζονική και ανιστόρητη αντίληψη σύμφωνα με την οποία όλα κρίνονται από ένα πρόσωπο που θα σηκώσει το τηλέφωνο...
Ποιον θα πάρει τηλέφωνο ο Έλληνας Πρωθυπουργός; Ποιο θα είναι το πρώτο δικό του τηλεφώνημα σε περίπτωση κρίσης;...” αναρωτήθηκε με νόημα ο Ευ.Β αντιστρέφοντας το εκβιαστικό δίλημμα του νεοναζί πρωθυπουργού.
Πέρα και πάνω από τα “πολιτειοσυναινετικά” κωλοχτυπήματα των πολιτικάντηδων, συμπολιτευόμενων-αντιπολιτευόμενων, ο ίδιος ο Μητσοτάκης μας έδωσε ένα τρανό παράδειγμα όταν σήκωσε το τριψήφιο πρωθυπουργικό τηλέφωνο (δύο ώρες νωρίτερα) και πληροφορήθηκε πως τα παιδιά μας που ταξίδευαν με τρένο -την ασφάλεια του οποίου έχει εγγυηθεί αυτός και η κυβέρνησή του- κοιμήθηκαν για πάντα με τον πιο απάνθρωπο τρόπο.
Ο ίδιος, μάλιστα, αυτοπροσώπως, έδωσε την εντολή, αντιμετώπισης της κρίσης, να πεταχτούν στους αγρούς τα υπολείμματα των σωμάτων των παιδιών μας -εύκολη τροφή, αυτή τη φορά σε λιγότερο άγρια ζώα από τους οικονομικούς δολοφόνους (υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ “Σύμβασης 717” και μετωπικής σύγκρουσης-πυρόσφαιρας των τρένων) της κυβέρνησής του.
Υ.Γ. Μπορεί να μην είναι βέβαιο το ποιος θα μιλήσει στο τριψήφιο πρωθυπουργικό τηλέφωνο όμως, κατόπιν διαχείρισης Μητσοτάκη, το βέβαιο είναι ότι θα τον ακούσει και η ΜΟΣΑΝΤ.
