

γράφει ο
Κώστας Παπακοσμάς
Όαση προσφοράς, αγάπης και αλληλεγγύης το “Πουλιδείο” γηροκομείο στην Καβάλα. Πριν μερικές ημέρες παραμονή της ονομαστικής μου εορτής βρέθηκα στον Εσπερινό και την περιφορά στην εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης που βρίσκεται στο χώρο του Γηροκομείου.
Για μια ακόμα φορά θαύμασα το μεγάλο έργο που επιτελεί η Φιλόπτωχος Αδελφότητα Κυριών Καβάλας το παλαιότερο φιλανθρωπικό και κοινωνικό σωματείο στην πόλη μας. Αυτό τον καιρό γίνεται εκ βάθρων η πυρασφάλεια του κτιρίου και τοποθετούνται υπερσύγχρονα συστήματα πυρόσβεσης.
Στο πρόσωπο της σημερινής προέδρου κ. Δήμητρας (Τούλα) Κωταντούλας Καλαντζή τα συγχαρητήρια για την αέναη και διαχρονική προσφορά των Κυριών περισσότερο από έναν αιώνα.
Θα προσπαθήσω να μεταφέρω ορισμένα ιστορικά στοιχεία για το Γηροκομείο και την ιστορία του κτιρίου, που με την συνεχή φροντίδα των Κυριών της Φιλοπτώχου ανακαινίζεται, εκσυγχρονίζεται διατηρώντας παράλληλα την αρχοντιά του.
Το σημαντικότερο όμως η ανθρωπιά και η καλοσύνη με την άριστη νοσηλευτική και κοινωνική φροντίδα που παρέχεται μέσα σε αυτό από το εξειδικευμένο προσωπικό και φυσικά όλα τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Φιλοπτώχου που έχουν και την ευθύνη λειτουργίας του.
Το Γηροκομείο βρίσκεται στο τέλος της οδού 7ης Μεραρχίας. Δημιούργημα της Φιλόπτωχου Αδελφότητας Κυριών Καβάλας. Χτίστηκε το 1938. Λειτούργησε όμως ως Γηροκομείο από την 1η Μαρτίου του 1973.
Η ονομασία από τον δωρητή Θεόδωρο Νικ. Πουλίδη στη μνήμη της μητέρας του Γαρουφαλλιάς.
Η τελετή θεμελίωσης έγινε στις 7 Αυγούστου 1938 από τον τότε Μητροπολίτη Χρυσόστομο σε έκταση 16 περίπου στρεμμάτων που παραχωρήθηκαν από την δασική υπηρεσία, προ του φυλακίου του Φόρου στο δρόμο Καβάλας -Δράμας .
Το κτίριο ήταν έτοιμο το 1940 όμως ο πόλεμος ανέτρεψε τα σχέδια για την λειτουργία ως γηροκομείο, η Φιλόπτωχος το παραχώρησε στο Στρατό και λειτούργησε ως στρατιωτικό Νοσοκομείο, οι Βούλγαροι στη συνέχεια καταλήστευσαν όλο τον εξοπλισμό του.
Για μικρό χρονικό διάστημα φιλοξένησε μονάδα του Αγγλικού στρατού που βρέθηκε στην Καβάλα μετά την απελευθέρωση της το 1944.
Τα μεγάλα ζητήματα που προέκυψαν μετά τον εμφύλιο οδήγησαν την Φιλόπτωχο να διαθέσει το κτίριο στην Κοινωνική Πρόνοια και στον Έρανο των Βορείων Επαρχιών και πολλές δεκαετίες λειτούργησε ως Παιδόπολη.


